I SA/Wa 307/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Sędzia WSA - Dariusz Chaciński po rozpoznaniu w dniu 5 maja 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi [...] Sp. z o.o. z siedzibą w [...] na decyzję Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia [...] listopada 2013 r., nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji postanawia: 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić skarżącej [...] Sp. z o.o. z siedzibą w [...] kwotę 200 zł (dwieście) tytułem uiszczonego wpisu sądowego od skargi. Pismem z dnia 30 grudnia 2013 r. [...] Sp. z o.o. z siedzibą w [...] reprezentowana przez adwokata L. C. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia [...] listopada 2013 r., nr [...], którą to uchylono decyzję Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia [...] października 2012 r., nr [...], i orzeczono o odmowie stwierdzenia nieważności orzeczenia Prezydium Rady Narodowej [...] z dnia [...] października 1951 w części gruntu wchodzącego w skład działek ewidencyjnych [...] i [...] z obrębu [...], oraz stwierdzono nieważność ww. orzeczenia w części gruntu wchodzącego w skład działki ewidencyjnej nr [...] z obrębu [...]. Zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału I z dnia 5 lutego 2014 r. skarżąca reprezentowana przez adwokata L. C. została wezwana do usunięcia braków formalnych skargi poprzez złożenie oryginału lub poświadczonej kopii pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu skarżącej przed sądami administracyjnymi oraz do nadesłania 5 odpisów skargi poświadczonych za zgodność z oryginałem, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższe zarządzenie doręczone zostało pełnomocnikowi skarżącej adwokatowi L. C. w dniu 12 lutego 2014 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru k. 17 akt sądowych), a zatem termin do jego wykonania upłynął w dniu 19 lutego 2014 r. Z akt sądowych sprawy wynika, iż skarżąca działająca przez swojego pełnomocnika uzupełniła ww. braki formalne skargi, jednakże zamiast do Sądu, nadała je w dniu 19 lutego 2014 r. za pośrednictwem organu tj. Ministra Infrastruktury i Rozwoju, który przekazał powyższe pismo procesowe do Sądu przy piśmie z dnia 5 marca 2014 r. nadanym w tym samym dniu (k.18 i 26 akt sądowych). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Stosownie do art. 49 § 1 Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., zwana dalej: P.p.s.a.) jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, Przewodniczący wzywa stronę do ich uzupełnienia lub poprawienia w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi, wynikającym z art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. Podkreślenia wymaga, iż termin do uzupełnienia braków formalnych jest terminem ustawowym, który nie może ulec ani przedłużeniu, ani skróceniu, a czynność podjęta w postępowaniu przez stronę, po jego upływie, jest bezskuteczna. Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy wskazać należy, iż skoro odpis zarządzenia zawierający wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi, został skutecznie doręczony pełnomocnikowi skarżącej w dniu 12 lutego 2014 r., to siedmiodniowy termin do jego wykonania upłynął w dniu 19 lutego 2014 r. Tymczasem skarżąca reprezentowana przez adwokata L. C. wykonując wezwanie Sądu do uzupełnienia braków formalnych skargi, zamiast do Sądu skierowała je bezpośrednio do organu. Data nadania pisma procesowego uzupełniającego braki formalne skargi do organu nie może jednak zostać uznana za datę uzupełnienia braków formalnych skargi. W niniejszej sprawie za datę nadania przez skarżącą pisma procesowego wykonującego wezwanie Sądu do uzupełnienia braków formalnych skargi należy uznać datę nadania go przez organ do Sądu co miało miejsce w dniu 5 marca 2014 r., a więc po terminie, który w niniejszej sprawie upłynął w dniu 19 lutego 2014 r. W tym stanie rzeczy, mając na uwadze fakt, że uzupełnienie braków formalnych skargi po terminie stanowi czynność bezskuteczną, Sąd postanowił odrzucić skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 P.p.s.a. O zwrocie uiszczonego wpisu od skargi Sąd orzekał na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a.