I SA/Wa 314/10

Referendarz sądowy Dariusz Pirogowicz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 11 lutego 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adw. M. P. o przyznanie wynagrodzenia za udzieloną pomoc prawną z urzędu w sprawie ze skargi J. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] stycznia 2010 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania zasiłku celowego p o s t a n a w i a przyznać ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz adw. M.P. tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu kwotę 221,40 (dwieście dwadzieścia jeden, 40/100) złotych, w tym tytułem 23% podatku od towarów i usług kwotę 41,40 (czterdzieści jeden 40/100) złotych. Wnioskiem zawartym we wniosku z dnia 6 września 2010 r. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 8 lipca 2010 r., powtórzonym w skardze kasacyjnej z dnia 7 września 2010 r. adwokat M. P., wystąpił o przyznanie mu wynagrodzenia z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej świadczonej z urzędu na rzecz skarżącej J.P. Jednocześnie pełnomocnik oświadczył, że koszty pomocy prawnej świadczonej z urzędu nie zostały opłacone ani w całości, ani w części. W tym stanie sprawy stwierdzono co następuje. Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Stosownie do § 19 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz.U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.; dalej: "rozporządzenie"), koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszonej przez Skarb Państwa obejmują: 1) opłatę w wysokości nie wyższej niż 150 % stawek minimalnych, o których mowa w rozdziałach 3-5 oraz 2) niezbędne udokumentowane wydatki adwokata. Stawka minimalna w sprawie objętej skargą J. P., stosownie do § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c) powołanego rozporządzenia, wynosi 240 złotych. W myśl zaś § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b) rozporządzenia, stawka minimalnego wynagrodzenia adwokata za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej wynosi 50% stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam adwokat w drugiej instancji - 75 % tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 złotych. Mając zatem na uwadze to, że adwokat ustanowiony został już po podjęciu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie nieprawomocnego rozstrzygnięcia w przedmiocie skargi J. P., a świadczona przez niego pomoc prawna obejmowała m.in. sporządzenie skargi kasacyjnej (która rozpoznana zastała na posiedzeniu niejawnym) zasadne jest przyznanie mu wynagrodzenia wysokości odpowiadającej 75 % stawki podstawowej, o której mowa w § 18 ust. 1 pkt 1 lit c) rozporządzenia, tj. w kwocie 180,00 złotych, powiększonej o 23% podatek VAT. Kwota ta odpowiada nakładowi pracy pełnomocnika i nie wymaga podwyższenia. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 8 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz § 2 ust. 3 i § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości 28 września 2002 r., należało orzec jak w sentencji postanowienia.