I SA/Wa 303/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Agnieszka Jędrzejewska-Jaroszewicz (spr.) po rozpoznaniu w dniu 30 maja 2011 r. na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym sprawy ze skargi S. K. na postanowienie Ministra Infrastruktury z dnia [...] grudnia 2010r., nr [...] w przedmiocie odszkodowania za nieruchomość oddala skargę. Minister Infrastruktury decyzją z dnia [...] grudnia 2010 r., nr [...] uchylił w całości zaskarżoną decyzję Wojewody [...] z dnia [...] lipca 2010r., nr [...] i orzekł o ustaleniu odszkodowania w łącznej wysokości [...] zł na rzecz S. K. za przejęcie z mocy prawa na rzecz Skarbu Państwa nieruchomości oznaczonej jako działki nr [...] o pow. [...] ha, nr [...] o pow. [...] ha i nr [...] o pow. [...] ha, położonej w obrębie [...], gminie [...], przeznaczonej pod rozbudowę drogi krajowej nr [...] do parametrów drogi ekspresowej, a także zobowiązał Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad do wypłaty odszkodowania, w terminie 14 dni od dnia wydania niniejszej decyzji. Decyzja powyższa wydana została w następującym stanie faktycznym i prawnym sprawy: Decyzją Wojewody [...] z dnia [...] stycznia 2008r., nr [...] nieruchomość położona w obrębie [...], gminie [...], przeznaczona została pod rozbudowę drogi krajowej nr [...] do parametrów drogi ekspresowej na odcinku [...] - granica powiatu [...] (od km [...] do km [...]) z wyłączeniem odcinka [...] (od km [...] do km [...]). Decyzja ta została zmieniona decyzją Ministra Infrastruktury z dnia [...] lipca 2008r., znak: [...], sprostowaną postanowieniem Ministra Infrastruktury z dnia [...] listopada 2008r., znak: [...]. Decyzją z dnia [...] lipca 2010r., znak: [...], Wojewoda [...] orzekł o ustaleniu odszkodowania w łącznej wysokości[...] zł na rzecz Pana S. K. za przejęcie z mocy prawa na rzecz Skarbu Państwa nieruchomości oznaczonej jako działki nr [...] o pow. [...] ha, nr [...] o pow. [...] ha i nr [...] o pow. [...]ha, położonej w obrębie [...], gminie [...], przeznaczonej pod rozbudowę drogi krajowej nr [...] do parametrów drogi ekspresowej, a także zobowiązał Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad do wypłaty odszkodowania w terminie 14 dni od dnia, w którym w/w decyzja stanie się ostateczna. Od decyzji powyższej odwołał S. K., wskazując na nieprawidłową wycenę przedmiotowej nieruchomości skutkującą ustaleniem zbyt niskiej wartości. Po rozpatrzeniu odwołania Minister Infrastruktury decyzją z dnia [...] grudnia 2010 r., nr [...] uchylił w całości zaskarżoną decyzję Wojewody [...] z dnia [...] lipca 2010r. i orzekł o ustaleniu odszkodowania na rzecz S. K. za przejęcie z mocy prawa na rzecz Skarbu Państwa przedmiotowej nieruchomości. W uzasadnieniu organ wskazał, że podstawą dla ustalenia wysokości odszkodowania w niniejszej sprawie był operat szacunkowy sporządzony na zlecenie Wojewody [...] w dniu [...] kwietnia 2010r. przez rzeczoznawcę majątkowego J. G. Sporządzając operat rzeczoznawca ustaliła, że studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego Gminy W., zatwierdzone Uchwałą Nr [...] Rady Gminy W. z dnia [...] lipca 1999r., zmienione Uchwałą Nr [...] Rady Gminy W. z dnia [...] czerwca 2001r., określa przedmiotowy obszar jako tereny rozwoju zagospodarowania przestrzennego. Ponadto Wojewoda wskazał, że na potrzeby określenia wartości przedmiotowej nieruchomości, rzeczoznawca majątkowy dokonał analizy transakcji nieruchomościami gruntowymi na terenie gminy W. W wyniku przeprowadzonej analizy stwierdzono brak transakcji nabywania gruntów pod drogi publiczne na rynku lokalnym, wobec czego rozszerzono obszar rynku na powiaty sąsiednie (powiat [...] i powiat [...]), położone wzdłuż drogi krajowej nr [...]. Na tak rozszerzonym rynku stwierdzono występowanie transakcji zakupu gruntów przeznaczonych pod drogi. Wyceniając grunt, sporządzająca operat szacunkowy J. G., zastosowała podejście porównawcze, metodę korygowania ceny średniej. Do analizy porównawczej przyjętych zostało 20 transakcji nieruchomościami drogowymi. Minister wskazał, że operat sporządzony został w sposób prawidłowy, jednak Wojewoda [...] wydając rozstrzygnięcie w sprawie błędnie ustalił odszkodowanie na kwotę [...] zł bowiem należną kwotę ustaloną w operacie szacunkowym pomniejszono o [...] zł, odpowiadającej wartości składnika budowlanego znajdującego się na działce nr [...], a mianowicie nawierzchni bitumicznej. Nie zgadzając się rozstrzygnięciem Ministra Infrastruktury, pismem z dnia [...] lutego 2011 r. S. K. