I SA/Wa 319/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Lenart Sędziowie NSA Anna Łukaszewska – Macioch (spr.) asesor WSA Maria Tarnowska Protokolant Magdalena Bocianowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 29 listopada 2005 r. sprawy ze skargi I. Z. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] listopada 2004 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie gwarantowanego zasiłku okresowego oddala skargę. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] decyzją z dnia [...] listopada 2004 r. nr [...], po rozpoznaniu odwołania I. Z., utrzymało w mocy decyzję Dyrektora Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w R. z dnia [...] września 2004 r. nr [...] o umorzeniu postępowania w sprawie przyznania pomocy w formie gwarantowanego zasiłku okresowego. Z przedstawionych akt wynika, że I. Z. złożyła w dniu 6 września 2002 r. wniosek o przyznanie gwarantowanego zasiłku okresowego z pomocy społecznej. Decyzją z dnia [...] kwietnia 2004 r. Dyrektor Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w R. odmówił przyznania w/w świadczenia, a Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] decyzją z dnia [...] czerwca 2004 r. nr [...] utrzymało tę decyzję w mocy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie prawomocnym wyrokiem z dnia 19 kwietnia 2004 r. sygn. akt I SA 1760/03 uchylił ostateczną decyzję z dnia [...] czerwca 2004 r. wraz z poprzedzającą ją decyzją organu I instancji, wskazując w uzasadnieniu wyroku na naruszenie art. 7, 77 i 80 kpa przez niedopełnienie obowiązku zgromadzenia pełnego materiału dowodowego i należytej jego oceny przez organy orzekające w sprawie. Decyzją z dnia [...] września 2004 r. nr [...] Dyrektor Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w R. umorzył postępowanie wszczęte wnioskiem I. Z. o przyznanie pomocy w formie gwarantowanego zasiłku okresowego. W uzasadnieniu decyzji organ wskazał, że rozpoznając ponownie sprawę po otrzymaniu w dniu 16 sierpnia 2004 r. akt sprawy wraz z wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 19 kwietnia 2004 r. stwierdził, iż w dniu 1 maja 2004 r. weszła w życie nowa ustawa z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (Dz. U. Nr 64, poz. 593), która nie przewiduje świadczenia odpowiadającego dotychczasowemu świadczeniu w postaci gwarantowanego zasiłku okresowego. Przepis zaś art. 150 nowej ustawy nakazuje do spraw wszczętych i niezakończonych do dnia jej wejścia w życie stosować przepisy nowe. Z tej przyczyny postępowanie jako bezprzedmiotowe należało umorzyć. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...], po rozpoznaniu odwołania I. Z., decyzją z dnia [...] listopada 2004 r. utrzymało powyższą decyzję w mocy nie znajdując podstaw do uwzględnienia wniesionego odwołania. Na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] I. Z. złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Wniosła o uchylenie wydanych decyzji i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania przez organ administracji bądź o zmianę decyzji i przyznanie wnioskowanej pomocy, albo zasądzenie na jej rzecz, od Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w R., odszkodowania w wysokości równej 24-miesięcznemu świadczeniu w formie gwarantowanego zasiłku okresowego, ze względu na bezczynność i opieszałość pracowników w załatwianiu sprawy. Skarżąca wniosła ponadto o zasądzenie na jej rzecz kosztów postępowania według norm przepisanych. W uzasadnieniu skargi skarżąca wskazała na opieszałość w załatwianiu jej sprawy przez pracowników Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w R. Wniosek skarżącej, mimo częstego monitowania organu, był rozpatrywany 2 lata, a wynikiem tego było wydanie wadliwej decyzji opartej na błędnie naliczonym dochodzie. Zauważył to Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, który uchylił decyzje obu instancji uznając racje skarżącej. Wyrok ten skarżąca uważa za swoją wygraną, i w związku z tym za okres od września 2002 r. do maja 2004 r. powinna zostać jej wypłacona kwota należna z tytułu gwarantowanego zasiłku okresowego wraz z ustawowymi odsetkami. Odpowiadając na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] wniosło o jej oddalenie powołując się na motywy wskazane w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Skarga nie mogła być uwzględniona. Przede wszystkim należy zaznaczyć, ze zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sąd administracyjny sprawuje w zakresie swojej właściwości kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z przepisami prawa. Kontrola ta obejmuje orzekanie w sprawach skarg na decyzje, postanowienia oraz inne akty lub czynności organów administracji publicznej. W ramach sprawowanej kontroli Sąd dokonuje oceny, czy organ administracji przy rozpoznawaniu sprawy nie naruszył prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. Przepisy prawa regulujące właściwość rzeczową sądów administracyjnych nie pozwalają na bezpośrednie kształtowanie prawa i obowiązków stron, w związku z czym Sąd nie mógł rozpoznać wniosku skarżącej o przyznanie gwarantowanego zasiłku okresowego za okres od września 2002 r. do maja 2004 r. Sąd administracyjny nie może przejąć sprawy administracyjnej do bezpośredniego załatwienia, gdyż naruszałoby to powołane wyżej przepisy o właściwości. Sąd nie jest także władny orzekać w przedmiocie odszkodowania, jakie strona zamierza dochodzić od organu administracji z tytułu skutków przewlekłego załatwiania sprawy; dochodzenie roszczeń odszkodowawczych może mieć miejsce tylko przed sądem powszechnym. W niniejszym postępowaniu nie może również podlegać ocenie, czy organ pomocy społecznej dopuścił się naruszenia przepisów kpa dotyczących terminów załatwiania sprawy administracyjnej. Do zwalczania bezczynności organu administracji służy stronie skarga na bezczynność organu rozpoznawana w odrębnym trybie. Odnosząc się do zaskarżonej decyzji Sąd uznał, iż nie narusza ona prawa. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] utrzymało w mocy decyzję organu pomocy społecznej umarzającą postępowanie administracyjne wszczęte wnioskiem skarżącej o przyznanie gwarantowanego zasiłku okresowego z pomocy społecznej z powodu bezprzedmiotowości tego postępowania. Zważyć należy, że z dniem 1 maja 2004 r. weszła w życie nowa ustawa z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej. Zgodnie z treścią art. 150 tej ustawy do spraw wszczętych i niezakończonych do dnia jej wejścia w życie stosuje się przepisy tej ustawy. Do wniosku skarżącej od dnia 1 maja 2004 r. miała zatem zastosowanie nowa ustawa z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej, która nie przewiduje świadczenia w formie gwarantowanego zasiłku okresowego. Organ administracji nie mógł zatem prowadzić postępowania w przedmiocie świadczenia nie przewidzianego w ustawie. Skoro przestał istnieć przedmiot postępowania wszczętego wnioskiem skarżącej, postępowanie to, jako bezprzedmiotowe, podlegało umorzeniu na podstawie art. 105 § 1 kpa. Z tych względów, nie dopatrzywszy się naruszenia prawa przez organy orzekające w sprawie, Sąd na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. -Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzekł, jak w sentencji postanowienia.