I SA/Wa 3191/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Sędzia WSA Bożena Marciniak (spr.) po rozpoznaniu w dniu 18 stycznia 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze sprzeciwu Wójta Gminy [...] od decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] listopada 2021 r., nr [...] w przedmiocie ustalenia opłaty adiacenckiej postanawia: odrzucić sprzeciw. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] decyzją z dnia [...] listopada 2021 r., nr [...], uchyliło w trybie art. 138 § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego, decyzję Wójta Gminy [...] z dnia [...] maja 2021 r., nr [...], ustalającą opłatę adiacencką dla A. i K. małż. P. w wysokości [...] złotych, z tytułu wzrostu wartości nieruchomości w związku ze scaleniem i podziałem działki nr ewid. [...], położonej w B. kompleks [...], przekazując sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji Od powyższej decyzji Wójt Gminy [...] wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie sprzeciw, domagając się uchylenia zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 64a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., dalej "p.p.s.a.") od decyzji, o której mowa w art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego, skarga nie przysługuje, jednakże strona niezadowolona z treści decyzji może wnieść od niej sprzeciw. Stosownie natomiast do treści art. 64b § 1 p.p.s.a. do sprzeciwu od decyzji stosuje się odpowiednio przepisy o skardze, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. Sprzeciw wniesiony w niniejszej sprawie podlega odrzuceniu albowiem został on wniesiony przez nieuprawniony do tego podmiot. Zgodnie z art. 50 § 1 i § 2 p.p.s.a. uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich, Rzecznik Praw Dziecka oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym. Uprawnionym do wniesienia skargi jest również inny podmiot, któremu ustawy przyznają prawo do wniesienia skargi. W niniejszej sprawie sprzeciw od decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] listopada 2021 r., nr [...] uchylającej decyzję Wójta Gminy [...] z dnia [...] maja 2021 r., wniósł Wójt Gminy [...]. Oznacza to zatem, że sprzeciw został wniesiony przez podmiot, który jako organ wydał decyzję w pierwszej instancji. W orzecznictwie ugruntowany jest pogląd, że organ administracji publicznej, który z mocy przepisów prawa został powołany do rozstrzygania sprawy w pierwszej instancji, nie ma uprawnienia do kwestionowania, w trybie wniesienia skargi do sądu administracyjnego, rozstrzygnięcia wydanego przez organ drugiej instancji (por. uchwała siedmiu sędziów NSA z dnia 16 lutego 2016 r. sygn. I OPS 2/15, orzeczenia.nsa.gov.pl). Posiadania interesu prawego nie można bowiem utożsamiać z obowiązkiem wykonywania przez organ samorządu terytorialnego jego ustawowych zadań, zaś uprawnienie do rozstrzygania indywidualnych spraw w formie decyzji administracyjnej przez organ wyklucza możliwość dochodzenia przez tę jednostkę jej interesu prawnego w postępowaniu administracyjnym lub na drodze postępowania sądowoadministracyjnego. Jednostka samorządu terytorialnego, której organ wydał decyzję w sprawie w pierwszej instancji, nie ma więc legitymacji skargowej do wniesienia skargi, czy też sprzeciwu, do sądu administracyjnego na decyzję organu odwoławczego, wydaną w takiej sprawie. Mając powyższe na uwadze stwierdzić należy, że Wójt Gminy [...], który jako organ pierwszej instancji wydał decyzję administracyjną w sprawie, nie jest uprawniony do wniesienia sprzeciwu do sądu od decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] listopada 2021 r. Nie działa on bowiem jako podmiot, którego własnego interesu prawnego lub obowiązku prawnego dotyczy sprawa, lecz występuje w stosunkach publiczno - prawnych jako organ administracji publicznej na mocy przyznanych mu ustawowo kompetencji. Nie jest on zatem stroną postępowania zakończonego zaskarżoną decyzją. W tym stanie rzeczy, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 w zw. z art. 64b § 1 p.p.s.a., odrzucił sprzeciw jako niedopuszczalny.