I SA/Wa 3179/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: - Sędzia WSA Iwona Maciejuk po rozpoznaniu w dniu 20 stycznia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Prezydenta Miasta [...] o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi Prezydenta Miasta [...] na decyzję Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia [...] października 2013 r., nr [...] w przedmiocie ustalenia odszkodowania za nieruchomość postanawia - odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji - Prezydent Miasta [...] wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia [...] października 2013 r. nr [...]. Decyzją tą Minister uchylił decyzję Wojewody [...] z dnia [...] lipca 2013 r. nr [...] i orzekł o ustaleniu odszkodowania na rzecz [...] w wysokości [...] zł z tytułu wygaśnięcia prawa użytkowania wieczystego i nabycia z mocy prawa przez Skarb Państwa prawa własności budowli na nieruchomości położonej w W. oznaczonej jako działka nr [...], obręb [...] o pow. [...] ha, przeznaczonej pod budowę obwodnicy miasta W. w ciągu drogi krajowej nr [...], od km [...] do km [...] oraz o zobowiązaniu do wypłaty tak ustalonego odszkodowania Prezydenta Miasta [...] w terminie 14 dni od dnia wydania decyzji. W skardze Prezydent Miasta [...] wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w zakresie dotyczącym zobowiązania do wypłaty ustalonego odszkodowania. W uzasadnieniu podniósł, że obecnie prowadzonych jest (na różnym etapie, w tym wprowadzenia do obrotu prawnego ostatecznych decyzji ustalających wysokość odszkodowań za wywłaszczone nieruchomości) kilkadziesiąt postępowań administracyjnych dotyczących ustalenia odszkodowania za nieruchomości wywłaszczone pod realizację przedmiotowej inwestycji drogowej na łączną kwotę odszkodowań wynoszącą około [...] mln złotych. Przy czym skarżący zauważył, że o ilości toczących się postępowań Sąd posiada wiedzę z urzędu. Jednocześnie skarżący przedłożył zestawienie postępowań toczących się przed Wojewodą [...] wskazując, że wypłata odszkodowań, w sytuacji gdy skarżący został zaskoczony obowiązkiem ich wypłaty i nie ma zaplanowanych takich kwot w swoim budżecie spowoduje, że zmuszony będzie przenieść środki z innych zadań. Nadto biorąc pod uwagę wysokość odszkodowań (ich łączną kwotę) istnieje niebezpieczeństwo utraty płynności finansowej skarżącego i wystąpienie niepowetowanej szkody. Zaskarżona decyzja stawia skarżącego w sytuacji, w której nagle jest zobowiązany do wypłaty odszkodowań i nie miał możliwości wcześniejszego zabezpieczenia finansowania kosztów inwestycji, której wszczęcie zainicjowano bez jego udziału i na wniosek innego podmiotu. Na dowód, że wydatki związane z inwestycją (w tym środki na wypłaty odszkodowań) nie zostały ujęte w budżecie skarżący przedłożył kopię uchwały budżetowej i wieloletniej prognozy finansowej na rok 2012 i lata 2013 – Sygn. akt I SA/Wa 3179/13 2031, jak również kopię decyzji nr [...] o zezwoleniu na realizację inwestycji, której adresatem jest Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad, a która jest potwierdzeniem, iż to nie skarżący rozpoczął inwestycję wobec czego nie mógł takiego wydatku zaplanować. W ocenie skarżącego niebezpieczeństwo powstania szkody i trudnych do odwrócenia skutków istnieje i winno być rozpatrywane w kontekście wszystkich toczących się postępowań o odszkodowanie. Brak zabezpieczenia środków na odszkodowania w budżecie oraz konieczność przesunięcia środków z innych zadań spowoduje niewątpliwie ograniczenie lub brak możliwości wykonywania zaplanowanych zadań i wypełniania podjętych już zobowiązań. Natomiast możliwość ewentualnego odzyskania kwot wypłaconych odszkodowań w całości jest niepewna i raczej niemożliwa oraz wymaga zaangażowania znacznych środków finansowych. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 61 § 3 zdanie pierwsze ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. - dalej Ppsa), po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie wykonania. Obowiązek powołania okoliczności potwierdzających spełnienie przesłanek zawartych we wskazanym przepisie spoczywa na wnioskodawcy . To wnioskodawca zatem obowiązany jest określić na jaką szkodę lub trudne do odwrócenia skutki może narazić wykonanie zaskarżonej decyzji. Pozytywne rozstrzygnięcie żądania strony zależy od spełnienia jednej z dwóch wymienionych wyżej przesłanek. Wstrzymanie wykonania decyzji jest środkiem ochrony tymczasowej. Rozpoznając wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Sąd nie dokonuje zatem oceny zasadności skargi. Sygn. akt I SA/Wa 3179/13 W niniejszej sprawie wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie został poparty wskazaniem okoliczności, które uprawdopodobniałyby, a tym samym uzasadniały zastosowanie ochrony tymczasowej. Zaznaczyć należy przy tym, że o nieodwracalności skutku wynikającego z podjętego przez organ rozstrzygnięcia można mówić tylko wówczas, gdy wywołuje ono stan, który w żadnych okolicznościach nie będzie mógł ulec zmianie lub zniesieniu. W orzecznictwie przyjmuje się, że chodzi o taką szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego i wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do pierwotnego stanu. W szczególności będzie to miało miejsce w takich wypadkach, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony innym przedmiotem, a jego wartość pieniężna nie przedstawiałaby znaczenia dla skarżącego, lub gdyby zachodziło niebezpieczeństwo poniesienia starty na życiu i zdrowiu (v. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 15 grudnia 2004 r., sygn. akt GZ 127/04 (niepubl.) oraz z dnia 20 grudnia 2004 r., sygn. akt GZ 138/04 (Lex nr 281811)). Skarżący nie wykazał, aby wykonanie zaskarżonej decyzji skutkować miało wyrządzeniem znacznej szkody lub trudnymi do odwrócenia skutkami. Wypłata odszkodowania, jak każde świadczenie finansowe, jest ze swej istoty czynnością odwracalną. Przy czym podkreślić należy, iż Sąd bada przesłanki wstrzymania wykonania wyłącznie w odniesieniu do zaskarżonego aktu, a nie obowiązku wypłaty odszkodowań za wszystkie nieruchomości wywłaszczone pod realizację inwestycji drogowej. Nadto, skarżący nie załączył dokumentacji wskazującej na rzeczywisty obowiązek wypłaty w tym samym momencie łącznej kwoty [...] mln, lecz jedynie zestawienie spraw odszkodowawczych, które są w toku. Odnosząc się do wskazanego przez skarżącego niebezpieczeństwa utraty płynności finansowej podnieść trzeba, że dla przesłanki warunkującej ewentualne wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji konieczne jest wykazanie, że "uszczuplenie" finansów spowodowane wypłatą odszkodowania ustalonego w zaskarżonej decyzji będzie dla danego podmiotu tak znaczne, że może zagrozić jego funkcjonowaniu. Skarżący we wniosku powołał się na uchwałę Rady Miejskiej w [...] z dnia [...] grudnia 2012 r. nr [...] (zmienioną uchwałą z dnia [...] czerwca 2013 r. nr [...]) do której załącznik stanowi wykaz wieloletniej prognozy finansowej Miasta [...] na lata [...], jednakże zauważyć należy, iż w/w załącznik stanowi jedynie prognozę, na którą wpływ będą miały m. in. ewentualne przyszłe jeszcze nieznane wydatki. Strona nie wykazała w sprawie takich okoliczności, które pozwalałyby stwierdzić, iż istotnie zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia Sygn. akt I SA/Wa 3179/13 znacznej szkody na skutek wypłaty odszkodowania, o którym mowa w zaskarżonej decyzji. Nadto, wypłata kwoty [...] zł odszkodowania, nie może być uznana za okoliczność powodującą powstanie nieodwracalnej szkody (v. postanowienia NSA z dnia 2 października 2013 r. sygn. akt: I OZ 814/13, I OZ 816/13 i I Oz 820/13, postanowienie NSA z dnia 18 września 2013 r. sygn. akt I OZ 799/13). Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 Ppsa, orzekł jak w postanowieniu. .