I SA/Wa 3057/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tomasz Szmydt (spr.) Sędziowie: WSA Włodzimierz Kowalczyk WSA Iwona Maciejuk Protokolant referent Monika Bodzan po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 8 kwietnia 2014 r. sprawy ze skargi U. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [..]. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania świadczenia pielęgnacyjnego oraz odmowy przyznania pomocy finansowej z rządowego programu postanawia: zawiesić postępowanie sądowe. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] decyzją z dnia [...] r. nr [...] utrzymało w mocy decyzję Prezydenta Miasta [...]. z dnia [...]r., orzekającą o odmowie przyznania świadczenia pielęgnacyjnego oraz pomocy finansowej w ramach rządowego programu wspierania osób uprawnionych do świadczenia pielęgnacyjnego. U. B. wystąpiła z wnioskiem o przywrócenie prawa do świadczenia pielęgnacyjnego przyznanego na podstawie decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [..] z dnia [...]r. Podnosiła, że prawo do świadczenia zostało odebrane w dużej części niekonstytucyjną nowelizacją ustawy z dnia 7 grudnia 2012r. Wnosiła również o przywrócenie wszystkich dodatków związanych z prawem do ww. świadczenia, tj. 100 zł za każdy miesiąc od [...]r. do [...]r. oraz po 200 zł miesięcznie od kwietnia do [...] roku. Decyzją z dnia [...] r. Prezydent Miasta [...]. odmówił od [...] r. przyznania świadczenia pielęgnacyjnego oraz pomocy w ramach rządowego programu wspierania osób uprawnionych do świadczenia pielęgnacyjnego. Organ powołał się na aktualne brzmienie art. 17 ustawy z dnia 28 listopada 2003r. o świadczeniach rodzinnych (t.j. Dz.U. z 2006r., Nr139, poz. 992 ze zm.) . Niepełnosprawność G. B., którym opiekuje się wnioskodawczyni powstała w wieku [...] lat, nie został zatem w ocenie organu spełniony warunek zawarty w art. 17 ust. 1 b ustawy. Organ powołał również § 2 ust. 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 26 marca 2013r. w sprawie szczegółowych warunków realizacji rządowego programu wspierania osób uprawnionych do świadczenia pielęgnacyjnego, zgodnie z którym prawo do pomocy przysługuje osobom mającym ustalone za miesiąc [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...] lub [...] r. prawo do świadczenia pielęgnacyjnego przyznane na podstawie ustawy z dnia 28 listopada 2013r. o świadczeniach rodzinnych, spełniającym warunki określone w art. 17 ww. ustawy. Przy braku spełnienia tych przesłanek ww. pomoc nie przysługuje. U. B. złożyła odwołanie od decyzji z dnia [...] r. wnosząc o jej zmianę i wydanie decyzji przywracającej świadczenie pielęgnacyjne na zasadach sprzed nowelizacji ustawy o świadczeniach rodzinnych. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...]. decyzją z dnia [...] r. utrzymało w mocy decyzję Prezydenta Miasta [...]. z dnia [...] r. K. B. złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzje z dnia [...]r. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...]. wniosło o jej oddalenie i jednocześnie podtrzymało stanowisko prezentowane dotychczas w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), Sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. W przypadku, o którym mowa w cytowanym przepisie, Sąd może zawiesić postępowanie z uwagi na prejudycjalność innego toczącego się postępowania, którego wynik będzie miał wpływ na rozstrzygnięcie sprawy. Warunkiem zawieszenia postępowania sądowoadministracyjnego jest to, aby postępowanie administracyjne, sądowoadministracyjne, sądowe lub przed Trybunałem Konstytucyjnym, było w toku, a więc było wszczęte. Sąd uznał, że z taką sytuacją mamy do czynienia w niniejszej sprawie - dlatego też zawiesił postępowanie sądowe. Sąd miał na uwadze fakt, że do Trybunału Konstytucyjnego wpłynął wniosek Grupy Posłów na Sejm RP VII Kadencji o stwierdzenie niezgodności przepisu art. 17 ust. 1 b ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych w brzmieniu nadanym ustawą z dnia 7 grudnia 2012 r. o zmianie ustawy o świadczeniach rodzinnych oraz niektórych ustaw z przepisami art. 2 i art. 32 ust. 1 w zw. z art. 69 Konstytucji RP w zakresie nieuzasadnionego pozbawienia prawa do świadczenia pielęgnacyjnego z tytułu rezygnacji z zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej, podmiotów sprawujących opiekę nad osobami, których niepełnosprawność powstała po ukończeniu przez nie osiemnastego roku życia bądź w trakcie nauki w szkole lub w szkole wyższej po ukończeniu 25 roku życia - czym naruszone zostały zasady demokratycznego państwa prawa, w szczególności zasada sprawiedliwości społecznej, oraz zasada równości wobec prawa i obowiązek zapewnienia osobom niepełnosprawnym pomocy w zabezpieczeniu egzystencji. Wniosek ten jest zarejestrowany pod sygnaturą K 38/13. W przedmiotowej sprawie podstawą rozstrzygnięcia organów była treści art. 17 ust. 1b ww. ustawy bowiem świadczenie nie mogło być przyznane z uwagi właśnie na niespełnienie przesłanki określonej w ust. 1b - którego dotyczy wniosek grupy posłów o stwierdzenie niezgodności z Konstytucją. Tym samym rozstrzygnięcie w przedmiocie skierowanego do Trybunału Konstytucyjnego wniosku, ma znaczenie także dla oceny, czy stronie skarżącej w niniejszej sprawie przysługuje prawo do wnioskowanego świadczenia i będzie miało wpływ na treść rozstrzygnięcia Sądu w niniejszej sprawie. Podobnie wygląda kwestia rozstrzygnięcia w przedmiocie prawa do pomocy finansowej w ranach rządowego programu wspierania osób uprawnionych do świadczenia pielęgnacyjnego. Prawo to jest ściśle związane z przesłankami określonymi w art. 17 ust. 1 b ustawy o świadczeniach rodzinnych. Mając na względzie dążenie do zapewnienia jednolitości i stabilności orzecznictwa, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uznał za zasadne zawieszenie postępowania w rozpoznaniu przedmiotowej sprawy zainicjowanej skargą J. S.. Z tego względu Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia