I SA/Wa 3193/14

Przewodniczący Sędzia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Przemysław Żmich po rozpoznaniu w dniu 21 października 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku P. S. o wyłączenie sędziów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Doroty Apostolidis, Małgorzaty Bonieckiej-Płaczkowskiej, Dariusza Chacińskiego, Jolanty Dargas, Mirosława Gdesza, Agnieszki Jędrzejewskiej-Jaroszewicz, Marty Kołtun-Kulik, Iwony Kosińskiej, Elżbiety Lenart, Emilii Lewandowskiej, Iwony Maciejuk, Bożeny Marciniak, Agnieszki Miernik, Gabrieli Nowak, Dariusza Pirogowicza, Jerzego Siegienia, Joanny Skiby, Elżbiety Sobieralskiej, Patrycji Suwaj, Tomasza Szmydta, Anity Wielopolskiej-Fonfary, Przemysława Żmicha, Piotra Przybysza ze skargi P. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] września 2014 r., nr [...] w przedmiocie specjalnego zasiłku celowego zarządza pozostawić wniosek o wyłączenie sędziów bez rozpoznania. P. S., pismem z dnia 13 października 2014 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] września 2014 r., nr [...] w przedmiocie specjalnego zasiłku celowego. Pismem z dnia 2 stycznia 2015 r. do Sądu wpłynął wniosek skarżącego o wyłączenie sędziów Piotra Przybysza, Bożeny Marciniak oraz Anity Wielopolskiej – Fonfary wskazując, że wyżej wymienieni sędziowie orzekali w sprawie I SA/Wa 2862/14, a sędzia który już raz uczestniczył w czynnościach procesowych może mieć przez to ugruntowane poglądy zarówno na stan faktyczny jak i na sposób rozstrzygnięcia sprawy. Może to z kolei nasuwać uzasadnione wątpliwości co do jego bezstronności i obiektywizmu. Następnie pismem z dnia 12 stycznia 2015 r. skarżący uzupełnił ww. wniosek o żądanie wyłączenia wszystkich sędziów orzekających w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnego w Warszawie od udziału w przedmiotowej sprawie, podnosząc uprzednio przedstawioną argumentację przemawiającą za zasadnością wniosku. Pismem z dnia 15 stycznia 2015 r. skarżący został wezwany do uzupełnienia braków formalnych ww. wniosku, w terminie 7 dni, poprzez imienne wskazanie sędziów, których przedmiotowy wniosek dotyczy, podanie przyczyn uzasadniających wyłączenie, powołanie okoliczności lub dowodów uprawdopodobniających istnienie przyczyn wyłączenia w odniesieniu do każdego sędziego. W odpowiedzi na powyższe skarżący nadesłał pismo z dnia 21 stycznia 2015 r., w którym wymienił z imienia i nazwiska sędziów, których wyłączenia się domaga oraz wskazał, że nie jest zadowolony z orzeczeń, jakie wydaje Wydział I WSA w Warszawie. Zaznaczył, że ma podejrzenia co do braku bezstronności wymienionych sędziów oraz podtrzymał argumentację zawartą w piśmie z dnia 12 stycznia 2015 r. Zarządzeniem z dnia 30 kwietnia 2015 r. wniosek o wyłączenie wskazanych przez skarżącego sędziów został pozostawiony bez rozpoznania. Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 6 sierpnia 2015 r., sygn. akt I OZ 872/15 uchylił powyższe zarządzenie wskazując, że warunkiem pozostawienia pisma bez rozpoznania jest prawidłowe pouczenie strony o skutkach nieusunięcia braków formalnych pisma w terminie. Brak takiego pouczenia lub błędne pouczenie wyklucza możliwość zastosowania rygoru pozostawienia pisma bez rozpoznania. W wezwaniu P. S. do wskazania, w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania, których sędziów wniosek ten dotyczy oraz do uprawdopodobnienia przyczyn ich wyłączenia nie poinformowano skarżącego o skutkach nieuzupełnienia wskazanych braków formalnych wniosku. W tej sytuacji nie było podstawy prawnej do zastosowania rygoru, o którym mowa w art. 49 § 1 i § 2 p.p.s.a. W wykonaniu zaleceń NSA przedstawionych w ww. postanowieniu pismem z dnia 10 września 