I SA/Wa 3250/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Sobielarska (spr.) po rozpoznaniu w dniu 24 stycznia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym sprawy ze skargi T. R., M. R.i D. R. o wymierzenie Prezydentowi Miasta W. grzywny w związku z niewykonaniem wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 10 sierpnia 2012 r. sygn. akt I SAB/Wa 222/12 1. wymierza Prezydentowi Miasta W. grzywnę w wysokości 1000 (tysiąc) złotych płatną w terminie jednego miesiąca od daty uprawomocnienia się niniejszego wyroku; 2. zasądza od Prezydenta Miasta W. solidarnie na rzecz T. R., M. R. i D. R. kwotę 457 (czterysta pięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego T. R., M. R.i D. R. reprezentowane przez pełnomocnika r.pr. M. A. wniosły skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie o wymierzenie grzywny Prezydentowi W. w związku z niewykonaniem przez organ wyroku Sądu z dnia 10 sierpnia 2012 r. sygn. akt I SAB/Wa 222/12, którym Sąd zobowiązał Prezydenta W. do wydania rozstrzygnięcia w sprawie z wniosku skarżących z dnia [...] lipca 2011 r. o odszkodowanie za nieruchomość położoną w W., przy ul. [...], oznaczoną jako "Nieruchomość W. [...]" – w terminie dwóch miesięcy od daty zwrotu akt administracyjnych wraz z prawomocnym wyrokiem; W uzasadnieniu skargi pełnomocnik skarżących podniósł, że z uwagi na nierozpoznanie sprawy w zakreślonym przez Sąd terminie, skarżące pismem z dnia [...] grudnia 2012 r. wezwały Prezydenta W. do wykonania prawomocnego wyroku. Pomimo wezwania, Prezydent W., nie rozpoznał wniosku skarżących i w ogóle nie odniósł się do wezwania. W związku z powyższym skarżące wniosły skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie o ukaranie organu grzywną. Wyrokiem z dnia 29 kwietnia 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wymierzył organowi grzywnę w wysokości 500 zł. Pomimo to jednak organ w dalszych ciągu nie wydał decyzji w sprawie i załatwił niniejszej sprawy. Pełnomocnik wskazał, że do dnia wniesienia niniejszej skargi organ nie zakończył postępowania, a w konsekwencji uporczywie odmawia wykonania wyroku WSA w Warszawie z dnia 10 sierpnia 2012 r., co w praworządnym państwie prawa nie może być w żaden sposób tolerowane. Skoro Sąd wyznaczył organowi dwumiesięczny termin na zakończenie sprawy poprzez wydanie decyzji, to tym bardziej upływ 12 miesięcy od chwili uprawomocnienia się wyroku i zwrotu akt postępowania Prezydentowi W. jest wystarczające na zebranie przez organ materiału dowodowego, jego wszczechstronną ocenę i wydanie rozstrzygnięcia. Brak jest jakichkolwiek przesłanek do akceptowania wykonania prawomocnego wyroku Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego z dnia 10 sierpnia 2012 r., sygn. akt I SAB/Wa 222/12. Odpowiadając na skargę Prezydent W. wyjaśnił, że pełnomocnik stron postępowania został poinformowany o konieczności uzyskania i zabezpieczenia przez Prezydenta W. środków pieniężnych na wypłatę odszkodowania, dlatego nie było możliwe wydanie decyzji o odszkodowaniu za grunt przy ul. [...], hip. nr [...] w terminie wyznaczonym przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 10 sierpnia 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga jest uzasadniona. Przede wszystkim wskazać należy, że skarga w niniejszej sprawie złożona została w trybie art. 154 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) - powoływana dalej jako "ppsa". Przepis ten stanowi, że w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania oraz w razie bezczynności organu lub przewlekłego prowadzenia postępowania po wyroku uchylającym lub stwierdzającym nieważność aktu lub czynności strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie żądając wymierzenia temu organowi grzywny. Przy czym wymierzenie organowi administracji publicznej grzywny, o której mowa w tym przepisie, ma miejsce zarówno wówczas, gdy organ ten w ogóle nie wykonał orzeczenia sądowego, jak również wówczas, gdy wprawdzie orzeczenie to wykonał, ale uczynił to z przekroczeniem wyznaczonego terminu i po wniesieniu skargi - jak miało to miejsce w rozpoznawanej sprawie. Zgodnie, bowiem z art. 154 § 3 ppsa wykonanie wyroku lub załatwienie sprawy po wniesieniu skargi, o której mowa w § 1, nie stanowi podstawy do umorzenia postępowania lub oddalenia skargi. W rozpoznawanej sprawie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 10 sierpnia 2012 r., sygn. akt I SAB/Wa 222/12 zobowiązał Prezydenta W. do rozpoznania wniosku o przyznanie odszkodowania za nieruchomość położoną w W. przy ul. [...], oznaczoną jako "Nieruchomość W. [...]. Jak wynika z przekazanych wraz z odpowiedzią na skargę akt administracyjnych sprawy, akta te wraz z prawomocnym wyrokiem Sądu wpłynęły do Urzędu Miasta W. w dniu [...] października 2012 r. (prezentata organu). Niekwestionowaną okolicznością jest również to, że do dnia wniesienia skargi w niniejszej sprawie, Prezydent W. nie wykonał nałożonego wyrokiem Sądu zobowiązania do zakończenia sprawy objętej wnioskiem o przyznanie odszkodowania za ww. nieruchomość [...], mimo iż już raz WSA w Warszawie nałożył na organ grzywnę w przedmiocie niewykonania powyższego wyroku. Ponadto w aktach niniejszej sprawy brak jest również informacji, żeby organ wydał rozstrzygnięcie w sprawie do dnia orzekania przez Sąd. W tym stanie rzeczy kolejny już w sprawie wniosek o wymierzenie Prezydentowi W. grzywny, jest uzasadniony. Podkreślić w tym miejscu należy, że niewykonywanie wyroków sądów niezależnie od tego czy są to wyroki sądów administracyjnych (jak w niniejszej sprawie), czy sądów powszechnych - w demokratycznym państwie prawnym nie może być w tolerowane. W szczególności nie można zaakceptować, czy też usprawiedliwiać sytuacji gdy wyroki sądów nie są respektowane przez organy władzy publicznej. Taka sytuacja wszak prowadzić musi nieuchronnie do podważania zaufania jednostek do tych organów, jak też szerzej do samej władzy publicznej. Świadczy przy tym o braku poszanowania prawa przez organy, które same zobowiązane są do jego stosowania. Za niedopuszczalną uznać należy uznać poza tym należy sytuację, w której organ zobowiązany do wydania rozstrzygnięcia w sprawie, pozostaje bezczynny mimo zastosowania przez Sąd środka dyscyplinującego w postaci wymierzenia grzywny. W realiach niniejszej sprawy, biorąc pod uwagę charakter oraz stopień jej skomplikowania a także okoliczność, że organ pozostaje w zwłoce pomimo nie tylko zobowiązania przez Sąd ale również ukarania go grzywną, Sąd doszedł do przekonania, że grzywna w wysokości 1000 złotych spełni funkcję represyjną, która to kwota mieści się w wymiarze grzywny określonej w art. 154 § 6 ppsa. Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 154 § 1 w zw. z art. 154 § 6 oraz art. 119 w zw. z art. 120 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji wyroku. W przedmiocie kosztów sądowych orzeczono na podstawie art. 200 tej ustawy.