I SA/Wa 2842/14

PostanowienieWSA w Warszawie2014-10-02

Skład orzekający: Joanna Skiba

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy wstrzymanie wykonania decyzji administracyjnej dotyczącej zwrotu nienależnie pobranych świadczeń jest uzasadnione, gdy skarżąca powołuje się na konieczność zapewnienia rozwoju swoim pełnoletnim dzieciom?
Ratio decidendi
Sąd odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, uznając, że skarżąca nie wykazała przesłanek z art. 61 § 3 PPSA. Wskazano, że możliwość zwrotu świadczenia finansowego wyklucza niepowetowaną szkodę, a troska o rozwój pełnoletnich dzieci nie stanowi wystarczającej podstawy do wstrzymania wykonania decyzji, zwłaszcza przy dochodach rodziny przekraczających określony próg.
Stan faktyczny
A. S. złożyła skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. odmawiającą umorzenia nienależnie pobranych świadczeń. Wniosła o wstrzymanie wykonania decyzji, argumentując, że grozi jej znaczna szkoda majątkowa z powodu kosztów utrzymania dwójki dzieci i zapewnienia im rozwoju (lekcje dodatkowe). Sąd rozpoznał wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji.
Rozstrzygnięcie
Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Skiba po rozpoznaniu w dniu 2 października 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy wniosku A. S. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi A. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] lipca 2014 r., nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia nienależnie pobranych świadczeń postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. A. S. wniosła skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] lipca 2014 r., nr [....], wydaną w przedmiocie umorzenia odsetek od nienależnie pobranych świadczeń oraz odmawiającą umorzenia kwoty [...] zł uznanej za nienależnie pobrane świadczenie. W złożonej skardze skarżąca wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji uzasadniając, że grozi jej niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody majątkowej, w związku z kosztami jakie musi ona ponosić, aby zapewnić dwójce dzieci, które są wyłącznie na jej utrzymaniu, godziwe warunki życia oraz w konsekwencji spowoduje trudne do odwrócenia skutki w postaci braku środków na lekcje dodatkowe dla jej dzieci, co w przyszłości może spowodować brak prawidłowego rozwoju. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) Sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu lub czynności, jeśli w wyniku ich wykonania zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Podstawową przesłanką wstrzymania wykonania aktu jest zatem wykazanie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Sąd, rozpoznający wniosek o wstrzymanie wykonania aktu, powinien uwzględniać wszystkie okoliczności, nawet te niepodniesione we wniosku, o ile są możliwe do wyinterpretowania na podstawie akt sprawy. Przesłanki wstrzymania aktu zachodzą wówczas, gdy istnieje ryzyko, że wykonanie aktu w przypadku stwierdzenia w toku sądowej kontroli, iż narusza on obowiązujący stan prawny spowoduje szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu poprzedniego, bądź powrót do stanu poprzedniego będzie wymagał znacznego nakładu sił i środków (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 31 marca 2005 r., sygn. akt II OZ 155/05, OwSS 2005/3/72; postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 3 sierpnia 2006 r., sygn. akt II SA/Bk 352/06, Lex nr 192964). Odnosząc się do wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia stwierdzić należy, iż w realiach niniejszej sprawy wniosek skarżącej o wstrzymanie wykonania decyzji nie zasługuje na uwzględnienie. W ocenie Sądu bowiem konieczność zapłaty kwoty [...] zł w sytuacji skarżącej nie będzie powodować sytuacji, o której mowa w ww. przepisie art. 61 § 3 ppsa. Jak wynika z akt sprawy, tj. oświadczenia o sytuacji majątkowej i rodzinnej z dnia 19 sierpnia 2014 r., podpisanej przez A. S., skarżąca oraz jej syn D. (lat [...]), zamieszkujący we wspólnym gospodarstwie domowym, uzyskują dochód z umowy o pracę w wysokości [...] zł netto. Wnioskująca o wstrzymanie wykonania aktu opłaca czynsz w wysokości [...] zł, rachunki za energię elektryczną od [...] zł w sezonie zimowym, gaz [...]zł oraz ponosi inne wydatki, tj. za książki szkolne, obiady, ubezpieczenie, ubranie itp. Skarżąca we wniosku wskazała, że uiszczenie tej kwoty uniemożliwi prawidłowy rozwój jej dzieci, przez brak możliwości uczęszczania na zajęcia dodatkowe oraz wywoła szkodę materialną. Jak wynika jednak z powołanego oświadczenia zamieszkuje ona tylko z jednym dzieckiem, które jak sama podała ma [...] lat. W piśmie z tego samego dnia, tj. 19 sierpnia 2014 r., skarżąca co prawda oświadczyła, że jej córka P. także z nią zamieszkuje i nie jest w stanie samodzielnie się utrzymać, a skarżąca ponosi koszty jej utrzymania. Jednak powołane oświadczenia z tej samej daty są wzajemnie sprzeczne. Nawet zatem uznając, że skarżąca utrzymuje swoje dzieci, Sąd nie może pominąć okoliczności, iż zarówno syn A. S.D., jak i jej córka P. (urodzona w [...] r.) są już osobami pełnoletnimi. Trudno więc jest w niniejszej sprawie opierać wniosek o wstrzymanie wykonania aktu powołując troskę o prawidłowy rozwój dzieci, skoro są one pełnoletnie i mogą o sobie samodzielnie stanowić. W konsekwencji także mogą poczynić starania, aby samodzielnie pokrywać koszty związane z zajęciami dodatkowymi. Podkreślić także trzeba, że w rodzinie wnioskodawczyni nie ma ani osób niepełnosprawnych, ani cierpiących na choroby przewlekłe, co z pewnością miałoby wpływ na koszty związane z utrzymaniem rodziny, a dochód na osobę w rodzinie stanowi ponad [...] zł na miesiąc. Należy także nadmienić, że z uwagi na fakt, iż w niniejsza sprawa dotyczy należności finansowej, to w swej istocie jest to świadczenie, którego zwrot jest możliwy. Zatem skarżącej nie może grozić niepowetowana szkoda, która nie będzie mogła zostać naprawiona w późniejszym czasie. Z tych przyczyn Sąd uznał, że wnioskodawczyni nie wykazała, iż zostały spełnione przesłanki z art. 61 § 3 p.p.s.a., a powyższe nie wynika również z akt administracyjnych sprawy. W związku z powyższym, na podstawie art. 61 § 3 ww. ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji postanowienia.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 26.07.2026. · Źródło