I SA/Wa 3235/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: - Sędzia WSA Iwona Maciejuk po rozpoznaniu w dniu 14 lutego 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku D. G. o wstrzymanie wykonania decyzji Starosty [...] z dnia [...] czerwca 2013 r. nr [...] w sprawie ze skarg D. G. i A. G. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] listopada 2013 r. nr [...] w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania postanawia - odmówić wstrzymania wykonania decyzji Starosty [...] z dnia [...] czerwca 2013 r. nr [...] - A. G. pismem z dnia 30 listopada 2013 r. i D. G. pismem z dnia 2 grudnia 2013 r. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargi na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] listopada 2013 r. nr [...]. Postanowieniem tym Kolegium stwierdziło uchybienie do wniesienia odwołania A. G. od decyzji Starosty [...] z dnia [...] czerwca 2013 r. nr [...] zobowiązującej A. G. i D. G. do zwrotu kwoty [...] zł tytułem nienależnie pobranych świadczeń przyznanych na okres od dnia [...] marca 2013 r. do dnia [...] marca 2013 r. na pokrycie kosztów utrzymania małoletniego K. S. w rodzinie zastępczej. D. G. w skardze wniósł o wstrzymanie wykonania decyzji Starosty [...] z dnia [...] czerwca 2013 r. Wniosek nie został uzasadniony. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270), po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie wykonania. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego złożenia wniosku do sądu. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Ze wskazanej normy prawnej wynika obowiązek strony skarżącej wykazania przesłanek zawartych w powołanym przepisie, tj. określenie na jaką szkodę lub trudne do odwrócenia skutki może narazić wnioskodawcę wykonanie decyzji, której dotyczy wniosek Stosownie do orzecznictwa sądów administracyjnych, wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji powinien zawierać odrębne uzasadnienie, gdyż sąd Sygn. akt I SA/Wa 3235/13 rozpoznając go nie dokonuje oceny zasadności skargi (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 5 października 2006 r., sygn. akt I OZ 1381/06, niepubl.). Nie wystarczy samo powtórzenie przez stronę zgłaszającą wniosek o wstrzymanie wykonania aktu treści przepisu, a tym bardziej samo wniesienie o zastosowanie ochrony tymczasowej. Uzasadnienie wniosku powinno odnosić się do konkretnych zdarzeń świadczących o tym, iż w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest konieczne. Przy rozpatrywaniu wniosku o wstrzymanie wykonania aktu nie mają natomiast znaczenia i nie mogą być brane pod uwagę argumenty dotyczące charakteru zarzucanych organowi uchybień popełnionych w toku postępowania. Zarzuty podniesione w tym zakresie rozpatrywane będą przez Sąd rozpoznający skargę. W niniejszej sprawie wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Starosty [...] z dnia [...] czerwca 2013 r. nr [...] wobec braku uzasadnienia nie został poparty wskazaniem okoliczności, które uprawdopodobniały, a tym samym uzasadniały zastosowanie ochrony tymczasowej. Również z akt postępowania administracyjnego nie wynika, aby w przedmiotowej sprawie zachodziło niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Zaznaczyć należy przy tym, że o nieodwracalności skutku wynikającego z podjętego przez organ rozstrzygnięcia można mówić tylko wówczas, gdy wywołuje ono stan, który w żadnych okolicznościach nie będzie mógł ulec zmianie lub zniesieniu. W orzecznictwie przyjmuje się, że chodzi o taką szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego i wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do pierwotnego stanu. W szczególności będzie to miało miejsce w takich wypadkach, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony innym przedmiotem, a jego wartość pieniężna nie przedstawiałaby znaczenia dla skarżącego, lub gdyby zachodziło niebezpieczeństwo poniesienia starty na życiu i zdrowiu [por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 15 grudnia 2004 r., sygn. akt GZ 127/04 (niepubl.) oraz z dnia 20 grudnia 2004 r., sygn. akt GZ 138/04 (Lex nr 281811)]. W związku z tym, że wnioskodawca nie wykazał spełnienia ustawowej przesłanki, a z akt postępowania administracyjnego nie wynika, aby w przedmiotowej sprawie zachodziło niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, wniosek o wstrzymanie wykonania Sygn. akt I SA/Wa 3235/13 decyzji Starosty [...] z dnia [...] czerwca 2013 r. nr [...] nie mógł zostać uwzględniony. Sąd podkreśla, że wstrzymanie wykonania decyzji jest środkiem ochrony tymczasowej. Rozpoznając wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Sąd nie dokonuje oceny zasadności skargi. Mając powyższe na uwadze Sąd, w oparciu o art. 61 § 3 i § 5 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia. .