I SA/Wa 291/08
WyrokWSA w Warszawie2008-09-04
Skład orzekający: Jolanta Rudnicka, Joanna Skiba, Przemysław Żmich
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy organ pomocy społecznej był uprawniony do zmiany decyzji przyznającej zasiłek stały na niekorzyść strony, w sytuacji gdy nastąpiła zmiana sytuacji dochodowej strony?Ratio decidendi
Organ pomocy społecznej był uprawniony do zmiany decyzji przyznającej zasiłek stały na niekorzyść strony na podstawie art. 106 ust. 5 ustawy o pomocy społecznej, w przypadku zmiany sytuacji dochodowej strony. W niniejszej sprawie nastąpiła taka zmiana w związku z przyznaniem skarżącemu renty z tytułu całkowitej niezdolności do pracy, co uzasadniało obniżenie zasiłku stałego.Stan faktyczny
Sprawa dotyczyła skargi W. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W., która utrzymała w mocy decyzję Burmistrza Gminy B. obniżającą zasiłek stały skarżącego. Organ pierwszej instancji pierwotnie przyznał zasiłek stały, a następnie zmienił decyzję, obniżając go z powodu przyznania skarżącemu renty z tytułu całkowitej niezdolności do pracy. Skarżący zarzucił organom bezprawie i naruszenie jego praw. Sąd oddalił skargę, uznając decyzję za zgodną z prawem.Rozstrzygnięcie
Oddala skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jolanta Rudnicka (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Joanna Skiba Asesor WSA Przemysław Żmich Protokolant Monika Chorzewska-Korczak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 4 września 2008 r. sprawy ze skargi W. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] stycznia 2008 r. nr [...] w przedmiocie zasiłku stałego oddala skargę.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. decyzją z dnia [...] stycznia 2008 r., nr [...], po rozpatrzeniu odwołania W. K. od decyzji Burmistrza Gminy B. z dnia [...] października 2007 r., nr [...] w przedmiocie zasiłku stałego, utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję.
W uzasadnieniu powyższej decyzji Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. wskazało, co następuje:
Kierownik Ośrodka Pomocy Społecznej w B., działający z upoważnienia Burmistrza Gminy B. decyzją z dnia [...] września 2007 r., nr [...] przyznał W. K. zasiłek stały w wysokości 178,27 zł. miesięcznie na okres od 1 września 2007 r. do dnia 31 sierpnia 2008 r. Ten sam organ decyzją z dnia [...] października 2007 r., nr [...], na zasadzie art. 104 i 108 kpa w zw. z art. 37 i 106 ust.5 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (Dz.U. Nr 64, poz.593 ze zm.), zmienił decyzję własną z dnia [...] września 2007 r., nr [...] w ten sposób, że obniżył zasiłek stały do kwoty 30 zł od dnia 1 listopada 2007 r. do dnia 30 września 2010 r. Decyzją Zakładu Ubezpieczeń Społecznych [...] w W. z dnia [...] października 2007 r. ustalono W. K. rentę z tytułu całkowitej niezdolności do pracy na okres od 1 maja 2007 r. do 30 września 2010 r., zgodnie z orzeczeniem Komisji Lekarskiej ZUS z dnia [...] września 2007 r., nr [...]. Wysokość renty wynosi 604,73 zł, przy czym do renty należny jest dodatek pielęgnacyjny w kwocie 153,19 zł. Wysokość świadczenia po dokonaniu niezbędnych potrąceń (alimentów, podatku, składki na ubezpieczenie zdrowotne) wynosi 451, 92 zł miesięcznie. Kryterium dochodowe w rodzinie jednoosobowej wynosi 477 zł. Zasiłek stały stanowi kwota będąca różnicą między osiąganym dochodem własnym a ustawowym kryterium dochodowym. W niniejszej sprawie jest to kwota wynosząca 25,08 zł, ale z uwagi na to, że kwota zasiłku stałego nie może być niższa od 30 zł. dlatego przyznano W. K. zasiłek stały w tej właśnie wysokości. Organ odwoławczy wskazał, że ustawa o pomocy społecznej określa dokładnie sposób wyliczenia wysokości należnego świadczenia w formie zasiłku stałego, świadczenie to nie może mieć dowolnej wysokości, jak też jego wysokość nie zależy od uznania orzekającego organu administracyjnego. Samorządowe Kolegium Odwoławcze uznało, że brak jest podstaw do zmiany lub uchylenia decyzji organu pierwszej instancji, gdyż decyzja została wydana zgodnie z przepisami ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej.
Skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] stycznia 2008 r., nr [...] złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie W. K., wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz całkowite zwolnienie go z kosztów sądowych.
