I SA/Wa 321/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Monika Nowicka (spr.) Sędziowie WSA Elżbieta Lenart asesor WSA Jerzy Siegień Protokolant Emilia Rutkowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 grudnia 2005 r. sprawy ze skargi [...] Akademii [...] w W. na decyzję Centralnej Komisji do Spraw Stopni i Tytułów z dnia [...] listopada 2004 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wyrażenia zgody na uzupełnienie składu Senatu [...] Akademii [...] w W. i w sprawie bezczynności organu postanawia: 1. umorzyć postępowanie sądowe; 2. polecić kasie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wypłacić [...] Akademii [...] w W. kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu połowy uiszczonego w sprawie wpisu. I SA/Wa 321/05 UZASADNIENIE Zaskarżoną decyzją z dnia [...] listopada 2004 r. nr [...] Centralna Komisja do Spraw Stopni i Tytułów utrzymała w mocy własną decyzję z dnia [...] września 2004 r. nr [...] odmawiającą uwzględnienia wniosku Senatu [...] Akademii [...] o wyrażenie zgody na uzupełnienie składu Senatu [...] Akademii [...]. W uzasadnieniu swego stanowiska organ podniósł, że dniu [...] września 2004 r. Prezydium Centralnej Komisji w głosowaniu tajnym odrzuciło wniosek Senatu [...] Akademii [...] o wyrażenie zgody na uzupełnienie składu Senatu ww. Uczelni w trybie art. 10 ustawy z dnia 14 marca 2003 r. o stopniach naukowych i tytule naukowym oraz stopniach i tytule w zakresie sztuki ( Dz. U. Nr 65, poz. 596 ), dla przeprowadzenia przewodu habilitacyjnego ks. dr G. S.. W motywach decyzji podano, że -w ocenie Prezydium Centralnej Komisji - istnieją zasadnicze przeszkody formalne do uwzględnienia takiego wniosku. W dalszym ciągu przedstawiono argumentację prawną w szczególności analizę art. 10 ustawy, z której wynikało, że - zgodnie z obowiązującym prawem - Centralna Komisja nie mogła uwzględnić wniosku [...] Akademii [...]. We wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy wnioskująca podniosła, że decyzja Komisji została oparta na błędnej interpretacji art. 10 Ustawy bowiem – zdaniem Akademii – pogląd Komisji, iż istnieje tylko jedna teologia - jako nauka był wadliwy a dla wykazania niesłuszności tego poglądu przytoczono argumenty o charakterze historycznym. Zarzucono również, że odsyłanie przeprowadzenia przewodu habilitacyjnego ks. dr G. S. na jeden z Wydziałów [...] był co najmniej nietaktem, o ile nie wyrazem złośliwości, gdyż tematyka najnowszej historii [...], którą zajmuje się ks. dr G. S. pozostaje w ścisłym związku z dziejami tego [...]. Ponadto podniesiono, że wydanie przedmiotowej decyzji stanowi realną groźbę dla rozwoju jedynej w Europie wyższej uczelni, w której kształcą swoich [...] wszystkie [...] i tego rodzaju decyzja pozbawi [...] w Polsce możliwości realizacji swej misji, a jej wyznawców korzystania z konstytucjonalnych uprawnień wynikających z wolności sumienia i wyznania a w odczuciu wiernych tych [...] będzie to odbierane jako forma dyskryminacji. Rozpatrując wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy Prezydium Centralnej Komisji w głosowaniu tajnym (wynik głosowania; za uchyleniem O głosów, 11 głosów przeciw uchyleniu i O głosów wstrzymujących się) wypowiedziało się przeciw uchyleniu swojej poprzedniej decyzji. Prezydium stwierdziło przy tym, że przedstawiona argumentacja zawarta we wniosku nie ma uzasadnienia w przepisach obowiązującego prawa i w świetle argumentacji przedstawionej w uzasadnieniu decyzji z dnia [...] września 2004 r. nie może stanowić podstawy do jej uchylenia. Ponadto Prezydium Centralnej Komisji uznało, że poglądy o rzekomej dyskryminacji i nietolerancji, które zostały przedstawione w uzasadnieniu wniosku, zostały oparte na dowolnie dobranych faktach historycznych i nie mają nic wspólnego z działaniami podejmowanymi przez Centralną Komisję. W szczególności zwrócono uwagę na fakt, że do tej pory - zgodnie z obowiązującymi przepisami - zostało przeprowadzonych szereg przewodów habilitacyjnych z udziałem recenzentów - [...] innych wyznań niż osoba ubiegająca się o nadanie stopnia naukowego. Za niezrozumiały uznano w szczególności pogląd wyrażony przez wnioskującą, zgodnie z którym należałoby zaliczyć do dziedziny nauk [...] takie obszary nauki jak : [...],[...],[...],[...],[...] i [...], są to bowiem integralne części innych wydzielonych dyscyplin naukowych takich jak np.: [...],[...],[...],[...] itd. Prezydium podkreśliło, że zadanie Centralnej Komisji polega wyłącznie na stosowaniu obowiązującego prawa, a w przypadku, gdy w podejmowaniu decyzji miałyby miejsce jakiekolwiek akty dyskryminacji, to istnieją środki prawne umożliwiające wzruszenie takiej decyzji. Wnioskująca jednak nie wskazała na żaden taki akt dyskryminacji w działalności gremiów naukowych. Powyższa decyzja stała się z kolei przedmiotem skargi [...] Akademii [...] w W., która wnosiła o uznanie jej za niezgodną z prawem. Zarzucając organowi centralnemu naruszenie art. 10 cytowanej ustawy o stopniach naukowych (...) i błędną interpretację art. 6 i 3 tejże ustawy w kontekście ustawy z dnia 16 marca 2000 r. o Chrześcijańskiej Akademii Teologicznej ( Dz. U. Nr 39, poz. 440 ) oraz ustawy z dnia 17 maja 1989 r. o gwarancjach wolności sumienia i wyznania ( Dz. U. Nr 29, poz. 155 ze zm.) i art. 25 ust. 1, 2, 3 i 5 Konstytucji RP, skarżąca powtórzyła zasadniczo treści zawarte we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Podniosła też w szczególności, że aktualne unormowanie zawarte w przepisie art. 10 ustawy o stopniach naukowych (...) jest tożsame z regulacją zawartą w art. 8 poprzednio obowiązującej ustawy z dnia 12 września 1990 r. o tytule naukowym i stopniach naukowych ( Dz. U. Nr 65, poz. 386 ze zm. ) w oparciu o który to przepis Komisja wyrażała zgodę na uzupełnianie składu Senatu Uczelni o osoby nie będące jego członkami. Jednocześnie przedmiotowa skarga zawierała też zarzut bezczynności Centralnej Komisji w sprawach określonych w pismach Akademii z dnia 26 marca 2004 r. i 6 lipca 2004 r. W odpowiedzi na skargę Komisja wniosła o jej oddalenie podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko. W dniu 12 grudnia 2004 r. – przed terminem rozprawy wyznaczonej na dzień 16 grudnia 2005 r. - wpłynęło do Sądu pismo [...] Akademii [...] zawierające oświadczenie o cofnięciu skargi ze względu na polubowne zakończenie sprawy oraz wniosek o umorzenie postępowania sądowego. W tych warunkach Sąd z mocy przepisu art. 161 § 1 pkt 3 w związku z art. 232 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. ) – orzekł jak w sentencji.