I SA/Wa 2945/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Przemysław Żmich po rozpoznaniu w dniu 17 października 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku Skarbu Państwa – Nadleśnictwa T. w T. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi Skarbu Państwa – Nadleśnictwa T. w T. na decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] sierpnia 2014 r., nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności orzeczenia postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Skarb Państwa – Nadleśnictwo T. w T., pismem z dnia [...] września 2014 r., wniosło do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] sierpnia 2014 r., nr [...], mocą której utrzymano w mocy decyzję z dnia [...] października 2013 r., nr [...] stwierdzającą nieważność orzeczenia Ministra Rolnictwa z dnia [...] czerwca 1953 r. i utrzymanego nim w mocy orzeczenia Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej w L. z dnia [...] sierpnia 1952 r. stwierdzającego, że nieruchomość ziemska "Las Z.", szczegółowo opisana w decyzji, podpada pod działanie art. 2 ust. 1 lit. e) dekretu z dnia 6 września 1944 r. o przeprowadzeniu reformy rolnej. Jednocześnie strona skarżąca wystąpiła z wnioskiem o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji podnosząc, że wykonanie decyzji spowoduje wyrządzenie znacznej szkody, a co najmniej doprowadzi do spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W uzasadnieniu wniosku wskazano, że decyzja z dnia [...] sierpnia 2014 r. jest ostateczna, w związku z czym P. R. (następca prawny dawnego właściciela) może podejmować próby zbycia przedmiotowej nieruchomości lub próby obciążania jej ograniczonymi prawami rzeczowymi na rzecz osoby trzeciej. Spowoduje to wyrządzenie skarżącemu znacznej szkody. Odwrócenie zaś skutków prawnych powyższych działań będzie niezwykle trudne, długotrwałe i kosztowne. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie przez sąd administracyjny wykonania aktu lub czynności określony został w art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) i ma on charakter zamknięty. Stosownie do treści tego przepisu po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego złożenia wniosku do sądu. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Z treści powołanego przepisu wynika, że konieczną przesłanką wstrzymania wykonania decyzji jest wykazanie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Obowiązek wykazania tych okoliczności spoczywa na stronie skarżącej. Przy czym podkreślić trzeba, że orzeczenie dotyczące wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji ma charakter fakultatywny, o czym świadczy użyty w powyższym przepisie zwrot "sąd może". Oznacza to, że Sąd może, lecz nie musi wstrzymać wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, nawet, jeżeli stwierdzi, iż w danej sprawie występują przesłanki określone w art. 61 § 3 powołanej ustawy. Wstrzymanie wykonania decyzji ma zatem charakter wyjątkowy. W orzecznictwie sądowoadministracyjnym podkreśla się, że chodzi o taką szkodę, która nie będzie mogła być wynagradzana przez późniejszy zwrot spełnionego i wyegzekwowanego świadczenia ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do pierwotnego stanu. W szczególności będzie to miało miejsce w takich wypadkach, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, który w skutek swych właściwości nie może być zastąpiony innym przedmiotem, a jego wartość pieniężna nie przedstawiałaby znaczenia dla skarżącego, lub gdyby zachodziło niebezpieczeństwo poniesienia starty na życiu i zdrowiu (postanowienie NSA z dnia 15 grudnia 2004 r., sygn. akt GZ 127/04 oraz z dnia 20 grudnia 2004 r., sygn. akt GZ 138/04 - Lex Polonica nr 375764). Rozpoznając wniosek skarżącego w ramach przesłanek z art. 61 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi stwierdzić należy, że nie zasługuje on na uwzględnienie. Zdaniem Sądu strona skarżąca nie przedstawiła argumentów, które przemawiałyby za istnieniem okoliczności uzasadniających wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] sierpnia 2014 r. W żaden sposób nie można bowiem uznać, że argumentem takim jest powoływana przez skarżącego okoliczność, iż następca prawny dawnego właściciela może podejmować próby zbycia nieruchomości lub obciążania jej ograniczonymi prawami rzeczowymi. Powoływane okoliczności – jako zdarzenia przyszłe i niepewne - nie stanowią w ocenie Sądu przesłanki uzasadniającej uwzględnienie wniosku. Z przedstawionych przez skarżącego twierdzeń w żaden sposób nie wynika, że konsekwencją wykonania zaskarżonej decyzji będzie wywołanie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub powstanie trudnych do odwrócenia skutków. Innymi słowy skarżący nie wykazał, na jaką konkretnie szkodę lub trudne do odwrócenia skutki może narazić go wykonanie przedmiotowej decyzji. W świetle powyższego Sąd uznał, że brak jest podstaw do uwzględnienia złożonego wniosku i wstrzymania wykonania decyzji z dnia [...] sierpnia 2014 r. W tej sytuacji Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na mocy art. 61 § 3 i § 5 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowił jak w sentencji.