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. W skardze wskazał, że wyliczone przez organ administracji odszkodowanie jest dla niego niekorzystne, ponieważ jego działka została zmniejszona ulegając deformacji, co zmniejszyło jej wartość rynkową oraz możliwość użytkowania. Dodatkowo wskazał, że ceny działek w rejonie, w którym znajduje się jego działka są dużo wyższe, a ponadto, że w odszkodowaniu nie ujęto wyższego, nowonaliczonego podatku od działki siedliskowej po zmniejszeniu powierzchni, ze względu na zmianę kwalifikacji z gospodarstwa rolnego na gospodarstwo działkowe. W odpowiedzi na skargę organ wniósł jej oddalenie jako niezasadnej i podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości, przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Sąd w zakresie swojej właściwości ocenia zaskarżoną decyzję z punktu widzenia jej zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie wydania tej decyzji. Ponadto sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Stosownie zaś do treści art. 119 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.) –dalej ppsa - Sąd rozpoznaje sprawę w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym jeżeli jedna ze stron złoży taki wniosek, a pozostałe strony nie wniosą sprzeciwu w terminie 14 dni – sytuacja taka ma miejsce w niniejszej sprawie. W ocenie Sądu skarga jest niezasadna, bowiem zaskarżona decyzja nie narusza prawa. Postępowanie w sprawie niniejszej toczyło się na podstawie przepisów ustawy z dnia 10 kwietnia 2003 r. o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych – dalej specustawa. W sprawach nieuregulowanych w tej ustawie zgodnie z jej art. 23 stosuje się przepisy ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami. Zgodnie natomiast z art. 6 ust. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2008 roku o zmianie ustawy o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych oraz o zmianie niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2008 r. Nr 154, poz. 958 ze zm.), do spraw wszczętych i niezakończonych decyzją ostateczną do dnia wejścia w życie niniejszej ustawy stosuje się przepisy dotychczasowe. Stosownie do treści przepisu art. 6 ust. 3 w/w ustawy, wysokość odszkodowania ustala się według stanu nieruchomości w dniu wydania decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej przez organ I instancji oraz według jej wartości z dnia, w którym następuje ustalenie wysokości odszkodowania. Do sposobu ustalenia odszkodowania mają natomiast zastosowanie przepisy ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. Nr 261, 12603 ze zm.) – daej ugn. Zgonie z art. 130 ust. 2 tej ustawy, dla ustalenia wysokości odszkodowania konieczne jest uzyskanie opinii rzeczoznawcy majątkowego, natomiast podstawę ustalenia wysokości odszkodowania stanowi wartość rynkowa nieruchomości, którą określa się według aktualnego sposobu jej użytkowania. Jak wynika z akt sprawy sporządzony przez rzeczoznawcę majątkowego J. G., operat szacunkowy z dnia [...] kwietnia 2010 r. wykonany został w oparciu o § 36 ust. 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 21 września 2004 roku w sprawie wyceny nieruchomości i sporządzania operatu szacunkowego (Dz. U. z 2004r., Nr 207, poz. 2109 ze zm.), zgodnie z którym przy określaniu wartości rynkowej gruntów przeznaczonych lub zajętych pod drogi publiczne stosuje się podejście porównawcze, przyjmując ceny transakcyjne uzyskiwane przy sprzedaży gruntów na te cele. Rzeczoznawca majątkowy, zastosowała podejście porównawcze, metodę korygowania ceny średniej. Stosownie do treści przepisu art. 154 ugn wyboru właściwego podejścia oraz metody i techniki szacowania nieruchomości dokonuje rzeczoznawca majątkowy, uwzględniając w szczególności cel wyceny, rodzaj i położnie nieruchomości, przeznaczenie w planie miejscowym, stopień wyposażenia w urządzenia infrastruktury technicznej, stan jej zagospodarowania oraz dostępne dane o ocenach, dochodach i cechach nieruchomości podobnych. Na potrzeby określenia wartości przedmiotowej nieruchomości rzeczoznawca majątkowy po dokonaniu analizy transakcji nieruchomościami gruntowymi na terenie gminy W., stwierdziła, że na rynku lokalnym brak jest transakcji nabywania gruntów pod drogi publiczne. W związku z czym sporządzając operat szacunkowy zastosowała przepis § 26 ust. 1 Rozporządzenia Ministrów z dnia 21 września 2004 roku rozszerzając obszar rynku na powiat piotrkowski i powiat tomaszowski. Dodatkowo wskazać należy, że liczba transakcji nieruchomościami przyjętych do porównania (20) odpowiada treści § 4 ust. 4 rozporządzenia, zgodnie z którym przy metodzie korygowania ceny średniej co najmniej kilkanaście nieruchomości. Odnośnie natomiast do przekonania skarżącego, że przyznane decyzją Ministra Infrastruktury z dnia [...] grudnia 2010 r. odszkodowanie jest dla niego niekorzystne, podkreślić trzeba, że subiektywne – nie poparte żadnymi przeciwdowodami - przekonanie strony nie może świadczyć o wadliwości wyceny nieruchomości, a co za tym idzie nie może stanowić podstawy do uchylenia decyzji organu. Także pozostałe argumenty podniesione w skardze nie zasługują na aprobatę. Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie art. 151 w związku z art. 120 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji wyroku.