I SA/Wa 2854/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Elżbieta Sobielarska Sędziowie: Sędzia WSA Agnieszka Jędrzejewska-Jaroszewicz Sędzia WSA Anna Wesołowska (spr.) Protokolant starszy referent Tomasz Noske po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 4 grudnia 2014 r. sprawy ze skargi M. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] sierpnia 2014 r. nr [...] w przedmiocie zasiłku dla opiekuna 1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Burmistrza Miasta i Gminy G. z dnia [...] lipca 2014 r. nr [...]; 2. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu. Decyzją z [...] sierpnia 2014 r., wydaną na podstawie art. 138 par. 1 pkt 1 k.p.a. oraz na podstawie art. 1 i 2 ustawy z dnia 12 października 1004 r. o samorządowych kolegiach odwoławczych (Dz. U. z 2001 r., Nr 79, poz. 856, ze zm.) oraz na podstawie art. 2 ust. 1, ust. 2 pkt 1, art. 5 , art. 10 ustawy z dnia 4 kwietnia 2014 r. o ustaleniu i wypłacie zasiłków dla opiekunów (Dz. U. z 2014 r., poz. 567, dalej "ustawa o ustaleniu i wypłacie zasiłków"), Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P. (SKO), po rozpatrzeniu odwołania M. S. (Skarżąca) od decyzji Burmistrza Miasta i Gminy G. (Burmistrz) z [...] lipca 2014 r. w przedmiocie przyznania zasiłku dla opiekuna utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję. Decyzja SKO wydana została w następującym stanie faktycznym i prawnym : Wnioskiem z 27 maja 2014 r. Skarżąca wystąpią o ustalenie prawa do zasiłku dla opiekuna w związku z opieką nad siostrą jej męża, E. G., za okres od dnia [...] maja 2014 r. Decyzją z [...] lipca 2013 r., wydaną na podstawie art. 2 ust. 1 pkt 1, art. 10 Burmistrz odmówił Skarżącej zasiłku dla opiekuna za okres od dnia [...] lipca 2013 r. do [...] maja 2014 r. w związku z opieką nad E. G.. W uzasadnieniu organ wskazał, że E. G. legitymuje się orzeczeniem o znacznym stopniu niepełnosprawności. Wyjaśnił, że zgodnie z art. 2 ust. 2p kt i ustawy o ustaleniu i wypłacie zasiłków, zasiłek dla opiekuna przysługuje za okres od dnia 1 lipca 2013 r. do dnia poprzedzającego wejście w życie ustawy, za w których osoba spełniała warunki do otrzymania świadczenia pielęgnacyjnego określone w ustawie z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych (Dz. U. z 2006 r. Nr 139, poz. 992, z późn. zm., dalej ustawa o świadczeniach rodzinnych ) w brzmieniu obowiązującym w dniu 31 grudnia 2012 r. Po przytoczeniu brzmienia art. 17 ust. 1 i ust.1a ustawy o świadczeniach rodzinnych w brzmieniu obowiązującym na dzień 31 grudnia 2012 r. Burmistrz wskazał, że Skarżąca nie spełnia podstawowej przesłanki, ponieważ opiekuje się siostrą męża, E. G., w stosunku do której nie ciąży na Skarżącej obowiązek alimentacyjny. Skarżąca wniosła od powyższej decyzji odwołanie wskazując że od ponad 20 lat sprawuje stałą, całodobową opiekę nad szwagierką, która jest osobą samotną. Wskazała, że jej mąż a brat E. G. nie był w stanie zapewnić całodobowej opieki ponieważ musiał i musi pracować aby zapewnić byt rodzinie. Opisaną na wstępie decyzją SKO utrzymało w mocy decyzję Burmistrza. W uzasadnieniu wskazało, że z materiału dowodowego sprawy wynika, że E. G. ma ustalony znaczny stopień niepełnosprawności z koniecznością stałej lub długotrwałej opieki i pomocy innej osoby w związku ze znacznie ograniczoną możliwością samodzielnej egzystencji. SKO przypomniało również, że Skarżąca decyzją Burmistrza z [...] grudnia 2012 r. miała przyznane świadczenie pielęgnacyjne na niepełnosprawną E. G. w wysokości [...] złotych na okres zasiłkowy od dnia [...] grudnia 212 r. na czas nieokreślony i z tych względów jej wniosek o przyznanie zasiłku dla opiekuna podlega rozpoznaniu w trybie przepisów ustawy o ustaleniu i wypłacie zasiłków. SKO podtrzymało stanowisko Burmistrza, e Skarżąca nie spełnia warunków do otrzymania świadczenia pielęgnacyjnego określonych w ustawie o świadczeniach rodzinnych w brzmieniu obowiązującym w dniu 31 grudnia 2012 r. , bowiem nie ciąży na niej obowiązek alimentacyjny względem osoby wymagającej opieki. Skarżąca nie zgadzając się z powyższym rozstrzygnięciem wniosła do tutejszego sądu skargę podtrzymując w pełni stanowisko zawarte w odwołaniu. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddaleni i podtrzymał dotychczasowe stanowisko. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje : Skarga jest uzasadniona. Organy obu instancji przyjęły, że Skarżąca nie spełnia warunków dla przyznania jej zasiłku dla opiekuna, to jest nie spełnia warunków określonych w ustawie o świadczeniach rodzinnych w brzmieniu obowiązującym w dniu 31 grudnia 2012 r., bowiem nie ciąży na niej obowiązek alimentacyjny wobec E. G.. Dokonując powyższego ustalenia organy pominęły jednak następującą okoliczność : Jak wskazało SKO, decyzją z [...] grudnia 2012 r. Burmistrz przyznał Skarżącej przyznane świadczenie pielęgnacyjne na niepełnosprawną E. G. w wysokości [...] złotych na okres zasiłkowy od dnia [...] grudnia 2012 r. na czas nieokreślony. Decyzja z [...] grudnia 2012 r. wydana została na podstawie ustawy o świadczeniach rodzinnych. Brzmienie art. 17 ustawy o świadczeniach rodzinnych, to jest artykułu wskazującego jakie osoby uprawnione są do zasiłków rodzinnych w okresie od dnia wydania powyższej decyzji do dnia 31 grudnia 2012 r. nie uległo zmianie. Ani organ pierwszej instancji ani organ drugiej instancji nie wyjaśniły w uzasadnieniach swoich decyzji z jakich przyczyn uznają, że Skarżąca kryteria określone w art. 17 ustawy o świadczenia rodzinnych spełniała na dzień [...] grudnia 2012 r., natomiast w dniu wydawania decyzji z [...] lipca 2014 r. a następnie [...] sierpnia 2014 r. kryteriów tych już nie spełniała. W ocenie sądu powyższe działanie organów stanowi naruszenie wynikającej z art. 8 k.p.a. zasady prowadzenia postępowania w sposób budzący zaufanie do władzy publicznej, co uznać należy również za naruszenie art. 107 par. 3 k.p.a. Jeżeli zmianie uległy w ocenie organu określone okoliczności faktyczne, czy też zmianie uległa wykładnia powołanego przepisu, organy winny temu dać wyraz w uzasadnieniu decyzji. Z uwagi na powyższe, na podstawie art. 145 par. 1p kt 1 lit. c) p.p.s.a w związku z art. 135 p.p.s.a Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji. Rozstrzygnięcie zawarte w punkcie 2 wyroku wydane zostało na podstawie art. 152 p.p.s.a.