I SA/Wa 3031/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: - Sędzia WSA Iwona Maciejuk po rozpoznaniu w dniu 17 stycznia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Agencji Nieruchomości Rolnych oraz Gminy [...] o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skarg Agencji Nieruchomości Rolnych oraz Gminy [...] na decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] października 2013 r. nr [...] w przedmiocie reformy rolnej postanawia - odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji - Agencja Nieruchomości Rolnych oraz Gmina [...] wniosły do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargi na decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] października 2013 r. nr [...]. Decyzją tą, wydaną na skutek odwołania Agencji Nieruchomości Rolnych, organ umorzył postępowanie odwoławcze w części dotyczącej działek ewidencyjnych nr: [...] i [...] (obręb S., powiat [...]) - postępowanie z od decyzji Wojewody [...] z dnia [...] czerwca 2013 r. nr [...] stwierdzającej, że nieruchomość położona w S. stanowiąca zespół [...] obejmująca obecnie działki oznaczone w ewidencji gruntów i budynków nr: [...] i [...] nie podpada pod działanie przepisu art. 2 ust. 1 lit. e) dekretu PKWN z dnia 6 września 1944 r. o przeprowadzeniu reformy rolnej (Dz. U. z 1945 r. Nr 3, poz. 13 ze zm.). W związku ze skargami skarżący wnieśli o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Agencja Nieruchomości Rolnych w uzasadnieniu wniosku podała, że wykonanie kwestionowanej decyzji może mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie dotyczące pozostałych działek znajdujących się w zasobie Agencji, co do których toczy się postępowanie o sprzeczne z prawem przejęcie nieruchomości na rzecz Skarbu Państwa. Wydana w niniejszej sprawie odrębna decyzja, co do działek ewidencyjnych nr [...] i [...] może spowodować, iż pozostałe działki nie objęte zaskarżoną decyzją utracą związek funkcjonalny, organizacyjny i finansowy podnoszony w odwołaniu od decyzji Wojewody [...] z dnia [...] czerwca 2013 r. Gmina [...] wskazała, że wykonanie decyzji może mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie sprawy w pozostałym zakresie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 61 § 3 zdanie pierwsze ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa Sygn. akt I SA/Wa 3031/13 w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie wykonania. Ze wskazanego przepisu wynika obowiązek strony skarżącej wykazania przesłanek w nim zawartych, tj. określenie na jaką szkodę lub trudne do odwrócenia skutki może narazić wnioskodawcę wykonanie zaskarżonej decyzji. Pozytywne rozstrzygnięcie żądania strony zależy od spełnienia jednej z dwóch wymienionych wyżej przesłanek. Przy czym podnieść należy, że nie wystarczy samo powtórzenie przez stronę zgłaszającą wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu treści przepisu, a tym bardziej samo wniesienie o zastosowanie ochrony tymczasowej. Uzasadnienie wniosku powinno odnosić się do konkretnych zdarzeń świadczących o tym, iż w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest konieczne. Przy rozpatrywaniu wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie mają natomiast znaczenia i nie mogą być brane pod uwagę argumenty dotyczące charakteru zarzucanych organowi uchybień popełnionych w toku postępowania. Zarzuty podniesione w tym zakresie rozpatrywane będą przez Sąd rozpoznający skargę. W przedmiotowej sprawie wnioski o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie zostały poparte wskazaniem okoliczności, które uprawdopodobniały, a tym samym uzasadniały zastosowanie ochrony tymczasowej. Sąd stwierdza jednocześnie, że w doktrynie i orzecznictwie sądów administracyjnych został utrwalony pogląd, iż przedmiotem udzielenia ochrony tymczasowej mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie. Wobec tego nie każdy akt administracyjny kwalifikuje się do tak rozumianego wykonania, a więc nie każdy wymaga wykonania. Nie kwalifikują się do wykonania te spośród aktów prawnych, które dla sprowadzenia stanu prawnego lub faktycznego w nim określonego nie wymagają czynności podmiotów uprawnionych. W rzeczywistości więc problem wykonania aktu administracji dotyczy aktów zobowiązujących, ustalających dla ich adresatów nakazy powinnego zachowania lub zakazy określonego zachowania oraz aktów na podstawie których określony podmiot uzyskuje równocześnie uprawnienie i mocą którego zostają na niego nałożone obowiązki. Sygn. akt I SA/Wa 3031/13 W niniejszej sprawie przedmiotem sądowej kontroli jest decyzja o umorzeniu postępowania odwoławczego w części - a więc ze swej istoty nie nadająca się do wykonania w rozumieniu przepisu art. 61 § 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Z tego względu, brak było podstaw do zastosowania instytucji ochrony tymczasowej. Prawidłowość zaskarżonej decyzji będzie zaś przedmiotem odrębnej kontroli Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w postanowieniu. . .