I SA/Wa 3195/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tomasz Szmydt (spr.) po rozpoznaniu w dniu 21 stycznia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Miasta [...] o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi Miasta [...] na decyzję Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia [...] listopada 2013 r. nr [...] w przedmiocie odszkodowania za nieruchomość postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. Minister Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej decyzją z dnia [...] listopada 2013 r. nr [...] uchylił decyzję Wojewody [...] z dnia [...] listopada 2012 r. nr [...] i orzekł o: 1) ustaleniu na rzecz A. i R. M. odszkodowania w kwocie [...] zł z tytułu przejęcia z mocy prawa na rzecz Skarbu Państwa prawa własności nieruchomości oznaczonej jako dz. nr [...] o pow. [...] ha, położonej w [...], w dzielnicy [...], w obrębie [...], przeznaczonej pod budowę węzła [...] w [...], przebudowa ul. K. na terenie [...]; 2) podwyższeniu ustalonego odszkodowania o kwotę [...] zł; 3) zobowiązaniu do wypłaty odszkodowania Prezydenta [...]. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na powyższą decyzję wniosło [...], zawierając w niej wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wniosku skarżący wskazał, że organ zobowiązał [...] do wypłaty na rzecz byłych właścicieli pełnej kwoty odszkodowania, tj. [...] zł, mimo że na podstawie wcześniejszej decyzji Wojewody [...] z dnia [...] listopada 2009 r. dokonano już na rzecz strony częściowej wypłaty odszkodowania w wysokości [...] zł, a decyzja ta została następnie uchylona przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie. Minister Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej nie zastosował się tym samym do obowiązku waloryzacji wypłaconego odszkodowania, jak również zaliczenia na poczet należnego odszkodowania wypłaconej już kwoty, naruszając tym samym dyscyplinę finansów publicznych, do przestrzegania której skarżący jest zobowiązany. Zdaniem skarżącego wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji niezbędne jest zatem z uwagi na niebezpieczeństwo naruszenia dyscypliny finansów publicznych poprzez nienależyte wypłacenie odszkodowania za grunt zajęty pod drogę, pomimo ewidentnego zawyżenia jego wysokości. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie przez sąd administracyjny wykonania aktu lub czynności określony został w art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), powoływanej dalej jako "P.p.s.a.", i ma on charakter zamknięty. Stosownie do treści tego przepisu po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W orzecznictwie sądowoadministracyjnym podkreśla się, że z powołanego przepisu wynika, iż podstawową przesłanką wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji jest istniejące realnie niebezpieczeństwo zaistnienia takiej szkody (majątkowej, a także niemajątkowej), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Celem omawianej instytucji jest zatem ochrona strony przed wystąpieniem nieodwracalnych skutków lub znacznej szkody przed zbadaniem przez sąd administracyjny legalności zaskarżonego aktu lub czynności. Z konstrukcji wskazanej normy prawnej wynika także, że to na stronie spoczywa obowiązek wykazania przesłanek uzasadniających uwzględnienie wniosku, tj. przedstawienia takich okoliczności, które mogłyby uprawdopodobnić, że wykonanie zaskarżonego rozstrzygnięcia faktycznie spowoduje znaczną szkodę lub powstanie trudnych do odwrócenia skutków. W ocenie Sądu, przywołana w uzasadnieniu wniosku argumentacja strony skarżącej, przemawia za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji. Wykonanie bowiem na tym etapie postępowania zaskarżonej decyzji, w sytuacji gdy skarżący kwestionuje wysokość ustalonego odszkodowania, może doprowadzić do wyrządzenia znacznej szkody majątkowej po stronie [...]. Należy bowiem mieć na względzie, że jednorazowa wypłata odszkodowania w wysokości [...] zł może spowodować wystąpienie nieodwracalnych, czy też trudnych do odwrócenia skutków, bowiem wiąże się z utratą środków finansowych przeznaczonych na inne cele, co w konsekwencji mogłoby doprowadzić do ich niezrealizowania. Powyższe nie będzie mogło natomiast zostać wynagrodzone poprzez późniejszy zwrot świadczenia przez byłych właścicieli nieruchomości, w sytuacji ewentualnego wzruszenia zaskarżonej decyzji przez sąd administracyjny. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 61 § 3 P.p.s.a. orzekł, jak w sentencji.