Skarżący wskazał, że Ośrodek Pomocy Społecznej w B. dokonuje bezprawia, zdewastowano lokal skarżącego podczas jego pobytu w szpitalu 2002 r., ośrodek pomocy społecznej, poczta, policja dopuszczają się bezprawia, skarżący nie otrzymuje zasiłków celowych, odmawia się skarżącemu przyjmowania podań i odwołań.
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. wnosiło o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Skarga W. K. jest bezzasadna, a zaskarżona decyzja zgodna jest z przepisami prawa tak materialnego, jak również z przepisami kodeksu postępowania administracyjnego.
Zacząć należy od wskazania, że organ pomocy społecznej uprawniony był do wydania decyzji zmieniającej wysokość zasiłku stałego na niekorzyść skarżącego. Stosownie bowiem do art.106 ust. 5 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (Dz.U. Nr 64, poz.593 ze zm.) – "Decyzję administracyjną zmienia się lub uchyla na niekorzyść strony bez jej zgody w przypadku zmiany przepisów prawa, zmiany sytuacji dochodowej lub osobistej strony, pobrania nienależnego świadczenia, a także można zmienić lub uchylić decyzję, jeśli wystąpiły przesłanki, o których mowa w art.11, 12 i 107 ust. 5. Zmiana decyzji administracyjnej na korzyść strony nie wymaga jej zgody."
W sprawie będącej przedmiotem rozpoznania Ośrodek Pomocy Społecznej w B. miał podstawy do zastosowania powyższego przepisu, bowiem uległa zmianie sytuacja dochodowa skarżącego. Jak wynika z akt sprawy orzeczeniem Komisji Lekarskiej ZUS z dnia [...] września 2007 r., nr [...] W. K. został uznany za całkowicie niezdolnego do samodzielnej egzystencji do września 2010 r. W związku z tym orzeczeniem Komisji Lekarskiej decyzją ZUS [...] w W. z dnia [...] października 2007 r. ustalono przysługującą W. K. rentę z tytułu całkowitej niezdolności do pracy do dnia 30 września 2010 r. w wysokości 604, 73 zł. oraz dodatek pielęgnacyjny w kwocie 153, 19 zł. Równocześnie w decyzji wyliczono należny podatek w wysokości 20 zł, składkę na ubezpieczenie zdrowotne w wysokości 54,42 zł. oraz wskazano na odliczenie alimentów w kwocie 231,58 zł, co dało do wypłaty kwotę 451,92 zł miesięcznie. Dotychczasowy dochód skarżącego, będący podstawą wyliczenia zasiłku stałego przyznanego decyzją Burmistrza Gminy B. z dnia [...] września 2007 r., nr [...], wynosił 298, 73 zł. Nastąpiła zatem zmiana sytuacji dochodowej skarżącego uprawniająca organ do zmiany decyzji w przedmiocie zasiłku stałego z dnia [...] września 2007 r., nr [...].
Należy też podkreślić, że prawidłowe są ustalenia organów obu instancji w kwestii sposobu wyliczenia zasiłku stałego. Zgodnie z art. 37 ust.2 pkt 1 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej zasiłek stały ustala się w przypadku osoby samotnie gospodarującej w wysokości różnicy między kryterium dochodowym na osobę w rodzinie a dochodem tej osoby. Kryterium dochodowe osoby samotnie gospodarującej wynosi, w myśl art. 8 ust.1 pkt 1 ustawy o pomocy społecznej - 477 zł., zaś dochód W. K. wynosi 451,92 zł. Różnica między 477 zł i 451, 92 zł. wynosi 25,08 zł. Z kolei art. 37 ust. 3 ustawy o pomocy społecznej przewiduje, że kwota zasiłku stałego nie może być niższa niż 30 zł. i w takiej też wysokości prawidłowo została przez organ pomocy społecznej przyznana.
Wymaga też podkreślenia, na co słusznie zwrócił uwagę organ odwoławczy, że decyzja w sprawie przyznania zasiłku stałego nie jest decyzją uznaniową. Ustawodawca bowiem we wskazanych powyżej przepisach ściśle określił sposób wyliczenia zasiłku stałego nie pozostawiając organom pomocy społecznej w tym względzie żadnej swobody. Tak też zgodnie z przepisami ustawy z dnia 24 marca 2004 r. o pomocy społecznej Kierownik Ośrodka Pomocy Społecznej w B., działający z upoważnienia Burmistrza Gminy B. przyznał W. K. zasiłek w wysokości 30 zł., nie naruszając przy tym żadnych przepisów ani prawa materialnego, ani przepisów procedury administracyjnej.
Mając na uwadze powyższe Sąd, na podstawie art.151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz.1270 ze zm.) orzekł, jak w wyroku.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 27.07.2026. · Źródło