I SA/Wa 3207/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marta Kołtun-Kulik Sędziowie WSA Agnieszka Jędrzejewska-Jaroszewicz WSA Emilia Lewandowska (spr.) Protokolant starszy referent Tomasz Noske po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 29 kwietnia 2015 r. sprawy ze skargi Skarbu Państwa reprezentowanego przez Prezydenta Miasta [...] wykonującego zadania z zakresu administracji rządowej oraz Gminy Miejskiej [...] na postanowienie Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia [...] września 2014 r. nr [...] w przedmiocie zawieszenia postępowania administracyjnego oddala skargę Minister Administracji i Cyfryzacji, postanowieniem z [...] września 2014 r. nr [...], uchylił własne postanowienie z [...] maja 2014 r. nr [...], którym z urzędu zawiesił postępowanie administracyjne o stwierdzenie nieważności decyzji Wojewody [...] z [...] stycznia 1992 r. stwierdzającej nabycie przez Gminę [...] z mocy prawa, nieodpłatnie, własności nieruchomości oznaczonej w ewidencji gruntów w jednostce ewidencyjnej [...] obręb nr [...], jako działka nr [...], opisanej w karcie inwentaryzacyjnej nr [...], do czasu prawomocnego zakończenia postępowania w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji Naczelnika Dzielnicy [...] z [...] lutego 1984 r. Z uzasadnienia decyzji wynika, że zawieszając postępowanie nieważnościowe na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 kpa organ nadzoru uznał, że zagadnieniem wstępnym w przedmiotowej sprawie jest rozstrzygniecie przez Naczelny Sąd Administracyjny skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z 24 października 2013 r., sygn. akt. II SA/Kr 620/13, którym oddalono skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z [...] marca 2013 r., utrzymującą w mocy własną decyzję z [...] października 2012 r., którą Kolegium stwierdziło nieważność decyzji z [...] lutego 1984 r. orzekającej o przejęciu na własność Skarbu Państwa nieruchomości położonej w K., oznaczonej jako działka nr [...], stanowiącej własność A. D. W ocenie organu nadzoru w postępowaniu o stwierdzenie nieważności decyzji komunalizacyjnej podstawowe znaczenie ma fakt czyją własnością w dniu 27 maja 1990 r. były nieruchomości objęte komunalizacją. Organ nadzoru, po ponownym rozpatrzeniu sprawy rozstrzygniętej postanowieniem o zawieszeniu postępowania zaskarżonym postanowieniem uchylił swoje wcześniejsze postanowienie dochodząc do przekonania, że brak jest podstaw do zawieszenia postępowania nieważnościowego w trybie art. 97 § 1 pkt 4 kpa, gdyż brak jest zagadnienia wstępnego, o którym mowa w tym przepisie skoro ostateczną decyzję SKO w K. z [...] marca 2013 r. wyeliminowano z obrotu prawnego decyzję Naczelnika Dzielnicy Kraków [...] z [...] lutego 1984 r. o nabyciu przez Skarb Państwa nieruchomości. W skardze na decyzję Ministra Administracji i Cyfryzacji Skarb Państwa reprezentowany przez Prezydenta Miasta K. i Gmina Miejska K. zaskarżonej decyzji zarzucili naruszenie art. 97 § 1 pkt 4 kpa poprzez jego błędną wykładnię i w konsekwencji jego niezastosowanie. Wskazując na ten zarzut skarżący wnieśli o uchylenie zaskarżonego postanowienia i o zasadzenie kosztów postępowania sądowego. W odpowiedzi na skargę Minister Administracji i Cyfryzacji wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Skarga jest nieuzasadniona. Przepis art. 97 § 1 pkt 4 kpa, którego naruszenie przez organ zarzuca się skardze stanowi, że organ administracji publicznej zawiesza postępowanie gdy rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji zależy od uprzedniego rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd. Przesłanką wystąpienia określonej w powołanym przepisie podstawy zawieszenia postępowania administracyjnego jest istnienie zależności między uprzednim rozstrzygnięciem, a rozpatrzeniem sprawy i wydaniem decyzji. Zaskarżone postanowienie zapadło w postępowaniu o stwierdzenie nieważności decyzji komunalizacyjnej Wojewody [...] z [...] stycznia 1992 r. w części dotyczącej działki nr [...], wydanej na podstawie art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 10 maja 1990 r. - Przepisy wprowadzające ustawę o samorządzie terytorialnym i ustawę o pracownikach samorządowych. Dla oceny legitymacji wnioskodawców żądających wszczęcia postępowania o stwierdzenie nieważności decyzji komunalizacyjnej konieczne jest ustalenie komu przysługiwał tytuł własności do działki nr [...] w dniu 27 maja 1990 r. Skarb Państwa uzyskał tytuł własności do tej działki na podstawie decyzji Naczelnika Dzielnicy [...] z [...] lutego 1984 r. Ostateczną decyzję z [...] października 2012 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. stwierdziło nieważność decyzji z [...] lutego 1984 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, nieprawomocnym wyrokiem z 24 października 2013 r., sygn. akt. II SA/Kr 620/13, oddalił skargę na tę decyzję. Skarga kasacyjna od tego wyroku nie została rozpatrzona do czasu wydania zaskarżonego postanowienia. Skarżący upatrują podstawę z art. 97 § 1 pkt 4 kpa do zawieszenia postępowania nieważnościowego do czasu rozpatrzenia przez NSA skargi kasacyjnej od powołanego wyroku WSA w Krakowie. Organ nadzoru prawidłowo uznał, że nie stanowi to zagadnienia, od którego zależy rozstrzygnięcie sprawy o stwierdzenie nieważności decyzji komunalizacyjnej w części dotyczącej działki nr [...]. Bowiem kwestia braku tytułu własności Skarbu Państwa do tej działki w dacie 27 maja 1990 r. została już rozstrzygnięta ostateczną decyzją SKO w K. z [...] stycznia 2012 r., która stwierdzono nieważność decyzji z [...] lutego 1984 r. o nabyciu tej działki przez Skarb Państwa. W dacie wydania zaskarżonego postanowienia wykonanie decyzji SKO w K. nie zostało wstrzymane. Orzeczenie więc przez NSA w przedmiocie skargi kasacyjnej od wyroku WSA w Krakowie z 24 października 2013 r. nie jest konieczne dla rozpatrzenia sprawy o stwierdzenie nieważności decyzji komunalizacyjnej Wojewody [...] z [...] stycznia 1992 r. i wydania decyzji. Nie stanowi więc powodu do zwieszenia tego postępowania na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 kpa. Zgodne z prawem postanowienie czyni zarzuty skargi nieuzasadnionymi. Z powyższych względów Sąd, na podstawie art. 151 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji wyroku.