I SA/Wa 2868/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marta Kołtun-Kulik, , , po rozpoznaniu w dniu 19 grudnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. K. na pismo Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] września 2014 r., nr [...] w przedmiocie pozostawienia odwołania bez rozpoznania postanawia: odrzucić skargę. Decyzją z dnia [...] kwietnia 2014 r., nr[...], Prezydent [...] odmówił przyznania B. K. świadczenia w formie zasiłku celowego. Od powyższej decyzji B. K. wniósł odwołanie. Pismem z dnia [...] września 2014 r. nr [...], działając na podstawie art. 64 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r. poz. 267 z późn. zm., zwanej dalej k.p.a.), Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] pozostawiło odwołanie B. K. od decyzji Prezydenta [...] z dnia [...] kwietnia 2014 r., nr[...], bez rozpoznania, gdyż odwołujący odwołania nie podpisał (nie złożył na odwołaniu własnoręcznego podpisu). Przy czym organ wskazał, że pismem z dnia [...] czerwca 2014 r., nr[...], wezwał B. K. do usunięcia braku formalnego odwołania poprzez jego podpisanie, w terminie 7 dni od daty otrzymania wezwania, pod rygorem pozostawienia odwołania bez rozpoznania. Pismo z dnia [...] czerwca 2014 r. zostało doręczone Bogusławowi Koperze w dniu [...] lipca 2014 r. Pismem z dnia [...] lipca 2014 r. B. K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na powyższe pismo Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] września 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Przedmiotem skargi B. K. jest pismo Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] września 2014 r. o pozostawieniu jego odwołania od decyzji Prezydenta [...] z dnia [...] kwietnia 2014 r., nr[...], bez rozpoznania. Zgodnie z treścią art. 64 § 2 k.p.a jeżeli podanie nie czyni zadość innym wymaganiom ustalonym w przepisach prawa, należy wezwać wnoszącego do usunięcia braków w terminie siedmiu dni z pouczeniem, że nieusunięcie tych braków spowoduje pozostawienie podania bez rozpoznania. Przepis ten nie określa jaki charakter ma czynność organu administracyjnego polegająca na pozostawieniu podania (lub jak w niniejszej sprawie odwołania) bez rozpoznania. Kwestię tę rozstrzygnął Sygn. akt I SA/Wa 2868/14 Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale z dnia 3 września 2013 r., sygn. akt I OPS 2/13 stwierdzając, że na pozostawienie podania bez rozpoznania (art. 64 § 2 k.p.a.) przysługuje skarga na bezczynność organu, stosownie do art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm., zwana dalej p.p.s.a.). NSA wskazał, że pozostawienie podania bez rozpoznania w trybie art. 64 § 2 k.p.a. następuje w drodze czynności materialno-technicznej, o podjęciu której należy powiadomić wnoszącego podanie na piśmie. Nie jest to jednak czynność w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a., ponieważ nie jest spełnione kryterium, że dotyczy to uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. Czynność ta bowiem nie potwierdza, ani też nie zaprzecza, że dotyczy uprawnienia lub obowiązku wynikających wprost z ustawy. Podejmując tą czynność, organ prowadzący postępowanie informuje stronę, że nie rozpozna jej sprawy na podstawie wniesionego podania, ponieważ ta w terminie nie uzupełniła braków tego podania. Zdaniem NSA, trudno przyjąć, że czynność ta może być zaskarżona do sądu administracyjnego bez podjęcia próby usunięcia naruszenia prawa na etapie załatwiania sprawy przez organ administracyjny. Taki tryb procedowania godziłby bowiem w podstawowe założenie sądowej kontroli administracji (art. 52 p.p.s.a.), iż sąd administracyjny nie zastępuje organów odwoławczych, a jego działania nie naruszają zasady dwuinstancyjności postępowania administracyjnego. Skoro więc na pozostawienie podania bez rozpoznania przysługuje skarga na bezczynność organu, stosownie do art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a., to winna ona zostać poprzedzona zażaleniem lub wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa stosownie do treści art. 37 § 1 k.p.a. Wobec czego badając dopuszczalność skargi wniesionej do sądu administracyjnego trzeba mieć na uwadze treść art. 52 p.p.s.a. Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy należy stwierdzić, że skarga B. K. na pismo Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] z dnia [...] września 2014 r., nr[...], jest niedopuszczalna gdyż pismo to stanowi jedynie czynność materialno-techniczą nie podlegającą kognicji sądów administracyjnych określonej w art. 3 § 2 p.p.s.a. Z tej samej przyczyny niedopuszczalna byłaby także skarga B. K. na pismo Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] czerwca 2014 r., nr[...], wzywające do usunięcia braków formalnych odwołania. Zatem w przypadku gdy skarżący kwestionuje pozostawienie jego odwołania przez Samorządowe Kolegium Sygn. akt I SA/Wa 2868/14 Odwoławcze w [...] bez rozpoznania winien był wnieść skargę na bezczynność ww. organu. Przy czym przed wniesieniem skargi na bezczynność organu skarżący powinien wyczerpać tryb wskazany w art. 37 kpa, którego to trybu - jak wynika z akt sprawy - skarżący nie wyczerpał. Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.