I SA/Wa 3133/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Sędzia WSA - Agnieszka Jędrzejewska-Jaroszewicz po rozpoznaniu w dniu 11 grudnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J.R., J.U., B.U., E.G. i S.U. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi J.R., J.U., B.U., E.G. i S.U. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] sierpnia 2014 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przekształcenia prawa użytkowania wieczystego w prawo własności postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. J.R., J.U., B.U., E.G. i S.U., reprezentowani przez adwokat K.J. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] sierpnia 2014 r. nr [...], utrzymującą w mocy decyzję Prezydenta [...]z dnia [...] stycznia 2014 r. nr [...], orzekającą o uchyleniu decyzji Prezydenta [...] z dnia [...] czerwca 2005 r., nr [...] i odmawiającą ustanowienia prawa użytkowania wieczystego gruntu o powierzchni [...], uregulowanego w księdze wieczystej KW [...] , położonego przy ul. [...], ozn. hip. [...]. W skardze skarżące skarżący wnieśli o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu swojego wniosku wskazali, że nieodwracalność skutków prawnych może nastąpić ze względu na dalsze możliwe zmiany stosunków własnościowych, które znacznie utrudnią dochodzenie praw przez wnioskodawców. Wskazali, że potencjalność zmiany stosunków własnościowych nieruchomości objętej zaskarżoną decyzją lub możliwość dokonania zmian w dotyczącej jej księdze wieczystej stwarzają niebezpieczeństwo spowodowania przez tę decyzję skutków trudnych do odwrócenia. Ponadto w ocenie skarżących po wydaniu decyzji odmownej przez organ II instancji, wnioskodawcy będą mogli dochodzić odszkodowania, dlatego zasadne w ich ocenie jest, aby wykonanie decyzji zostało wstrzymane. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. zwanej dalej P.p.s.a), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże art. 61 § 3 P.p.s.a stanowi, że po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w art. 61 § 1 P.p.s.a, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Celem przewidzianej w tym przepisie ochrony tymczasowej jest uchronienie skarżącego przed skutkami wykonania zakwestionowanego aktu, które mogą być trudne do odwrócenia, po ewentualnym jego uchyleniu przez Sąd. Udzielenie tej ochrony odbywa się wyłącznie na wniosek. Przy czym żądając wstrzymania wykonania decyzji, strona ma obowiązek wykazać istnienie konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie aktu lub czynności jest zasadne z uwagi na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (por. post. NSA z 25.01.2011 r., sygn. akt I OZ 36/11, Lex nr 741834). Przedmiotem wniosku o wstrzymanie mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania i wykonania wymagają. Nie kwalifikują się do wykonania te spośród aktów prawnych, które dla sprowadzenia stanu prawnego lub faktycznego w nim określonego, nie wymagają czynności podmiotów uprawnionych. Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie postępowania egzekucyjnego do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z treścią rozstrzygnięcia zawartego w tym akcie. Powyższe oznacza, że problem wykonania aktu administracji dotyczy aktów zobowiązujących, ustalających dla ich adresatów nakazy powinnego zachowania lub zakazy określonego zachowania, aktów, na podstawie których określony podmiot uzyskuje równocześnie uprawnienie i mocą którego zostają na niego nałożone obowiązki. Co do zasady cechy wykonalności nie posiadają zatem zarówno decyzje odmowne jak i decyzje uchylające decyzje odmowne, ponieważ nie posiadają one przedmiotu wykonania, tj. nie ustanawiają praw ani obowiązków mogących podlegać wykonaniu. W przedmiotowej sprawie wniosek dotyczy wstrzymania wykonania decyzji odmawiającej przekształcenia prawa użytkowania wieczystego w prawo własności. W ocenie Sądu jest to akt prawny, który nie nosi znamion wykonalności, a zatem nie podlega ochronie tymczasowej w postaci wstrzymania jego wykonania. Ponadto skoro zaskarżona decyzja nie rodzi skutku w postaci zmian stosunków własnościowych istniejących na przedmiotowej nieruchomości, to tym samym wykonanie tej decyzji nie może wywołać zagrożenia, na które w swoim wniosku powołują się skarżący tj. możliwości wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, poprzez możliwe dalsze zmiany stosunków własnościowych, które utrudnią dochodzenie praw przez wnioskodawców. W związku z powyższym, na postawie art. 61 § 3 i 5 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało orzec jak w sentencji