I SA/Wa 284/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Boniecka-Płaczkowska (spr.) Sędziowie WSA Iwona Kosińska WSA Elżbieta Sobielarska Protokolant Referent stażysta Anna Kaczyńska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 maja 2019 r. sprawy ze skargi J. S., E. S. i J. T. w przedmiocie niewykonania przez Prezydenta [...] wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 24 listopada 2015 r., sygn. akt I SAB/Wa 636/15 1. wymierza Prezydentowi [...] grzywnę w wysokości 2000 (dwa tysiące) złotych; 2. stwierdza, że bezczynność Prezydenta [...] w wykonaniu wyroku miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa; 3. zasądza od Prezydenta [...] solidarnie na rzecz skarżących J. S., E.S. i J. T. kwotę 680 (sześćset osiemdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. J. S., E. S., J. T. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na niewykonanie przez Prezydenta [...] wyroku tego Sądu z 24 listopada 2015 r., sygn. akt I SAB/Wa 636/15. Wyrokiem tym Sąd zobowiązał Prezydenta [...] do rozpoznania wniosku o odszkodowanie za nieruchomość położoną w [...], ozn. nr hip. "Nieruchomość [...]", w terminie trzech miesięcy od daty doręczenia odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy (pkt 1 wyroku) oraz stwierdził, że bezczynność organu nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa (pkt 2 wyroku). Skarżący wnieśli o wymierzenie organowi grzywny w wysokości dziesięciokrotności przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów. Ponadto, wnieśli o zasądzenie na rzecz skarżących kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego, według norm przepisanych. W uzasadnieniu skargi skarżący wskazali, że wyrokiem z 24 listopada 2015 r., sygn. akt I SAB/Wa 636/15 Sąd zobowiązał Prezydenta [...] do rozpoznania wniosku o odszkodowanie za przedmiotową nieruchomość, w terminie trzech miesięcy od daty doręczenia odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy. Termin na wykonanie wyroku już upłynął, a organ nie rozpoznał wniosku. Pismem z [...] maja 2018 r. skarżący wezwali Prezydenta [...] do wykonania wyroku, jednak organ nie zastosował się do doręczonego wezwania. W odpowiedzi na skargę Prezydent [...] wniósł o jej oddalenie. Wskazał, że postanowieniem z [...] lutego 2019 r., nr [...] zawiesił z urzędu postępowanie administracyjne w sprawie dotyczącej wniosku o przyznanie odszkodowania za przedmiotową nieruchomość, do czasu zakończenia postępowania w sprawie rozpatrzenia wniosku z [...] stycznia 1949 r. oraz wniosku z [...] lutego 1949 r. o przyznanie prawa własności czasowej (obecnie prawa użytkowania wieczystego) do przedmiotowego gruntu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył, co następuje : Skarga jest uzasadniona, co skutkuje wymierzeniem organowi grzywny. Przedmiotowa skarga została wniesiona w trybie art. 154 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postepowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018 r., poz. 1302 t.j.), powoływanej dalej jako P.p.s.a. Przepis ten stanowi, że w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie, żądając wymierzenia temu organowi grzywny. Z powołanego przepisu wynikają zatem dwie przesłanki, które muszą zostać spełnione łącznie, aby sąd administracyjny mógł organowi administracji publicznej wymierzyć grzywnę. Po pierwsze, organ musi pozostawać w bezczynności po wyroku uwzględniającym skargę (wydanym na podstawie art. 149 P.p.s.a.) i zobowiązującym organ do wydania w określonym terminie stosownego aktu lub dokonania czynności. Po drugie, strona przed wniesieniem skargi musi wystąpić do właściwego organu z pisemnym wezwaniem do wykonania wyroku. W rozpoznawanej sprawie obie wskazane wyżej przesłanki zostały spełnione. Ze zgromadzonego materiału dowodowego wynika, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z 24 listopada 2015 r., sygn. akt I SAB/Wa 636/15 zobowiązał Prezydenta [...] do rozpoznania wniosku o ustalenie odszkodowania za nieruchomość położoną w [...], ozn. nr hip. "Nieruchomość [...]", w terminie trzech miesięcy od daty doręczenia odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy. Jednocześnie Sąd stwierdził, że bezczynność Prezydenta [...] nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa. Bezsporne jest, że odpis prawomocnego wyroku wraz z uzasadnieniem oraz aktami administracyjnymi sprawy został doręczony Prezydentowi [...] 