I SA/Wa 309/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jolanta Zdanowicz Sędziowie NSA Cezary Pryca (spr.) (del.) WSA Beata Ziomek Protokolant Magdalena Zając po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 maja 2005 r. sprawy ze skargi K. K. i H. C. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] stycznia 2004 r. nr [...] w przedmiocie przekształcenia prawa użytkowania wieczystego w prawo własności oddala skargę I SA/Wa 309/04 Uzasadnienie Zaskarżoną decyzją z dnia [...] stycznia 2004 roku numer [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. utrzymało w mocy decyzję z dnia [...] listopada 2003 roku numer [...] Prezydenta miasta W.. W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji organ administracji publicznej podniósł, że w dniu 28 marca 1991 roku K. K. złożył do Urzędu Dzielnicowego W. wniosek o zwrot garażu wybudowanego z jego środków finansowych w 1963 roku, w oparciu o pozwolenie na budowę i pozwolenie na użytkowanie terenu. Aktem notarialnym z dnia 25 listopada 2000 roku Repertorium A numer [...] Gmina W. przeniosła nieodpłatnie na rzecz H. C. i K. K. własność boksu garażowego numer 2 położonego w W. przy ulicy [...] i oddała w użytkowanie wieczyste, współwłaścicielom opisanego wyżej boksu garażowego, działkę gruntu znajdującą się pod boksem garażowym numer 2oznaczoną numerem [...] o powierzchni [...] m² na okres lat 40, to jest do 25 stycznia 2040 roku W dniu 28 grudnia 2000 roku H. C. i K. K. wystąpili do Zarządu Dzielnicy Gminy W. z wnioskiem o przekształcenie prawa użytkowania wieczystego, przysługującego wnioskodawcom do działki gruntu położonej w W. przy ulicy [...] i oznaczonej numerem [...]o powierzchni [...] m², w prawo własności. Decyzją z dnia [...] listopada 2003 roku numer [...] Prezydent miasta W. odmówił H. C. i K. K. przekształcenia prawa użytkowania wieczystego, przysługującego wnioskodawcom do działki gruntu położonej w W. przy ulicy [...] oznaczonej numerem [...] o powierzchni [...] m², w prawo własności. Decyzją z dnia [...] stycznia 2004 roku numer [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. utrzymało w mocy decyzję z [...] listopada 2003 roku numer [...] Prezydenta miasta W. Na decyzję z [...] stycznia 2004 roku numer [...] Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wnieśli H. C. i K. K.. Skarżący domagając się uchylenia zaskarżonej decyzji podnieśli, że już w 1991 roku wystąpili z wnioskiem o przyznanie garażu i gruntu pod garażem oraz wskazali, że w tym czasie załączyli do wniosku wszystkie wymagane dokumenty. Ponadto skarżący stwierdzili, że zwłoka organów administracji publicznej w załatwianiu ich wniosku doprowadziła do tego, że prawo użytkowania wieczystego gruntu skarżący uzyskali po 31 października 1998 roku. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. podtrzymało swoją argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji i wniosło o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie jest zasadna i podlega oddaleniu. Na wstępie należy stwierdzić, że stosownie do treści art.13 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. 153, poz.1270) wojewódzkie sądy administracyjne są powołane do rozpoznawania wszystkich spraw sądowoadministracyjnych z wyjątkiem tych spraw, dla których zastrzeżona jest właściwość Naczelnego Sądu Administracyjnego, a właściwym miejscowo do rozpoznania w/w spraw jest ten wojewódzki sąd administracyjny, na którego obszarze właściwości ma siedzibę organ administracji publicznej, którego działalność została zaskarżona. Ponadto podkreślić należy, że ocena działalności organów administracji publicznej dokonywana przez wojewódzki sąd administracyjny sprowadza się do kontroli prawidłowości rozstrzygnięcia