I SA/Wa 3325/14

Starszy referendarz sądowy Justyna Wtulich Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 9 kwietnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie ze skargi J. O. na decyzję Ministra Skarbu Państwa z dnia [...] października 2014 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania postanawia : przyznać ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz radcy prawnego D. K. kwotę 120,00 zł. (sto dwadzieścia złotych) oraz kwotę 27,60 zł. (dwadzieścia siedem złotych sześćdziesiąt groszy) stanowiącą 23 % podatku VAT, tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, łącznie kwotę 147,60 zł. (sto czterdzieści siedem złotych sześćdziesiąt groszy). Postanowieniem z dnia 7 stycznia 2015 r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie przyznał skarżącemu prawo pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie radcy prawnego, w pozostałym zakresie odmówił przyznania prawa pomocy. Na tej podstawie, po wystąpieniu Sądu do Okręgowej Izby Radców Prawnych w [...], na pełnomocnika skarżącego został wyznaczony w dniu 3 lutego 2015 r. radca prawny – D. K. Postanowieniem z dnia 20 lutego 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę J. O. na decyzję Ministra Skarbu Państwa z dnia [... ] października 2014 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania. W dniu 27 marca 2015 r. (data stempla biura podawczego) do Sądu wpłynęła opinii pełnomocnika skarżącego o braku podstaw do sporządzenia skargi kasacyjnej od ww. postanowienia Sądu z dnia 20 lutego 2015 r. Jednocześnie pełnomocnik wniósł o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej świadczonej z urzędu za sporządzenie opinii oświadczając, że koszty te nie zostały opłacone ani w całości ani w części. W niniejszej sprawie zważono, co następuje : Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2012 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a. wyznaczony adwokat, radcy prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Stawki wynagrodzenia i zasady ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej radców prawnych określa rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. z 2013 r. poz. 490). W niniejszej sprawie zastosowanie ma przepis § 14 ust. 2 pkt 2 lit b ww. Rozporządzenia. Stosownie do jego treści za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej stawka wynosi 50 % stawki minimalnej określonej w pkt 1 lit c tj. 240,00 złotych, a jeżeli w drugiej instancji nie prowadził sprawy ten sam radca prawny-75 % tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120,00 złotych. W myśl § 2 ust. 3 ww. rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości w sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu, opłaty o których mowa w ust. 1 należy podwyższyć o stawkę podatku od towaru i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującego w dniu orzekania o tych opłatach. Obecnie stawka ta wynosi 23 %. Mając na uwadze fakt, iż wyznaczony pełnomocnik sporządził opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 20 lutego 2015 r. należało mu przyznać wynagrodzenie w wysokości 120,00 złotych powiększone o podatek od towarów i usług w kwocie 27,60 złotych – łącznie kwotę 147,60 złotych. O powyższym orzeczono, na podstawie art. 250 i art. 258 § 2 pkt 8 p.p.s.a. w związku z § 14 ust. 2 pkt 2 lit b wyżej powołanego Rozporządzenia.