I SA/Wa 3126/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Asesor WSA Mateusz Rogala po rozpoznaniu w dniu 20 kwietnia 2022 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi [...] na pismo Wojewody [...] z dnia 13 sierpnia 2021 r. nr [...] w przedmiocie informacji o przyznaniu świadczenia wychowawczego w formie dodatku dyferencyjnego postanawia stwierdzić swą niewłaściwość i przekazać sprawę według właściwości Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Gdańsku [...] wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, za pośrednictwem Ministra Rodziny i Polityki Społecznej, w której podała, że zaskarża decyzję Wojewody [...] z dnia [...] sierpnia 2021 r. o przyznaniu prawa do świadczenia wychowawczego w formie dodatku dyferencyjnego. Do skargi dołączyła kserokopię postanowienia Ministra Rodziny i Polityki Społecznej z dnia [...] października 2021 r. nr [...] stwierdzającego niedopuszczalność odwołania od informacji o przyznaniu prawa do świadczenia wychowawczego w formie dodatku dyferencyjnego w okresie od 1 czerwca 2021 r. do 31 maja 2022 r. na [...]. W związku z powyższym [...] została wezwana do sprecyzowania skargi, w terminie 7 dni, poprzez jednoznaczne wskazanie, czy stanowi ona zaskarżenie decyzji Wojewody [...] z "[...] sierpnia 2021 r. o przyznaniu prawa do świadczenia wychowawczego w formie dodatku dyferencyjnego" (wskazano, że organ w dniu 31 sierpnia 2021 r. nie wydał takiej decyzji), czy też stanowi ona środek zaskarżenia postanowienia Ministra Rodziny i Polityki Społecznej z dnia [...] października 2021 r. nr [...]. Skarżąca została pouczona, że niesprecyzowanie skargi spowoduje uznanie, że jej przedmiotem jest postanowienie Ministra z dnia [...] października 2021 r. W odpowiedzi na wezwanie skarżąca w piśmie z dnia [...] stycznia 2022 r. podała, że jej skarga dotyczy "zaskarżenia decyzji Wojewody [...] o przyznaniu prawa do świadczenia wychowawczego w formie dodatku dyferencyjnego", którą otrzymała drogą mailową w dniu 13 sierpnia 2021 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 13 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r., poz. 321, powoływanej dalej jako p.p.s.a.), do rozpoznania sprawy właściwy jest wojewódzki sąd administracyjny, na którego obszarze właściwości ma siedzibę organ administracji publicznej, którego działalność została zaskarżona. W myśl zaś art. 59 § 1 p.p.s.a., jeżeli do rozpoznania sprawy właściwy jest inny sąd administracyjny, sąd, który stwierdzi swą niewłaściwość, przekaże sprawę właściwemu sądowi administracyjnemu. Postanowienie sądu może zapaść na posiedzeniu niejawnym. W rozpoznawanej sprawie skarżąca, w wykonaniu wezwania Sądu, jednoznacznie sprecyzowała, że przedmiotem jej skargi jest akt wydany przez Wojewodę [...]. Siedzibą organu administracji publicznej, którego działalność została zaskarżona, jest zatem Gdańsk. Natomiast w myśl § 1 pkt 3 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 25 kwietnia 2003 r. w sprawie utworzenia wojewódzkich sądów administracyjnych oraz ustalenia ich siedzib i obszarów właściwości (Dz. U. z 2003 r. Nr 72, poz. 652 ze zm.) dla obszaru województwa pomorskiego właściwy jest Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku. Wobec powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, działając na podstawie art. 59 § 1 w związku z art. 13 § p.p.s.a., stwierdził swoją niewłaściwość miejscową i przekazał niniejszą sprawę sądowi właściwemu, tj. Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Gdańsku.