I SA/Wa 305/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Sobielarska (spr.) po rozpoznaniu w dniu 26 maja 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] grudnia 2009 r., nr [...] w przedmiocie przyznania specjalistycznych usług opiekuńczych postanawia umorzyć postępowanie sądowe Pismem z dnia 15 stycznia 2010 r. J. G. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] grudnia 2009 r., nr [...] w przedmiocie przyznania specjalistycznych usług opiekuńczych. Na rozprawie przeprowadzonej w dniu 28 kwietnia 2010 r. J. G. syn skarżącego poinformował Sąd, że J. G. zmarł w dniu [...] lutego 2010 r. Z nadesłanego przez Urząd Stanu Cywilnego W. odpisu skróconego aktu zgonu wynika, że skarżący zmarł [...] marca 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 161 § 1 pkt 2 w razie śmierci strony, jeżeli przedmiot postępowania odnosi się wyłączenie do praw i obowiązków ściśle związanych z osobą zamarłego Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, chyba że udział w sprawie zgłasza osoba, której interesu prawnego dotyczy wynik postępowania. W niniejszej sprawie przedmiotem postępowania jest przyznanie specjalistycznych usług opiekuńczych na rzecz J. G. w okresie od dnia 1 kwietnia 2009 r. do dnia 30 czerwca 2009 r. w zakresie usług gospodarczych. W ocenie Sądu przyznawanie specjalistycznych usług opiekuńczych uregulowane ustawą z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (tj. Dz. U. z 2008 r., nr 115, poz. 728) należy do kategorii spraw ściśle związanych z osobą ubiegającą się o takie usługi. Zatem uprawnienie skarżącego J. G. do wystąpienia z wnioskiem o przyznanie specjalistycznych usług opiekuńczych jest uprawnieniem osobistym i nie należy do kategorii praw zbywalnych lub dziedzicznych. Wobec powyższego Sąd uznał, iż przedmiot niniejszego postępowania odnosi się wyłączenie do praw i obowiązków ściśle związanych z osobą zmarłego, co wobec śmierci skarżącego, na podstawie powołanego wyżej przepisu stanowi podstawę do umorzenia postępowania. W tej sytuacji, Sąd na podstawie art. 161 § 1 pkt 2 powołanej ustawy, postanowił jak w sentencji.