10 lutego 2016 r., co wynika z akt sądowych sprawy o sygn. akt I SAB/Wa 636/15 (data stempla wpływu akt do organu). Oznacza to, że termin załatwienia sprawy wyznaczony przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie upłynął 10 maja 2016 r. Od tej daty do wydania postanowienia o zawieszeniu postępowania tj. do dnia 7 lutego 2019 r. upłynęło 2 lata i 8 miesięcy. Pomimo upływu zakreślonego przez Sąd terminu, jak również wydania wyroku wymierzającego organowi grzywnę (sprawa o sygn. akt I SA/Wa 1308/17) Prezydent [...] nie rozpoznał wniosku o odszkodowanie i nie wydał rozstrzygnięcia w sprawie. Zostały zatem spełnione przesłanki uzasadniające zastosowanie art. 154 § 1 P.p.s.a. i wymierzenie organowi grzywny. Stosownie natomiast do art. 154 § 6 P.p.s.a. grzywnę, o której mowa w § 1, wymierza się do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów. Biorąc pod uwagę znaczne przekroczenie wyznaczonego wyrokiem z 24 listopada 2015 r. terminu na załatwienie sprawy oraz niewykonanie wyroku pomimo wymierzenia organowi grzywny Sąd uznał, że w niniejszej sprawie grzywna w wysokości 2.000 zł jest adekwatną sankcją za niewykonanie wyroku. Wymierzona kwota mieści się w wymiarze grzywny określonej w art. 154 § 6 P.p.s.a., spełniając funkcję represyjno – dyscyplinującą. Jednocześnie wskazać należy, że zawieszenie przez Prezydenta [...] postępowania po wniesieniu skargi do Sądu nie stanowi podstawy do oddalenia skargi. W niniejszej sprawie skarga wpłynęła do organu [...] stycznia 2019 r., a postanowieniem z [...] lutego 2019 r., nr [...] Prezydent [...] zawiesił postępowanie o przyznanie odszkodowania za nieruchomość. W myśl art. 154 § 3 P.p.s.a. wykonanie wyroku lub załatwienie sprawy po wniesieniu skargi, o której mowa w § 1, nie stanowi podstawy do umorzenia postępowania lub oddalenia skargi. Tym bardziej zatem nie może stanowić podstawy oddalenia skargi fakt zawieszenia postępowania, a więc podjęcia aktu wpadkowego, który tego postępowania nie kończy. Niekwestionowaną okolicznością jest przy tym, że do dnia wydania postanowienia o zawieszeniu postępowania, pomimo uprzedniego wezwania przez skarżących do wykonania wyroku oraz wyroku wymierzającego grzywnę Prezydent [...] zawisłej przed nim sprawy administracyjnej nie rozstrzygnął, a postanowienie o zawieszeniu postępowania administracyjnego – skutkujące wstrzymaniem biegu terminów określonych w kodeksie (art. 103 k.p.a.) - podjął dopiero [...] lutego 2019 r., chociaż okoliczności które to uzasadniały, tj. prowadzone równolegle postępowanie dekretowe, istniały bez wątpienia już w dacie wydawania wyroku ze skargi na bezczynność. Jednocześnie Sąd uznał, że bezczynność organu po wyroku z 24 listopada 2015 r. miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Sprawa o przyznanie odszkodowania pomimo wyroku zobowiązującego organ do rozpoznania wniosku i wymierzenia grzywny za niewykonanie wyroku nie została przez organ załatwiona. Ponadto, po wydaniu przez Sąd wyroku zobowiązującego organ do wydania rozstrzygnięcia w określonym terminie Prezydent [...] nie podjął działań zmierzających do załatwienia sprawy w terminie. Mając na uwadze powyższe okoliczności sprawy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 154 § 1 i § 2 zd. 2 w związku z art. 154 § 6 P.p.s.a. orzekł jak w pkt 1 i 2 sentencji wyroku. W przedmiocie kosztów postępowania orzeczono na podstawie art. 200 i art. 205 § 2 P.p.s.a. (pkt 3 sentencji). Na powyższe koszty składają się wynagrodzenie pełnomocnika skarżących w kwocie 480 zł, wpis sądowy od wniesionej skargi w wysokości 200 zł.