2015 r. skarżący został wezwany do uzupełnienia braków formalnych wniosku o wyłączenie sędziów, w terminie 7 dni, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania, poprzez imienne wskazanie sędziów, których przedmiotowy wniosek dotyczy, podanie przyczyn uzasadniających wyłączenie, powołanie okoliczności lub dowodów uprawdopodobniających istnienie przyczyn wyłączenia w odniesieniu do każdego sędziego. W odpowiedzi na powyższe skarżący nadesłał pismo z dnia 18 września stycznia 2015 r., w którym wymienił z imienia i nazwiska sędziów, których wyłączenia się domaga oraz wskazał, że nie jest zadowolony z orzeczeń, jakie wydaje Wydział I WSA w Warszawie. Skarżący zaznaczył, że ma podejrzenia do braku bezstronności wymienionych sędziów oraz podtrzymał argumentację zawartą w piśmie z dnia 12 i 21 stycznia 2015 r. Mając powyższe na uwadze, zważyć należało, co następuje. Stosownie do treści art. 19 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej zwanej P.p.s.a. Sąd wyłącza sędziego na jego żądanie lub na wniosek strony, jeżeli istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności w danej sprawie. Wniosek o wyłączenie sędziów, powinien odpowiadać wymogom formalnym określonym w art. 46 P.p.s.a., a dodatkowo, zgodnie z brzmieniem art. 20 § 1 P.p.s.a., zawierać uprawdopodobnienie przyczyny wyłączenia. Zgodnie z poglądem wyrażonym przez Sąd Najwyższy w postanowieniu z dnia 21 kwietnia 2004 r., sygn. akt III CO 2/04 (OSNC 2004/12/207) oraz przez Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 29 lutego 2008 r., sygn. akt I OZ 112/08, "wniosek o wyłączenie sędziego musi określać osobę (tożsamość) sędziego, którego dotyczy, oraz wskazywać zindywidualizowane przyczyny wyłączenia. Jeżeli wniosek dotyczy większej liczby sędziów, wszyscy oni muszą być oznaczeni przez wskazanie imion i nazwisk, a przyczyny wyłączenia powinny być odniesione do każdego z nich. Braki lub niedokładności wniosku w tym zakresie uniemożliwiają nadanie mu właściwego biegu". Jednocześnie w myśl art. 49 § 1 P.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę do jego uzupełnienia lub poprawienia w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. W niniejszej sprawie skarżący wskazał imiona i nazwiska sędziów, jednakże nie uzupełnił wniosku w pozostałym zakresie. Nie podał on bowiem zindywidualizowanych przyczyn wyłączenia, ani okoliczności lub dowodów uprawdopodabniających istnienie tych przyczyn w odniesieniu do każdego sędziego. Wobec czego skarżący nie wskazał żadnych okoliczności, które uzasadniałyby wniosek o wyłączenie sędziów. Wymogu powyższego nie spełniają użyte we wniosku stwierdzenia, że nie jest on zadowolony z orzeczeń jakie wydaje Wydział I WSA w Warszawie, czy też podnoszone twierdzenia dotyczące podejrzeń do braku bezstronności "wymienionych sędziów". Obowiązkiem wnioskodawcy było wskazanie okoliczności, które w sytuacji konkretnego sędziego mogą budzić uzasadnione wątpliwości co do wydania orzeczenia opartego na w pełni zobiektywizowanych przesłankach. Należy przy tym zauważyć, że zgodnie z ugruntowanym stanowiskiem orzecznictwa i doktryny wyłączenie sędziego nie może nastąpić na skutek wyłącznie subiektywnego przeświadczenia strony co do tego, iż sędzia prowadzi proces wadliwie, nieobiektywnie czy stronniczo (postanowienie NSA z dnia 15 marca 2012 r., sygn. akt II GZ 86/12, postanowienie NSA z dnia 6 sierpnia 2009 r., sygn. akt II OZ 648/09). Tymczasem wskazane we wniosku przyczyny mają charakter subiektywny. W tej sytuacji, wobec niewykonania przez skarżącego wezwania Sądu do uzupełnienia braków formalnych wniosku o wyłączenie sędziów, wniosek ten należało pozostawić bez rozpoznania na podstawie art. 49 § 2 P.p.s.a. | |