I SA/Wa 302/17

Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Justyna Wtulich po rozpoznaniu w dniu 25 sierpnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. S. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym w sprawie ze skargi J. S. na decyzję Ministra Infrastruktury i Rozwoju z dnia [...] grudnia 2013 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nabycia z mocy prawa przez gminę z dniem 1 stycznia 1999 r. własności nieruchomości postanawia przyznać J.S. prawo pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynął w dniu 12 czerwca 2017 r. (data stempla biura podawczego) wniosek J. S. o przyznanie prawa pomocy przesłany na formularzu obowiązującym w sądach powszechnych, w sprawach cywilnych. Z tego względu, przy piśmie z dnia 27 czerwca 2017 r. przesłano wnioskodawczyni formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej PPF, obowiązujący w postępowaniu przed sądami administracyjnymi, celem jego uzupełnienia, podpisania i odesłania do Sądu w terminie 7 dni, od dnia doręczenia, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania (art. 257 ustawy z dnia 30 sierpnia 2012 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz.718 ze zm.). Jednocześnie poinformowano wnioskodawczynię, że nadesłane oświadczenie o stanie rodzinnym, majątku, dochodach i źródłach utrzymania, obowiązuje w sądach powszechnych, w sprawach cywilnych, nie obowiązuje natomiast przed sądami administracyjnymi. W dniu 14 lipca 2017 r. (data stempla biura podawczego) do Sądu wpłynął wniosek o przyznanie prawa pomocy złożony na prawidłowym formularzu oraz pismo pełnomocnika wnioskodawczyni, w którym oświadczył, że skarga kasacyjna została sporządzona nieodpłatnie ze względu na trudną sytuację materialną wnioskodawczyni. W nadesłanym formularzu wnioskodawczyni wniosła o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Z nadesłanego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, że wnioskodawczyni prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z mężem. Wnioskodawczyni podała, że nie posiada nieruchomości, mieszkania, oszczędności, papierów wartościowych, wierzytelności czy przedmiotów wartościowych o wartości powyżej 5.000 zł. Oświadczyła, że posiada nieruchomość rolną o powierzchni 43 ary rolne o wartości 6.000 zł oraz 1 hektar łąk o wartości 10.000 zł. Wnioskodawczyni wyjaśniła, że wraz z mężem mieszka w domu syna, gdzie do dyspozycji ma jeden pokój. Podała, że utrzymuje się wraz z mężem z dochodu w wysokości 854 zł netto miesięcznie. Na dochód ten składa się renta wnioskodawczyni, gdyż mąż jest osobą bezrobotną. Jako stałe wydatki miesięczne wnioskodawczyni podała koszty leczenia i zakupu leków w wysokości 300 zł, oraz wydatki na energię elektryczną, wodę, gaz, w wysokości ok. 200 zł. Wnioskodawczyni oświadczyła, że pozostaje w stosunku prawnym z radcą prawnym w ramach bezpłatnej pomocy prawnej. Do wniosku dołączyła decyzję Prezydenta Miasta T. o uznaniu męża za osobę bezrobotną bez prawa do zasiłku, kartę leczenia szpitalnego męża w maju 2017 r. oraz zaświadczenie z banku o wysokości wpływów świadczenia z ZUS na jej konto z trzech ostatnich miesięcy. Zarządzeniem z dnia 21 lipca 2017 r. wezwano wnioskodawczynię do złożenia dodatkowych wyjaśnień dotyczących nadesłanego wniosku o przyznanie prawa pomocy poprzez podanie czy wnioskodawczyni prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z mężem, czy też wspólnie z synem i synową, a jeśli tak, to należało podać wysokość dochodów uzyskiwanych przez syna i synową oraz tytuł z którego dochody te są uzyskiwane (np. z tytułu zatrudnienia, umowy zlecenia, o dzieło, prowadzonej działalności gospodarczej, itp.). Zapytano, czy wnioskodawczyni wraz z mężem partycypuje w kosztach utrzymania domu syna, w którym mieszka, jeśli tak, należało wskazać w jakim zakresie i w jakiej wysokości. Zwrócono się do wnioskodawczyni z zapytaniem, czy dochód, który wnioskodawczyni otrzymuje z tytułu renty jest jedynym dochodem, czy też wnioskodawczyni uzyskuje dodatkowy dochód (np. z tytułu wykonywania prac