I SA/Wa 3247/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Joanna Skiba po rozpoznaniu w dniu 14 stycznia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku W. S. o przywrócenie terminu do złożenia skargi w sprawie ze skargi W. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] października 2013 r., nr [...] w przedmiocie przyznania świadczenia w formie usług opiekuńczych postanawia przywrócić termin do wniesienia skargi. W dniu 21 listopada 2013 r. W. S. wniosła bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] października 2013 r., nr [...] w przedmiocie przyznania świadczenia w formie usług opiekuńczych. Jednocześnie ze skargą strona wystąpiła z wnioskiem o przywrócenie terminu do złożenia skargi na powyższe rozstrzygnięcie. W treści wniosku skarżąca wskazała, że jest osobą starszą, samotną, poważnie chorą. W ostatnim czasie jej stan zdrowia uległ znacznemu pogorszeniu. Nawrót zakrzepowego zapalenia żył uniemożliwił jej poruszanie się po mieszkaniu. Jako osoba samotna nie mogła posłużyć się inną osobą i złożyć skargę w ustawowym terminie. Strona zaznaczyła również, że wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi złożyła w najkrótszym możliwym terminie, w którym stan jej zdrowia uległ poprawie na tyle, by mogła dokonać czynności, której uchybiła. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie przy piśmie z dnia 26 listopada 2013 r. (data nadania w placówce pocztowej – 28 listopada 2013 r.) przekazał skargę wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu w [...] – zgodnie z art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.; dalej: p.p.s.a). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. – dalej p.p.s.a.), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, Sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia skargi wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania są przedmiotem skargi w ciągu 7 dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (art. 87 § 1 i 3 p.p.s.a.). Stosownie natomiast do art. 87 § 2 p.p.s.a., we wniosku o przywrócenie terminu należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. W pierwszej kolejności zaznaczyć należy, że z uwagi na podaną we wniosku przyczynę uchybienia terminowi (nawrót chory skarżącej uniemożliwiającej poruszenie się) brak jest możliwości ustalenia dokładnej daty jej ustania. Z uwagi na powyższe Sąd dał wiarę twierdzeniom skarżącej, że skarga wraz z wnioskiem została złożona w pierwszym najbliższym terminie umożliwiającym dokonanie uchybionej czynności, tzn. 21 listopada 2013 r. Tym samym przesłanie wniosku w dniu 22 listopada 2013 r. do Sądu, który następnie przekazał go (28 listopada 2013 r.) wraz ze skargę do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...], nastąpiło w terminie wynikającym z art. 87 § 1 i 3 p.p.s.a. Przechodząc zaś do merytorycznej oceny wniosku podkreślić należy, iż w orzecznictwie zgodnie przyjmuje się, że kryterium braku winy jako przesłanki zasadności wniosku o przywrócenie terminu wiąże się z obowiązkiem strony do szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej (por. wyrok NSA z dnia 13 sierpnia 1998 r. sygn. akt III SA 7432/98). Warunkiem dopuszczalności przywrócenia stronie terminu do dokonania czynności procesowej, jest zatem uprawdopodobnienie przez stronę, że mimo całej staranności nie mogła dokonać czynności w terminie, to znaczy, że zachodziły przeszkody od niej niezależne (zewnętrzne) oraz istniejące przez cały czas biegu terminu przewidzianego dla dokonania czynności procesowej (wyrok NSA z dnia 13 października 1999 r. sygn. akt IV SA 1656/97). Nawet lekkie niedbalstwo wyklucza zatem możliwość przywrócenia terminu do dokonania czynności procesowej. W ocenie Sądu złożony w niniejszej sprawie wniosek o przywrócenie terminu jest zasadny, gdyż strona nie ponosi winy w uchybieniu terminu. Skarżąca jako osoba starsza, samotna, bardzo chora, przy nawrocie choroby (zakrzepowego zapalenia żył) uniemożliwiającej jej poruszenie się, nie mogła sama nadać skargi w ustawowym terminie, ani też posłużyć się inną osobą. Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 86 § 1 ustawy p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.