I SA/Wa 3235/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Emilia Lewandowska Sędziowie Sędzia WSA Elżbieta Sobielarska (spr.) Sędzia WSA Tomasz Szmydt po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 21 kwietnia 2016 r. sprawy ze skargi M. S. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] września 2014 r., nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu i stwierdzenia uchybienia terminu do złożenia zażalenia - oddala skargę - Postanowieniem z dnia [...] października 2013 r., nr [...] Prezydent [...], po rozpatrzeniu wniosków M. S. o przyznanie i wypłacie zasiłku stałego od miesiąca lutego 2003 r. – odmówił wszczęcia postępowania. Następnie w dniu 18 listopada 2013 r M. S. złożył w siedzibie organu zażalenie od powyższego postanowienia, wnosząc jednocześnie o przywrócenie terminu do jego złożenia. Uzasadniając wniosek skarżący wskazał, że uchybienie przez niego terminu spowodowane było zapaleniem spojówek, a w związku z tym niemożnością pisania. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] postanowieniem z dnia [...] września 2014 r., nr [...], w pkt 1 na podstawie art. 59 § 1 k.p.a. odmówiło przywrócenia terminu do złożenia zażalenia, a w pkt 2 na podstawie art. 134 k.p.a. stwierdziło uchybienie terminu do złożenia zażalenia. Rozpatrując wniosek o przywrócenie terminu Kolegium uznało, że nie spełnia on przesłanki uprawdopodobnienia braku winy przy uchybieniu terminu. W ocenie organu, skarżący nie wskazał w jakim okresie cierpiał na zapalenie spojówek i nie uprawdopodobnił, że schorzenie na jakie cierpiał uniemożliwiło mu wniesienie zażalenia w terminie. Zdaniem Kolegium, nawet ostre zapalenie spojówek (a wnoszący nie wskazał jaki był charakter niedyspozycji i ile trwała, i jakie wskazania czy przeciwskazania lekarskie były z nim związane) nie jest okolicznością uniemożliwiającą podyktowanie zażalenia do protokołu w siedzibie organu lub udzielenie pełnomocnictwa do jego złożenia innej osobie. Odnosząc się do odwołania skarżącego od postanowienia Prezydenta [...] z dnia [...] października 2013 r. Kolegium wskazało, że orzeczenie to zostało doręczone skarżącemu w dniu 4 listopada 2013 r. Przedmiotowe postanowienie zawierało ponadto prawidłowe pouczenie o możliwości jego zaskarżenia poprzez wniesienie zażalenia do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] za pośrednictwem organu I instancji, w terminie 7 dni, od daty jego doręczenia. Tymczasem skarżący zażalenie od powyższego postanowienia wniósł w dniu 18 listopada 2013 r. (data złożenia w siedzibie organu). Wobec powyższego Kolegium uznało, że uchybienie terminu do wniesienia zażalenia jest niewątpliwe, a organ odwoławczy nie przywrócił terminu do wniesienia zażalenia. W tej sytuacji organ administracji stwierdził, że termin do wniesienia zażalenia został uchybiony, co musiało skutkować wydaniem postanowienia w trybie art. 134 k.p.a. Skargę na powyższe postanowienie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie złożył M. S., wskazując, że prawo nie zabrania chorować. Wskazał również, że o możliwości złożenia zażalenia w formie złożenia oświadczenia do protokołu w siedzibie organu lub udzielenia pełnomocnictwa innej osobie nie wiedział i organ mógł go o tym pouczyć. Odpowiadając na skargę Kolegium wniosło o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z przepisem art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W świetle powołanego przepisu ustawy Wojewódzki Sąd Administracyjny w zakresie swojej właściwości ocenia zaskarżoną decyzję administracyjną, postanowienie lub inny akt z zakresu administracji publicznej wyłącznie z punktu widzenia ich zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego, według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie wydania tego aktu. Sąd orzekając w sprawie nie kieruje się zasadami