I SA/Wa 3302/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: - Sędzia WSA Dariusz Chaciński po rozpoznaniu w dniu 10 marca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku P. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi P. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] października 2014 r., nr [...] w przedmiocie zmiany wysokości stawki procentowej opłaty rocznej z tytułu trwałego zarządu nieruchomością postanawia wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. P. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] października 2014 r., nr [...]. Decyzją tą Wojewoda utrzymał w mocy decyzję Prezydenta W. z dnia [...] czerwca 2014 r., nr [...], o zmianie wysokości stawki procentowej opłaty rocznej z tytułu trwałego zarządu P. przysługującego w udziale [...] do nieruchomości [...] położonej w W. przy ul. [...], oznaczonej w ewidencji gruntów i budynków jako działki: nr [...] i nr [...] o łącznej powierzchni [...] ha, dla której prowadzona jest księga wieczysta Nr [...]. Prezydent w pkt 2 ww. decyzji ustalił opłatę roczną z tytułu trwałego zarządu w wysokości 1 % ceny udziału w nieruchomości w kwocie [...] zł. W związku z przedmiotową skargą P. wystąpił z wnioskiem o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Wskazał, że w sprawie zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody. Należy bowiem zwrócić uwagę, iż wydanie zaskarżonej decyzji spowodowało konieczność zapłaty przez skarżącego - w terminie do dnia [...] marca 2015 r. – opłaty z tytułu trwałego zarządu w zaktualizowanej wysokości. Opłata ta jest wyższa od dotychczasowej opłaty o kwotę [...] zł. Zapłata opłaty w zaktualizowanej wysokości spowoduje konieczność ograniczenia wydatków przeznaczonych na bieżącą działalność skarżącego, w tym działalność dotyczącą realizacji celów określonych w art. 3 ustawy z dnia 12 września 2002 r. o normalizacji (Dz.U. z 2002 r. Nr 169, poz. 1386), tj. 1) racjonalizacji produkcji i usług poprzez stosowanie uznanych reguł technicznych lub rozwiązań organizacyjnych; 2) usuwania barier technicznych w handlu i zapobiegania ich powstawaniu; 3) zapewnienia ochrony życia, zdrowia, środowiska i interesu konsumentów oraz bezpieczeństwa pracy; 4) poprawy funkcjonalności, kompatybilności i zamienności wyrobów, procesów i usług oraz regulowania ich różnorodności; 5) zapewnienia jakości i niezawodności wyrobów, procesów i usług; 6) działania na rzecz uwzględnienia interesów krajowych w normalizacji europejskiej i międzynarodowej; 7) ułatwiania porozumiewania się przez określanie terminów, definicji, oznaczeń i symboli do powszechnego stosowania. W takim wypadku, nawet jeśli świadczenie po uchyleniu zaskarżonej decyzji zostanie zwrócone, to niezrealizowanie ustawowych celów działalności skarżącego określonych w wyżej wymienionym przepisie spowoduje niemożliwe do odwrócenia skutki. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 61 § 3 zdanie pierwsze ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej Ppsa), po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie wykonania. Strona zgłaszająca tego rodzaju wniosek powinna przy tym wykazać prawdopodobieństwo wystąpienia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków wykonania aktu o wstrzymanie którego wnosi. Sąd rozpoznając wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu nie dokonuje bowiem oceny zasadności skargi. Przede wszystkim wskazać należy, że z treści powołanego przepisu wynika, że podstawową przesłanką wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji jest istniejące realne niebezpieczeństwo zaistnienia takiej szkody (majątkowej, a także niemajątkowej), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Celem omawianej instytucji jest zatem ochrona strony przed wystąpieniem nieodwracalnych skutków lub znacznej szkody przed zbadaniem przez sąd administracyjny legalności zaskarżonego aktu lub czynności. Z konstrukcji ww. normy prawnej wynika także, iż to na stronie spoczywa obowiązek wykazania przesłanek uzasadniających uwzględnienie wniosku, tj. przedstawienia takich okoliczności, które mogłyby uprawdopodobnić, że wykonanie zaskarżonego rozstrzygnięcia faktycznie spowoduje znaczną szkodę lub powstanie trudnych do odwrócenia skutków. Zadaniem Sądu jest natomiast zbadanie, czy argumenty przedstawione przez stronę przemawiają za uwzględnieniem jej wniosku. Badając całokształt okoliczności sprawy Sąd doszedł do przekonania, że składając wniosek o wstrzymanie wykonania kwestionowanej decyzji Wojewody [...] skarżący w sposób wystarczający wykazał istnienie przesłanek przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji. Zatem uznać należało, że wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Wojewody [...] z dnia [...] października 2014 r., nr [...], został umotywowany pod kątem przesłanek o których mowa w art. 61 § 3 Ppsa. Sąd podkreśla jednocześnie, że wstrzymanie wykonania decyzji jest środkiem ochrony tymczasowej. Rozpoznając wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Sąd nie dokonuje oceny zasadności skargi. Instytucja wstrzymania wykonania decyzji ma na celu tymczasową ochronę strony przed wystąpieniem nieodwracalnych skutków lub znacznej szkody przed zbadaniem prawidłowości kontrolowanego przez sąd administracyjny aktu. W ocenie Sądu, w sprawie zaszły przesłanki do zastosowania ochrony tymczasowej. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 Ppsa, orzekł jak w postanowieniu.