I SA/Wa 3241/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Tomasz Wykowski Sędziowie: Sędzia WSA Iwona Maciejuk (spr.) Sędzia WSA Joanna Skiba Protokolant starszy sekretarz sądowy Katarzyna Krynicka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 23 lutego 2015 r. sprawy ze skargi J. T.-P., E. D. i K. T. na niewykonanie przez Prezydenta W. wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 17 kwietnia 2014 r. sygn. akt I SAB/Wa 23/14 1. wymierza Prezydentowi W. grzywnę w wysokości 500 (pięćset) złotych; 2. zasądza od Prezydenta W. na rzecz J. T.-P., E. D. i K. T. solidarnie kwotę 440 (czterysta czterdzieści) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. J. T.-P., E. D. i K. T., reprezentowane przez profesjonalnego pełnomocnika, wystąpiły do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie ze skargą na niewykonanie przez Prezydenta W. wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 17 kwietnia 2014 r., sygn. akt I SAB/Wa 23/14. Wskazanym wyrokiem Sąd w punkcie 1 zobowiązał Prezydenta W. do rozpoznania wniosku skarżących z dnia 9 stycznia 2013 r. o przyznanie odszkodowania za nieruchomość położoną w W. ozn. hip. "[...]" rej. hip. nr [...] w terminie dwóch miesięcy od daty zwrotu akt administracyjnych wraz z prawomocnym wyrokiem; w punkcie 2 stwierdził, że przewlekłe prowadzenie przez Prezydenta W. postępowania nie miało miejsca z rażącym naruszeniem prawa. W uzasadnieniu skargi J. T.-P., E. D. i K. T. zaznaczyły, że do dnia wniesienia skargi Prezydent W. nie rozpoznał przedmiotowego wniosku o odszkodowanie. Z uwagi na powyższe, pismem z dnia 20 sierpnia 2014 r. skarżące wezwały Prezydenta W. do wykonania prawomocnego wyroku. Bezskutecznie. Tym samym, w ocenie stron, skarga jest uzasadniona i skutkować winna ukaraniem organu grzywną w maksymalnej wysokości. Skarżące wniosły ponadto o zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego, według norm przepisanych. Odpowiadając na skargę Prezydent W. wniósł o jej oddalenie. Organ wyjaśnił, że pismem z dnia 6 sierpnia 2014 r. poinformował pełnomocnika stron o przyczynie niedotrzymania terminu wyznaczonego przez Sąd oraz przewidywanym terminie wydania decyzji do dnia 31 grudnia 2014 r. Prezydent W. zaznaczył, że w przedmiotowej sprawie dodatkowych wyjaśnień wymaga jeszcze kwestia daty, w której poprzedni właściciele zostali pozbawieni faktycznej możliwości władania spornym gruntem. Niezależnie od powyższego, na wypadek ustalenia, że przedmiotowa nieruchomość spełnia przesłanki z art. 215 ustawy o gospodarce nieruchomościami, podejmowane są czynności mające na celu zabezpieczenie środków pieniężnych na wypłatę odszkodowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga jest uzasadniona. Z tego względu konieczne stało się wymierzenie Prezydentowi W. grzywny. Zgodnie z art. 154 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) - powoływana dalej jako "p.p.s.a.", w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania oraz w razie bezczynności organu lub przewlekłego prowadzenia postępowania po wyroku uchylającym lub stwierdzającym nieważność aktu lub czynności strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie żądając wymierzenia temu organowi grzywny. W rozpoznawanej sprawie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 17 kwietnia 2014 r., sygn. akt I SAB/Wa 23/14 zobowiązał Prezydenta W. do rozpoznania wniosku J. T.-P., E. D. i K. T. z dnia 9 stycznia 2013 r. o przyznanie odszkodowania za nieruchomość położoną w W., ozn. hip. "[...]" rej. hip. nr [...] w terminie dwóch miesięcy od daty zwrotu akt administracyjnych wraz z prawomocnym wyrokiem. Bezsporne jest, że akta sprawy wraz z prawomocnym wyrokiem Sądu wpłynęły do Urzędu Miasta W. w dniu 9 lipca 2014 r. Wyrok winien być wykonany do dnia 9 września 2014 r. Tymczasem, mimo uprzedniego wezwania organu do wykonania prawomocnego wyroku, Prezydent W. nie rozpoznał wniosku o odszkodowanie za nieruchomość [...] ozn. hip. "[...]", do czego był zobowiązany wyrokiem z dnia 17 kwietnia 2014 r. W tym stanie rzeczy wniosek o wymierzenie Prezydentowi W. grzywny jest uzasadniony. Stosownie do art. 154 § 6 p.p.s.a. grzywnę, o której mowa w § 1, wymierza się do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów. W stanie niniejszej sprawy Sąd uznał, iż wystarczająco represyjną, jak też dyscyplinującą funkcję spełni grzywna w wysokości 500 złotych, która to kwota mieści się w wymiarze grzywny określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a. Wymierzając organowi grzywnę w wyżej wskazanej wysokości Sąd wziął pod uwagę czas, jaki upłynął od dnia, w którym wyrok powinien być wykonany. Sąd uwzględnił także czynności podjęte przez organ w sprawie. Pismem z dnia 6 sierpnia 2014 r., działając na podstawie art. 36 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (j.t. Dz. U. z 2013 r. poz. 267 ze zm.), poinformował pełnomocnika stron o przyczynie niezakończenia postępowania w terminie wyznaczonym przez Sąd oraz przewidywanej dacie wydania decyzji do dnia 31 grudnia 2014 r. Brak zabezpieczenia środków finansowych, co zostało podniesione przez Prezydenta W. w odpowiedzi na skargę, jakkolwiek nie stanowi usprawiedliwienia dla niewykonania wyroku Sądu, to nie uzasadnia wymierzenia organowi grzywny w wyższej wysokości. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 154 § 1 w zw. z art. 154 § 6 p.p.s.a., orzekł jak w pkt 1 wyroku. O zwrocie kosztów postępowania orzeczono w pkt 2 wyroku, na podstawie art. 200 p.p.s.a. w zw. z art. 205 § 2 p.p.s.a.