I SA/Wa 306/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Sędzia WSA Jolanta Dargas (spr.) po rozpoznaniu w dniu 26 marca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku G. B. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi G. B. na decyzję Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia [...] grudnia 2012 r. Nr [...] w przedmiocie ustalenia odszkodowania za nieruchomość postanawia wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. Pismem z dnia 17 stycznia 2013 r. G. B. reprezentowana przez radcę prawnego M. P. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia [...] grudnia 2012 r. Nr [...] utrzymującą w mocy decyzji Wojewody [...] z dnia [...] lipca 2012 r., Nr [...], orzekającej o ustaleniu odszkodowania na rzecz G. B. w wysokości [...] zł. za przejęcie z mocy prawa na rzecz Skarbu Państwa nieruchomości, położonej w gminie B., obręb B., oznaczonej jako działki nr [...], o pow. [...] ha i nr [...] o pow. [...] ha oraz o powiększeniu tak ustalonego odszkodowania o 5% wartości nieruchomości z tytułu wydania jej inwestorowi, tj. o kwotę [...] zł., a także zobowiązującej Prezydenta Miasta B. – jako zarządcy drogi krajowej do wypłaty ustalonego odszkodowania w terminie 14 dni od dnia, w którym decyzja stanie się ostateczna. Jednocześnie skarżąca wystąpiła z wnioskiem o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wniosku podniesiono, że zaniechanie wstrzymania wykonania wadliwej decyzji pociąga za sobą obowiązek zapłaty odszkodowania (mimo fikcyjnego charakteru takiej zapłaty), co będzie rodzić istotne konsekwencje dla budżetu gminy, a to ze względu na konieczność odprowadzenia podatku od towarów i usług. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie przez sąd administracyjny wykonania aktu lub czynności określony został w art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270) i ma on charakter zamknięty. Stosownie do treści tego przepisu po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W orzecznictwie sądowoadministracyjnym podkreśla się, że z powołanego przepisu wynika, iż podstawową przesłanką wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji jest istniejące realnie niebezpieczeństwo zaistnienia takiej szkody (majątkowej, a także niemajątkowej), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Celem omawianej instytucji jest zatem ochrona strony przed wystąpieniem nieodwracalnych skutków lub znacznej szkody przed zbadaniem przez sąd administracyjny legalności zaskarżonego aktu lub czynności. Z konstrukcji wskazanej normy prawnej wynika także, że to na stronie spoczywa obowiązek wykazania przesłanek uzasadniających uwzględnienie wniosku, tj. przedstawienia takich okoliczności, które mogłyby uprawdopodobnić, że wykonanie zaskarżonego rozstrzygnięcia faktycznie spowoduje znaczną szkodę lub powstanie trudnych do odwrócenia skutków. W ocenie Sądu, przywołana w uzasadnieniu wniosku argumentacja strony skarżącej, przemawia za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji. Zdaniem Sądu, wykonanie na tym etapie postępowania zaskarżonej decyzji może bowiem narazić skarżącą na niebezpieczeństwo wystąpienia znacznych i niepotrzebnych szkód w sytuacji późniejszego (ewentualnego) wzruszenia zaskarżonych decyzji przez sąd administracyjny. W szczególności w sytuacji kiedy ponownie trzeba byłoby dokonywać transakcji finansowych pomiędzy podmiotami zobowiązanymi oraz rozliczać z urzędem skarbowym zapłacony już podatek VAT. Podkreślenia wymaga, że na etapie rozpoznawania wniosku o wstrzymanie wykonania aktu, Sąd nie bada zasadności samej skargi. W tej sytuacji Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na mocy art. 61 § 3 i § 5 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowił jak w sentencji.