I SA/Wa 3041/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Sędzia WSA Marta Kołtun - Kulik po rozpoznaniu w dniu 20 grudnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. N. i J. N. na działalność organu – Prezydenta [...] w przedmiocie ustalenia i wypłaty odszkodowania za nieruchomość postanawia odrzucić skargę W dniu [...] października 2013 r. wpłynęła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skarga B. N. i J. N. sprecyzowana pismem z dnia [...] listopada 2013 r. (k-6) na działalność organu Prezydenta [...] w sprawie ustalenia i wypłaty odszkodowania za nieruchomość. W uzasadnieniu skargi skarżący wskazali, iż decyzją z dnia [...] maja 2013 r., nr [...] Wojewoda [...] uchylił w całości zaskarżoną decyzję Prezydenta [...] z dnia [...] marca 2013 r., nr [...], którą odmówiono ustalenia i wypłaty odszkodowania za przejęte grunty pod ulicę [...] [....]. Ponadto skarżący wskazali, iż w dniu 30 lipca 2013 r. złożyli pismo Prezydenta [...] wnosząc o ustalenie i wypłatę odszkodowania za przejęte grunty w terminach określonych w KPA, na które nie otrzymali do dnia dzisiejszego odpowiedzi. Ponadto skarżący precyzując powyższą skargę pismem z dnia [...] listopada 2013 r. wskazali, iż należy ją traktować jako skargę na działalność organu – Prezydenta [...]. Pismem z dnia 31 października 2013 r. (data wpływu do Sądu) Prezydent [...] przekazał powyższą skargę B. N. i J. N. wskazując, że w dniu [...] czerwca 2013 r. złożył skargę do Sądu na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] maja 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Na podstawie art. 3 § 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne, 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty, 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej, 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej, 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego, 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1 – 4. Mając powyższe na względzie, należy uznać, iż skarga na działalność organu – Prezydenta [...] w sprawie ustalenia i wypłaty odszkodowania za nieruchomość ma charakter skargi powszechnej określonej przepisami art. 227 i nast. Kpa dotyczącej działalności Prezydenta [...]. Przedmiotem skargi powszechnej określonej przepisami art. 227 i nast. k.p.a. mogą być zaniedbanie lub nienależyte wykonywanie zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników, naruszenie praworządności lub interesów skarżących, a także przewlekłe lub biurokratyczne załatwianie spraw. Postępowanie zaś w sprawie tego typu skarg cechuje się tym, iż nie ma w nim stron postępowania, nie wydaje się rozstrzygnięć adresowanych do skarżącego, jedynie zawiadamia się go o czynnościach wewnętrznych zmierzających do wyjaśnienia okoliczności podniesionych w skardze. W konsekwencji, działania administracji publicznej będące przedmiotem tego typu skarg nie podlegają kontroli sądów administracyjnych z uwagi na to, iż nie mieszczą się w katalogu czynności i aktów poddawanych nadzorowi sądowemu, których numerus clausus zawiera dyspozycja art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W konsekwencji w przypadku wniesienia skargi do organu administracji na podstawie art. 227 i nast. k.p.a., stronie nie służy skarga do sądu administracyjnego ani na bezczynność organu, ani na wynik tego postępowania. Mając powyższe na względzie skargę jako niedopuszczalną należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.