I SA/Wa 286/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Agnieszka Jędrzejewska - Jaroszewicz po rozpoznaniu w dniu 5 kwietnia 2024 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. P. i Fundacji [...] z siedzibą w [...] na postanowienie Marszałka Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej z 21 grudnia 2023 r. nr 39 w przedmiocie stwierdzenia wygaśnięcia mandatu posła postanawia odrzucić skargę. R. P. oraz Fundacja [...] z siedzibą w [...] pismem z 15 grudnia 2023 r. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Marszałka Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej z 21 grudnia 2023 r. nr 39 w przedmiocie stwierdzenia wygaśnięcia mandatu posła M. K. z powodu braku podstawy prawnej do jego wydania. Marszałek Sejmy Rzeczypospolitej Polskiej w odpowiedzi na skargę wniósł o jej odrzucenie jako niedopuszczalnej, wskazując, że zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. Kodeks wyborczy (Dz. U. z 2023 r. poz. 2408 ze zm.) od postanowienia Marszalka Sejmu o wygaśnięciu mandatu posła, posłowi przysługuje prawo odwołania do Sądu Najwyższego. Przepis ten przewiduje, że właściwym do rozpoznania odwołania od ww. postanowienia jest Sąd Najwyższy, jednocześnie przyznając uprawnienie do jego zaskarżenia posłowi, którego postanowienie dotyczy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r. poz. 1634 ze zm.), kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego, postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa, postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej, oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Sądy administracyjne orzekają także w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 ustawy Kodeks postępowania administracyjnego (art. 3 § 2a), a także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 3). Analizując przepisy określające właściwość sądów administracyjnych stwierdzić trzeba, że skarga R. P. i Fundacji [...] z siedzibą w [...] na postanowienie Marszałka Sejmu RP w przedmiocie wygaśnięcia mandatu posła jest niedopuszczalna. Zauważyć należy, że zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. Kodeks wyborczy (Dz. U. z 2023 r. poz. 2408 ze zm.) od postanowienia Marszalka Sejmu o wygaśnięciu mandatu posła, posłowi przysługuje prawo odwołania do Sądu Najwyższego. Jak słusznie zauważył organ w odpowiedzi na skargę z powyższego przepisu wynika, że właściwym do rozpoznania ewentualnego odwołania od postanowienia Marszałka Sejmu jest Sąd Najwyższy. Prawo do złożenia odwołania przysługuje natomiast posłowi, którego postanowienie dotyczy. Oczywiste zatem jest, że zaskarżone postanowienie nie podlega ocenie sądowoadministracyjnej. Postanowienie to nie mieści się we wskazanym wyżej katalogu aktów i czynności poddanych kognicji sądu administracyjnego. Brak też jest przepisów szczególnych, które przewidywałyby w takiej sytuacji kontrolę sądowoadministracyjną. Skarga na przedmiotowe postanowienie podlega więc odrzuceniu. W tej sytuacji Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na mocy art. 58 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowił jak w sentencji.