I SA/Wa 322/16

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Aneta Żak po rozpoznaniu w dniu 28 marca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku R.S. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym w sprawie ze skargi [...] na postanowienie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] listopada 2012 r., nr [...] w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania postanawia: przyznać prawo pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, którego wyznaczy Okręgowa Rada Adwokacka w [...]. Wyrokiem z dnia 30 stycznia 2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę [...] na postanowienie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] listopada 2012 r. w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania. Skarżący R.S. wraz z wnioskiem o sporządzenie uzasadnienia tego wyroku wystąpił o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata. We wniosku wskazał, jest osobą samotną bez stałego miejsca zamieszkania, nie posiada żadnego majątku. Oświadczył, że utrzymuje się z pracy fizycznej osiągając dochód w wysokości [...]. W uzasadnieniu wniosku podał ponadto, że po podniesieniu wysokości czynszu z [...] do [...] nie stać go obecnie na wynajem mieszkania. W najbliższym czasie skarżący przejdzie na emeryturę, której wysokość będzie niższa niż obecne wynagrodzenie. Mając powyższe na uwadze należało zważyć, co następuje: Zgodnie z art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369), dalej: p.p.s.a., przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (pkt 1), natomiast w zakresie częściowym – gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (pkt 2). Wniosek R.S. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym zasługuje na uwzględnienie, gdyż skarżący wykazał, że z dochodów w wysokości [...] nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania kasacyjnego, w szczególności, gdy poza dochodem z pracy skarżący nie posiada żadnego majątku. Podaną we wniosku informację o braku stałego miejsca zamieszkania uwiarygadnia wskazanie w rozpoznawanym wniosku adresu do korespondencji, który jak wynika z akt sprawy, jest adresem zamieszkania członka rodziny skarżącego (D.S.). W orzecznictwie przyjmuje się, że instytucja prawa pomocy ma charakter wyjątkowy i znajduje zastosowanie w stosunku do osób, które w sposób obiektywny postrzegane mogą być jako ubogie, a więc osób nieposiadających stałego źródła dochodu i majątku, które ze względu na okoliczności życiowe pozbawione są środków do życia, bądź posiadają środki tak ograniczone, że wystarczające tylko na zaspokojenie podstawowych potrzeb życiowych. Warunki te R.S. spełnia. Mając powyższe na względzie, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w związku z art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.