I SA/Wa 2838/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Jolanta Dargas po rozpoznaniu w dniu 17 kwietnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku E.P. o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 27 stycznia 2014 r. sygn. akt I SA/Wa 2838/13 w sprawie ze skargi E.P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] października 2013 r., nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania specjalnego zasiłku opiekuńczego postanawia odmówić przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, wyrokiem z 27 stycznia 2014 r. sygn. akt I SA/Wa 2838/13, oddalił skargę E.P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] października 2013r., nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania specjalnego zasiłku opiekuńczego. W dniu 21 lutego 2013 r. E.P. złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku z dnia 27 stycznia 2014 roku. Jednocześnie skarżąca wystąpiła z wnioskiem o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku wskazując, że "dzwoniąc w celu uzyskania informacji o wyroku, została poinformowana, że musi zapłacić 100 zł. aby otrzymać uzasadnienie wyroku z dnia 27 stycznia 2014 r.". W związku z powyższym pismem z dnia 13 marca 2014 r. zwrócono się do skarżącej o wskazanie przyczyn uchybienia terminowi do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku i daty jej ustania oraz uprawdopodobnienie okoliczności wskazujących na brak winy strony w uchybieniu terminu. W odpowiedzi E.P. powtórzyła informacje zawarte we wniosku o przywrócenie terminu, wskazując dodatkowo, że "w dniu 21 lutego 2014 r. będąc w sekretariacie dowiedziała się, iż musi złożyć wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku, co też uczyniła". Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 86 i 87 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) uchybiony termin (w tym również do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku) należy przywrócić, jeżeli zostaną spełnione łącznie następujące przesłanki: strona wystąpi z wnioskiem o przywrócenie terminu w ciągu 7 dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu, dokonując jednocześnie czynności, dla której określony był termin - w tym wypadku złoży wniosek o doręczenie uzasadnienia wyroku - we wniosku zostaną uprawdopodobnione okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu, a uchybienie powoduje dla strony ujemne skutki w zakresie postępowania sądowego. Sformułowanie "łącznie" oznacza, że w sytuacji, gdy którakolwiek z wymienionych wyżej przesłanek nie zostanie spełniona należy wydać orzeczenie odmowne. Podkreślić należy, że jeżeli z okoliczności faktycznych sprawy nie da się jednoznacznie ustalić, czy termin określony w art. 87 § 1 ustawy został zachowany, Sąd ma obowiązek wydać rozstrzygnięcie merytoryczne w przedmiocie uchybienia terminu na podstawie art. 86 § 1. Sąd nie ma prawa bowiem domniemywać, że strona uchybiła terminowi w tej, czy innej dacie. Ponieważ skarżąca nie wskazała, kiedy ustała przyczyna uchybienia terminu, nie można też tej daty ustalić na podstawie wniosku o przywrócenie terminu – wniosek należało rozpoznać merytorycznie. Oceniając podane przez skarżącą we wniosku okoliczności uznać należało, że nie wykazała ona przesłanek wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 27 stycznia 2014 roku. W pierwszej kolejności zaznaczyć należy, że obok wskazanych powyżej warunków formalnych, które wnioskodawca musi spełnić, konieczne jest uprawdopodobnienie okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu. Oznacza to, że strona musi wykazać (uprawdopodobnić), że w czasie biegu terminu do dokonania czynności w postępowaniu sądowym zaistniała obiektywna przeszkoda uniemożliwiająca jej dokonanie czynności, a powstanie tej przeszkody nie było spowodowane działaniem strony i było od niej całkowicie niezależne. Podkreślić należy, że w orzecznictwie sądów administracyjnych utrwaliło się stanowisko, iż przy badaniu czy strona dołożyła szczególnej staranności by podjąć czynność procesową, sąd powinien przyjąć obiektywny miernik staranności, której można wymagać od każdego należycie dbającego o swoje interesy. Doktryna i orzecznictwo do przeszkód uniemożliwiających terminowe dokonanie czynności z uwagi na różnorodność zjawisk życiowych zalicza przerwę w komunikacji, nagłą chorobę strony, która nie pozwala na wyręczenie się inną osobą, powódź, pożar itp. Przywrócenie nie jest również dopuszczalne, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. W świetle powyższych wywodów nie można uznać, że okoliczności przywołane przez skarżącą we wniosku oraz w piśmie z dnia 21 marca 2014 r. stanowiły jakiekolwiek przesłanki do uwzględnienia wniosku o przewrócenie terminu. Należy podkreślić, że skarżąca w dniu 20 grudnia 2013 r., odebrała zawiadomienie o terminie rozprawy, w którym pouczono stronę o trybie i zasadach związanych z wystąpieniem o sporządzenie uzasadnienia wyroku, a także skutkach procesowych niedochowania wymogów formalnych związanych z nieobecnością na rozprawie. Skarżąca posiadała zatem wiedzę niezbędną do podejmowania dalszych czynności procesowych w sprawie i nie może w swych wystąpieniach sugerować, że do uchybienia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku doszło w związku z nieznajomością procedur sądowoadministracyjnych. Tym bardziej, że w orzecznictwie sądów administracyjnych od dawna panuje pogląd, że nieznajomość prawa nie stanowi przesłanki przemawiającej za koniecznością przywrócenia terminu. Wobec uznania, że okoliczności wskazane jako powody uchybienia terminu nie mogły być uznane za nadzwyczajne przeszkody, których przy dołożeniu należytej staranności, w zakresie przestrzegania terminowości czynności procesowych strona nie mogła przezwyciężyć, Sąd na podstawie art. art. 86 § 1 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowił jak w sentencji.