I SA/Wa 298/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Daniela Kozłowska (spr.) po rozpoznaniu w dniu 23 lutego 2005 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Przedsiębiorstwa [...] sp. z o. o. w G. na pismo Ministra Skarbu Państwa z dnia [...] listopada 2004 r., nr [...] w przedmiocie rozpoznania skargi na czynności związane z przeprowadzeniem przetargu pisemnego nieograniczonego na nabycie mienia po zlikwidowanym przedsiębiorstwie państwowym postanawia: odrzucić skargę. W dniu [...] listopada 2004 r. Przedsiębiorstwo [...] sp. z o. o. w G. wniosło do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na pismo Ministra Skarbu Państwa z dnia [...] listopada 2004 r., nr [...] w przedmiocie rozpoznania skargi na rozstrzygnięcie przetargu pisemnego nieograniczonego na nabycie mienia po zlikwidowanym przedsiębiorstwie państwowym. Zgodnie z art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) kontrola działalności administracji publicznej sprawowana przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym na które służy zażalenie, albo kończące postępowanie lub rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisu prawa; 5) akty prawa miejscowego jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4. Według art. 57 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2004 r. Nr 261, poz. 2603 ze zm.) prawa do nieruchomości, które pozostały po zlikwidowanej państwowej osobie prawnej przechodzą z mocy prawa na rzecz Skarbu Państwa. O sposobie ich zagospodarowania rozstrzyga minister właściwy do spraw Skarbu Państwa. Zgodnie z art. 2 pkt 5 lit. b ustawy z dnia 8 sierpnia 1996 r. o zasadach wykonywania uprawnień przysługujących Skarbowi Państwa (Dz. U. Nr 106, poz. 493 ze zm.) Minister właściwy do spraw Skarbu Państwa wykonuje uprawnienia wynikające z praw majątkowych Skarbu Państwa w szczególności w stosunku do mienia pozostałego po likwidacji państwowej jednostki organizacyjnej. Stosownie do treści art. 48 ust. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 1996 r. o komercjalizacji i prywatyzacji (Dz. U. z 2002 r. Nr 171, poz. 1397 ze zm.) sprzedaż mienia przedsiębiorstwa państwowego następuje w trybie przetargu publicznego. Mając powyższe na uwadze należy stwierdzić, że postępowanie przetargowe przeprowadzone przez Dyrektora Delegatury Ministra Skarbu Państwa w K. w celu wyłonienia najkorzystniejszej oferty nabywcy mienia po zlikwidowanym przedsiębiorstwie państwowym nie zostało uregulowane w przepisach powszechnie obowiązujących (ustawie, rozporządzeniu wykonawczym do ustawy). W związku z powyższym Minister Skarbu Państwa, na podstawie ogólnych przepisów kompetencyjnych normujących zakres jego działania, wydał regulamin przetargów organizowanych przez Delegaturę Ministra Skarbu Państwa w K. w celu wyłonienia nabywcy majątku Skarbu Państwa. Powyższy regulamin jest aktem kierownictwa wewnętrznego. W konsekwencji przewidziany w tym regulaminie tryb zaskarżania czynności przetargowych ma charakter wewnętrznie obowiązujący jednostkę organizacyjną, podległą temu Ministrowi. Natomiast rozstrzygnięcie Ministra Skarbu Państwa, wydane na skutek złożonej przez uczestnika przetargu skargi nie przybiera formy decyzji administracyjnej, o której mowa w powołanym wyżej przepisie § 2 art. 3, jako że przepisy aktu kierownictwa wewnętrznego (regulaminu) nie mogą stanowić podstawy do wydania decyzji wobec podmiotów zewnętrznych, usytuowanych poza aparatem administracyjnym ministra i jednostek mu podległych. Podstawa prawna decyzji administracyjnej musi wyraźnie wynikać z przepisów prawa materialnego, normujących daną dziedzinę spraw załatwianych przez organ administracji publicznej. W konsekwencji wskazane wyżej pismo Ministra Skarbu Państwa z dnia [...] listopada 2004 r., nr [...] jest w istocie informacją o wyniku rozpatrzenia skargi uczestnika przetargu. Takie pismo nie podlega zatem kontroli sądu administracyjnego. Z tego względu Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 powołanej wyżej ustawy postanowił, jak w sentencji.