będącego przedmiotem tej oceny pod względem zgodności z przepisami prawa materialnego oraz pod względem zgodności z przepisami postępowania administracyjnego. W tym miejscu należy także podkreślić, że stosownie do treści art.134 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy i nie jest związany zarzutami oraz wnioskami skargi a także powołaną podstawą prawną. Oczywiście Sąd nie może orzec na niekorzyść skarżącego chyba, że stwierdzi naruszenie prawa skutkujące stwierdzeniem nieważności zaskarżonej decyzji art.134 § 2 w/w ustawy. W szczególności należy podkreślić, że zaskarżona decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. oraz poprzedzająca ją decyzja Prezydenta miasta W. zapadły na skutek rozpatrzenia wniosku z 28 grudnia 2000 roku H. C. i K. K. o przekształcenie przysługującego wnioskodawcom prawa użytkowania wieczystego, do działki gruntu położonej w W. przy ulicy [...] i oznaczonej numerem [...] o powierzchni [...]m², w prawo własności. Oznacza to, że przedmiotem tegoż postępowania administracyjnego nie był żaden inny wniosek, a zwłaszcza przedmiotem tegoż postępowania nie był wniosek K. K. z [...] marca 1991 roku, po rozpatrzeniu którego został sporządzony akt notarialny z 25 stycznia 2000 roku Repertorium A numer [...]. Podstawę prawną rozstrzygnięcia wniosku z 28 grudnia 2000 roku stanowiły przepisy ustawy z 4 września 1997 roku o przekształceniu prawa użytkowania wieczystego przysługującego osobom fizycznym w prawo własności ( Dz. U. 65/99, poz.746 ze zmianami). Stosownie do treści art.1 ust.2 wskazanej wyżej ustawy, przepisy tej ustawy znajdują zastosowanie do osób fizycznych, które nabyły prawo użytkowania wieczystego przed dniem 31 października 1998 roku, a także do osób fizycznych będących ich następcami prawnymi jeżeli złożą wniosek, o którym mowa w art.2 tej ustawy, do dnia 31 grudnia 2002 roku. Ustawodawca wskazał więc zasady przekształcania prawa użytkowania wieczystego w prawo własności poprzez określenie ustawowych przesłanek, które muszą być spełnione kumulatywnie aby zaistniał skutek prawny, o którym mowa w ustawie. Do ustawowych przesłanek zaliczyć należy termin uzyskania prawa użytkowania wieczystego do gruntu. Poza sporem pozostaje więc okoliczność, że jedynie osoba fizyczna ( bądź osoby fizyczne będące jej następcami prawnymi), która uzyskała prawo użytkowania wieczystego do gruntu przed dniem 31 października 1998 roku i do dnia 31 grudnia 2002 roku złoży wniosek wskazany w art.2 ustawy, może skutecznie ubiegać się o przekształcenie prawa użytkowania wieczystego w prawo własności. Zgromadzony w aktach sprawy materiał dowodowy jednoznacznie wskazuje, że H. C. i K. K. uzyskali prawo użytkowania wieczystego do działki gruntu położonej w W. przy ulicy [...] i oznaczonej numerem [...] o powierzchni [...] m² w oparciu o akt notarialny, w którym ustanowiono prawo użytkowania wieczystego do wskazanej wyżej działki gruntu na rzecz skarżących oraz z chwilą dokonania wpisu tegoż prawa w księdze wieczystej prowadzonej dla tej nieruchomości. W tym stanie rzeczy stwierdzić należy, że zasadnie organ administracji publicznej uznał, iż skarżący uzyskali prawo użytkowania wieczystego do opisanej wyżej działki gruntu po 31 października 1998 roku. Brak jednej z ustawowych przesłanek wyklucza możliwość uwzględnienia wniosku o przekształcenie prawa użytkowania wieczystego w prawo własności w oparciu o przepis art.1 ust.2 ustawy z 4 września 1997 roku o przekształceniu prawa użytkowania wieczystego przysługującego osobom fizycznym w prawo własności. Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie art.151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. 153, poz.1270 ze zmianami) orzekł, jak w sentencji wyroku.