dorywczych, sezonowych, z umów zlecenia, czy o dzieło, itp.). Wezwano do podania, czy mąż wnioskodawczyni podejmuje próby znalezienia pracy, bądź też czy podejmuje prace dorywcze, sezonowe, z umów zlecenia, czy o dzieło, jeśli tak, należało podać wysokość uzyskiwanego dochodu oraz tytuł z którego dochód ten jest uzyskiwany. Zapytano czy wnioskodawczyni otrzymuje pomoc od syna, synowej, bądź innych osób, jeśli tak, należało wskazać od kogo, w jakiej wysokości lub formie oraz czy wnioskodawczyni uzyskuje pomoc od instytucji społecznych lub państwowych, jeśli tak, należało wskazać od kogo, w jakiej wysokości lub formie. Zwrócono się do wnioskodawczyni z zapytaniem, z czego lub przy czyjej pomocy zamierza pokryć koszty związane z reprezentowaniem przez profesjonalnego pełnomocnika z wyboru przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. Ponadto, wezwano wnioskodawczynię do nadesłania wyciągów lub wykazów z konta bankowego wnioskodawczyni oraz jej męża z dwóch ostatnich miesięcy. Powyższe należało wykonać w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odmowy przyznania prawa pomocy. W dniu 21 sierpnia 2017 r. (data stempla biura podawczego) do Sądu wpłynęły dodatkowe wyjaśnienia i dokumenty. Z nadesłanych informacji wynika, że wnioskodawczyni prowadzi gospodarstwo domowe jedynie z mężem i nie partycypuje w kosztach utrzymania domu syna, w którym mieszka, gdyż środki pieniężne jakie uzyskuje wystarczają jedynie na zaspokojenie drobnych bieżących spraw życia codziennego, takich jak leczenie i jedzenie. Wnioskodawczyni oświadczyła, że dochód jaki uzyskuje z tytułu renty jest jej jedynym dochodem, nie uzyskuje żadnego innego dodatkowego dochodu. Wyjaśniła, że obecnie mąż nie próbuje znaleźć pracy, gdyż nie pozwala mu na to stan zdrowia, nie podejmuje w związku z tym żadnych prac dorywczych, nie zawiera umów zlecenia, czy o dzieło. Wnioskodawczyni oznajmiła, że nie otrzymuje pomocy pieniężnej od syna i synowej, jak również od instytucji społecznych i państwowych. Oświadczyła, że nie pokryje kosztów związanych z reprezentowaniem jej przez profesjonalnego pełnomocnika z wyboru przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, gdyż pełnomocnik ze względu na trudną sytuację materialną zobowiązał się udzielić pomocy prawnej bezpłatnie. Wnioskodawczyni poinformowała, że mąż nie posiada konta bankowego. Do wyjaśnień dołączyła kartę informacyjną leczenia szpitalnego męża w maju 2017 r. oraz oryginał zaświadczenia z banku, że na jej konto wpływa regularnie świadczenie ZUS w wysokości 854 zł miesięcznie. W tym stanie sprawy stwierdzono, co następuje: Stosownie do treści art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz.718 t.j.) zwanej dalej "P.p.s.a." prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w jego toku. Zgodnie z art. 245 § 1 - 3 P.p.s.a. prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, a w zakresie częściowym - gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 1 i 2). Mając na uwadze okoliczności niniejszej sprawy uznać należy, że wnioskodawczyni wykazała, iż znajduje się w sytuacji materialnej kwalifikującej ją do przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Uznano, że wnioskodawczyni utrzymująca się wraz z mężem jedynie z renty w wysokości 854 zł netto miesięcznie, przy ponoszonych wydatkach związanych z leczeniem i bieżącymi potrzebami życia codziennego nie jest w stanie samodzielnie ponieść kosztów postępowania sądowego, bez spowodowania uszczerbku w kosztach utrzymania koniecznego dla siebie i męża. Z oświadczeń ustanowionego przez wnioskodawczynię pełnomocnika wynika, że sporządził skargę kasacyjną nieodpłatnie ze względu na trudną sytuację materialną wnioskodawczyni. Pełnomocnik zobowiązał się także do udzielenia bezpłatnie pomocy prawnej polegającej na reprezentowaniu wnioskodawczyni przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. Biorąc pod uwagę powyższe, przyznano wnioskodawczyni prawo pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Z tego względu, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.