I SA/Wa 3004/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Anita Wielopolska-Fonfara Sędziowie: Sędzia WSA Magdalena Durzyńska Sędzia WSA Elżbieta Sobielarska (spr.) Protokolant starszy sekretarz sądowy Katarzyna Krynicka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 12 stycznia 2015 r. sprawy ze skargi H. K. w przedmiocie niewykonania przez Prezydenta W. wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 20 listopada 2013 r. sygn. akt I SAB/Wa 411/13 1. wymierza Prezydentowi W. grzywnę w wysokości 1 000 (jeden tysiąc) złotych; 2. zasądza od Prezydenta W. na rzecz H. K. kwotę 457 (czterysta pięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. H. K., reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, wystąpiła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie ze skargą na niewykonanie przez Prezydenta W. wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 20 listopada 2013 r., sygn. akt I SAB/Wa 411/13. Wskazanym wyrokiem Sąd w punkcie 1 zobowiązał Prezydenta W. do rozpoznania wniosku skarżącej o ustalenie odszkodowania za nieruchomość położoną w W. przy ul. [...], ozn. hip. "[...]" dz. [...] w terminie trzech miesięcy od daty zwrotu akt administracyjnych wraz z prawomocnym wyrokiem; w punkcie 2 stwierdził, że bezczynność Prezydenta W. nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa. W uzasadnieniu skargi pełnomocnik skarżącej zaznaczył, że do dnia wniesienia skargi, mimo upływu terminu wyznaczonego przez Sąd do rozstrzygnięcia sprawy oraz wezwania organu do wykonania wyroku (pismo z dnia 14 lipca 2014 r.), Prezydent W. nie rozpoznał przedmiotowego wniosku o odszkodowanie. Odpowiadając na skargę Prezydent W. wniósł o jej oddalenie. Wyjaśnił, że pełnomocnik strony pismem z dnia 10 października 2014 r. został poinformowany o nowym terminie zakończenia postępowania. Organ zaznaczył, że do wydania decyzji konieczne jest jeszcze wykonanie przez rzeczoznawcę majątkowego operatu szacunkowego gruntu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Skarga jest uzasadniona, co skutkować musi wymierzeniem Prezydentowi W. grzywny. Zgodnie z art. 154 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) - powoływana dalej jako "p.p.s.a.", w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania oraz w razie bezczynności organu lub przewlekłego prowadzenia postępowania po wyroku uchylającym lub stwierdzającym nieważność aktu lub czynności strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie żądając wymierzenia temu organowi grzywny. W rozpoznawanej sprawie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 20 listopada 2013 r., sygn. akt I SAB/Wa 411/13 zobowiązał Prezydenta W. do rozpoznania wniosku H. K. o ustalenie odszkodowania za nieruchomość położoną w W. przy ul. [...], ozn. hip. "[...]" dz. [...] w terminie trzech miesięcy od daty zwrotu akt administracyjnych wraz z prawomocnym wyrokiem. Bezsporne jest, że akta sprawy wraz z prawomocnym wyrokiem Sądu wpłynęły do Urzędu Miasta W. w dniu 30 stycznia 2014 r. Niekwestionowaną okolicznością jest również to, że do dnia wniesienia skargi z dnia 4 sierpnia 2014 r., mimo uprzedniego wezwania organu do wykonania prawomocnego wyroku (pismo z dnia 14 lipca 2014 r.), Prezydent W. nie wykonał nałożonego wyrokiem Sądu zobowiązania do zakończenia postępowania. W tym stanie rzeczy wniosek o wymierzenie Prezydentowi W. grzywny jest niewątpliwie uzasadniony. Zważyć bowiem należy, że niewykonywanie wyroków sądów w demokratycznym państwie prawnym nie może być tolerowane. W szczególności nie można zaakceptować, czy też usprawiedliwiać sytuacji, gdy wyroki sądów nie są respektowane przez organy władzy publicznej. Taka sytuacja wszak prowadzić musi nieuchronnie do podważania zaufania jednostek do tych organów, jak też szerzej do samej władzy publicznej. Świadczy przy tym o braku poszanowania prawa przez organy, które same zobowiązane są do jego stosowania. Stosownie do art. 154 § 6 p.p.s.a. grzywnę, o której mowa w § 1, wymierza się do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów. W realiach niniejszej sprawy Sąd ocenił, iż wystarczająco represyjną, jak też dyscyplinującą funkcję spełni grzywna w wysokości 1000 złotych, która to kwota mieści się w wymiarze grzywny określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a. Wymierzając organowi grzywnę w wyżej wskazanej wysokości Sąd wziął pod uwagę czas, jaki upłynął od dnia, w którym decyzja powinna zostać wydana oraz fakt, że organ po wyroku Sądu z dnia 20 listopada 2013 r. do dnia wniesienia skargi nie podjął w sprawie żadnej czynności zmierzającej do zakończenia postępowania. Jedynie pismem z dnia 10 października 2014 r. (na które powołuje się organ w odpowiedzi na skargę, a którego to dokumentu nie ma w przekazanych do Sądu aktach administracyjnych) Prezydent W. poinformował pełnomocnika strony o przewidywanej dacie wydania decyzji. Odnosząc się do okoliczności podniesionej w odpowiedzi organu na skargę wskazać należy, iż faktem jest, że w niniejszej sprawie, do wydania decyzji merytorycznej, konieczne jest jeszcze sporządzenie operatu szacunkowego określającego wartość spornej nieruchomości. W ocenie jednak Sądu, co wpłynęło na wymiar grzywny, czas, jaki upłynął od dnia doręczenia wyroku z dnia 20 listopada 2013 r. był wystarczający do sporządzenia operatu szacunkowego, a już na pewno do zlecenia jego wykonania rzeczoznawcy majątkowemu. Tymczasem z akt nie wynika, by organ podjął działania w tym kierunku. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 154 § 1 w zw. z art. 154 § 6 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji. O zwrocie kosztów postępowania sądowego orzeczono na podstawie art. 200 w zw. z art. 205 § 2 p.p.s.a.