I SA/Wa 2977/14

Starszy referendarz sądowy Justyna Wtulich Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 14 kwietnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku K. G. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym w sprawie ze skargi K. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] września 2014 r. nr [...] w przedmiocie zasiłku okresowego postanawia : przyznać K. G. prawo pomocy poprzez ustanowienie radcy prawnego. W dniu 27 marca 2014 r. (data stempla biura podawczego) do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynął formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy, w którym wnioskodawca wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego. Z nadesłanego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, że wnioskodawca prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe. Wnioskodawca podał, że posiada dom o powierzchni [...] m ² oraz gospodarstwo rolne. Innych nieruchomości, zasobów pieniężnych oraz przedmiotów wartościowych oznajmił, że nie posiada. Wnioskodawca oświadczył, że aktualnie nie otrzymuje żadnych dochodów, a jedynie zasiłek z Gminnego Ośrodka Opieki Społecznej w [...] w wysokości [...] złotych oraz zasiłek okresowy w wysokości [...] złotych. Łącznie miesięczny dochód wnioskodawcy wynosi [...] złotych. Wnioskodawca oświadczył, że jest zarejestrowany jako osoba bezrobotna w Powiatowym Urzędzie Pracy w [...] do dnia [...] kwietnia 2015 r. Dodał, że nie może prowadzić działalności rolnej z powodu pozbawienia go ¾ udziału we własności działki [...] nr [...] o powierzchni [...] ha, dlatego nie uzyskuje żadnego dochodu z gospodarstwa rolnego. Z decyzji Wójta Gminy [...] z dnia [...] lipca 2014 r. znak : [...] wynika, że w dniu 12 maja 2014 r. wnioskodawca odmówił przyjęcia prac społecznie użytecznych oferowanych dla osób bezrobotnych korzystających ze świadczeń pomocy społecznej, ze względu na stan zdrowia. Wnioskodawca posiada orzeczenie ZUS o częściowej niezdolności do pracy do [...].04.2014 r., a postępowanie w sprawie ustalenia wnioskodawcy prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy jest w toku rozpatrzenia. W tym stanie sprawy stwierdzono, co następuje: Przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a. przewidują możliwość przyznania stronom postępowania prawa pomocy. Prawo pomocy może być przyznane stronie w zakresie całkowitym (art. 245 § 2 p.p.s.a) lub częściowym (art. 245 § 3 p.p.s.a.), przy czym jego przyznanie uzależnione jest od spełnienia przez stronę ustawowo przewidzianych przesłanek. Zgodnie z art. 246 § 1 p.p.s.a. przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (pkt 1), a w zakresie częściowym – gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (pkt 2). Z treści powołanego wyżej przepisu wynika, że to na wnoszącym wniosek o przyznanie prawa pomocy spoczywa ciężar wykazania okoliczności, które mogłyby stanowić podstawę do przyznania prawa pomocy. Rozstrzygnięcie jest zatem uzależnione od tego, co zostanie udowodnione przez stronę. Mając na uwadze okoliczności niniejszej sprawy uznać należy, że wnioskodawca wykazał, iż znajduje się w sytuacji materialnej kwalifikującej go do przyznania prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika. Sytuacja majątkowa wnioskodawcy - utrzymującego się jedynie przy pomocy Gminnego Ośrodek Pomocy Społecznej z otrzymywanych zasiłków- jest niewątpliwie bardzo trudna. Stwierdzono, że wnioskodawca w obecnej sytuacji finansowej nie jest w stanie – bez uszczerbku w utrzymaniu koniecznym - ponieść kosztów ustanowienia pełnomocnika z wyboru. Z tego względu, przyznano wnioskodawcy prawo pomocy poprzez ustanowienie radcy prawnego z urzędu. Jednocześnie w sprawie nie orzekano w przedmiocie zwolnienia od kosztów sądowych, bowiem wnioskodawca zwolniony jest z obowiązku uiszczenia kosztów sądowych z mocy ustawy. Zwolnienie to wynika z przepisu art. 239 pkt 1 lit. a ustawy-Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, zgodnie z którym strona skarżąca działanie, bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach z zakresu pomocy i opieki społecznej (taka sytuacja ma miejsce w rozpoznawanej sprawie) nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych. Z powyższych względów, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a. orzeczono, jak w sentencji postanowienia.