słuszności, czy też celowości, a także nie ocenia zaskarżonego rozstrzygnięcia organu administracji publicznej z punktu widzenia zasad współżycia społecznego. Ponadto, co wymaga podkreślenia, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., powoływanej dalej jako "P.p.s.a." W ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie analizowana pod tym kątem skarga M. S. nie zasługuje na uwzględnienie, albowiem zaskarżone postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] września 2014 r. nie narusza przepisów kodeksu postępowania administracyjnego. Zgodnie z przepisem art. 58 § 1 k.p.a. w razie uchybienia terminu należy przywrócić termin na prośbę zainteresowanego, jeżeli uprawdopodobni, że uchybienie nastąpiło bez jego winy. Zgodnie zaś z art. 59 § 2 k.p.a. o przywróceniu terminu do wniesienia odwołania lub zażalenia postanawia ostatecznie organ właściwy do rozpatrzenia odwołania lub zażalenia . W doktrynie uznaje się zgodnie, że kryterium braku winy jako przesłanka uzasadniająca wniosek o przywrócenie terminu wiąże się z obowiązkiem strony do szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Przywrócenie nie jest więc dopuszczalne, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. O braku winy w niedopełnieniu obowiązku można mówić tylko w przypadku stwierdzenia, że dopełnienie obowiązku stało się niemożliwe z powodu przeszkody nie do przezwyciężenia, czyli gdy strona nie mogła przeszkody usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku (vide: B. Adamiak (w:) B. Adamiak, J. Borkowski "Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz.", Wydawnictwo C.H. Beck, Warszawa 2004, s. 328; podobnie: A. Wróbel (w:) M. Jaśkowska, A. Wróbel "Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz.", Zakamycze 2000 r.). Skarżący uzasadniając brak winy w uchybieniu terminu do wniesienia środka zaskarżenia od postanowienia organu powołał się na zapaleniem spojówek, a w związku z tym na niemożność pisania. Zdaniem Sądu, powołane przez skarżącego powody uchybienia terminu nie zasługują na uwzględnienie, bowiem niczym nie uprawdopodobniony fakt choroby nie może stanowić podstawy do żądania przywrócenia terminu do wniesienia środka zaskarżenia. W szczególności zaś skarżący składając wniosek o przywrócenie terminu do złożenia zażalenia nie wskazał, jaki był charakter niedyspozycji i ile ona trwała. W związku z tym należy stwierdzić, że organ zasadnie odmówił stronie skarżącej przywrócenia terminu, ponieważ skarżący w swym wniosku nie dopełnił stosownych wymogów ustawowych tj. nie uprawdopodobnił okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu do wniesienia środka zaskarżenia od postanowienia Prezydenta [...] z dnia [...] października 2013 r. Ponieważ postanowienie w przedmiocie wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia wydane przez organ właściwy do rozpatrzenia zażalenia jest ostateczne, zasadnie zatem organ II instancji wydał postanowienie stwierdzające uchybienie terminu do wniesienia zażalenia. Zgodnie z art. 141 § 2 k.p.a. zażalenie wnosi się, w terminie 7 dni, od dnia doręczenia postanowienia stronie, a gdy postanowienie zostało ogłoszone ustnie od dnia jego ogłoszenia stronie. Zażalenie wniesione przez stronę z uchybieniem powyższego terminu oznacza, że czynność jego wniesienia jest bezskuteczna, zaś organ odwoławczy obowiązany jest – w myśli art. 134 k.p.a. w związku z art. 144 k.p.a. - stwierdzić w drodze postanowienia uchybienie terminu do wniesienia zażalenia. W rozpatrywanej sprawie poza sporem pozostaje to, że skarżący ww. zażalenie wniósł po upływie 7 dniowego terminu przewidzianego do jego wniesienia, tak więc zasadnym było wydanie postanowienia stwierdzającego uchybienie terminu do wniesienia zażalenia. Biorąc powyższe pod uwagę Sąd orzekł jak w sentencji wyroku na podstawie art. 151 P.p.s.a.