I SA/Wa 335/04
PostanowienieWSA w Warszawie2006-06-09
Skład orzekający: Anna Lech
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy skarga wniesiona przez pełnomocnika, który mimo wielokrotnych wezwań sądu nie przedłożył stosownych pełnomocnictw procesowych, powinna zostać odrzucona?Ratio decidendi
Skarga wniesiona przez pełnomocnika, który mimo wielokrotnych wezwań sądu i przedłużania terminu nie nadesłał stosownych pełnomocnictw procesowych upoważniających do reprezentowania skarżących, podlega odrzuceniu na mocy art. 58 § 1 pkt 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi z powodu nieuzupełnienia braków formalnych skargi.Stan faktyczny
Skarżący Z. F. i S. J. wnieśli skargę na decyzję Krajowej Komisji Uwłaszczeniowej odmawiającą wznowienia postępowania komunalizacyjnego. Skargę wniósł ich pełnomocnik, który mimo wielokrotnych wezwań sądu, przedłużeń terminu i bezpośrednich pism do skarżących, nie przedłożył wymaganych pełnomocnictw procesowych. Jeden ze skarżących nie odebrał korespondencji sądowej, a drugi nie udzielił odpowiedzi na wezwanie.Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Lech po rozpoznaniu w dniu 9 czerwca 2006 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. F. i S. J. na decyzję Krajowej Komisji Uwłaszczeniowej z dnia [...] grudnia 2003 r., nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania komunalizacyjnego postanawia odrzucić skargę.
W dniu 24 marca 2004 r. (data prezentaty) do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynęła skarga Z. F. i S. J. reprezentowanych przez pełnomocnika - adwokata M. K., zastępowanego przez adwokata P. L. na decyzję Krajowej Komisji Uwłaszczeniowej z dnia [...] grudnia 2003 r., nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania komunalizacyjnego. Jednocześnie w skardze zawarty został wniosek o przyznanie prawa pomocy, który zarządzeniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 9 czerwca 2006 r. pozostawiony został bez rozpoznania.
Pismem z dnia 29 marca 2004 r. sąd wezwał pełnomocnika skarżących do nadesłania jednego odpisu skargi oraz do złożenia pełnomocnictw procesowych upoważniających do reprezentowania Z. F. i S. J. przed sądem administracyjnym, w terminie siedmiu dni od dnia otrzymania wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Przedmiotowe wezwanie doręczone zostało w dniu 2 kwietnia 2004 r.
W odpowiedzi na wezwanie w dniu 13 kwietnia 2004 r. (data prezentaty) do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynęło pismo pełnomocnika - adwokata P. L., w którym wniesiono o "przedłużenie terminu do złożenia pełnomocnictw". W piśmie tym wskazano, że skarżący zamieszkują poza granicami Polski i uzyskanie żądanych dokumentów wymaga czasu niezbędnego do korespondencji.
W tej sytuacji sąd wezwał pełnomocnika do podania adresów zamieszkania skarżących oraz do udzielenia informacji, jakiego państwa są oni obywatelami. Pismem z dnia 18 maja 2004 r. pełnomocnik wskazał adresy do korespondencji skarżących. Z powołanego pisma wynikało jednocześnie, że S. J. zamieszkuje w S., zaś Z. F. w I.
Następnie kolejnymi zarządzeniami z dnia 13 lipca 2004 r. i 3 lutego 2005 r. sąd przedłużał termin do złożenia pełnomocnictw.
Z kolei pismami z dnia 15 marca 2005 r. i 13 czerwca 2005 r. ponownie wezwano pełnomocnika skarżących do przedłożenia pełnomocnictw procesowych do reprezentowania Z. F. i S. J. przed sądem administracyjnym. Wezwania doręczone zostały w dniu 21 marca 2005 r. i 20 czerwca 2005 r. Mimo upływu wyznaczonego przez sąd terminu pełnomocnik nie nadesłał żądanych dokumentów.
W tej sytuacji pismami z dnia 12 października 2005 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zwrócił się bezpośrednio do Z. F. i S. J. o udzielenie informacji czy popierają skargę z dnia 18 lutego 2004 r. wniesioną w ich imieniu do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie przez adwokata M. K. zastępowanego przez adwokata P. L., w terminie dwóch miesięcy, pod rygorem odrzucenia skargi. Sąd poinformował jednocześnie, że pomimo wielokrotnych wezwań sądu, wskazani adwokaci nie przedłożyli prawidłowych pełnomocnictw, w związku z czym sąd nie mógł uznać ich za pełnomocników skarżących. Z. F. i S. J. pouczeni ponadto zostali o treści art. 35 § 1 i art. 299 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.).
Przedmiotowe pisma przesłane zostały na adresy podane przez pełnomocnika w piśmie z dnia 18 maja 2004 r. Przesyłka skierowana do Z. F. nie została doręczona adresatce. Z pisma Wydziału Konsularnego Ambasady Rzeczypospolitej Polskiej w I. z dnia 14 marca 2006 r. wynika, że Z. F. przeprowadziła się pod nieznany adres. Z kolei S. J., któremu doręczone zostało wezwanie sądu nie udzielił na nie odpowiedzi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
skarga do wojewódzkiego sądu administracyjnego jest środkiem prawnym przysługującym od wskazanych w ustawie z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) aktów i czynności organów administracji publicznej. Powołana ustawa określa wymogi formalne jakie powinna spełniać skarga, a także sposób i termin jej wniesienia do sądu administracyjnego. Postępowanie sądowoadministracyjne może zaś być wszczęte jedynie na żądanie (skarga, wniosek) pochodzące od uprawnionego podmiotu.
Zgodnie z art. 32 powołanej ustawy w postępowaniu w sprawie sądowoadministracyjnej stronami są skarżący oraz organ, którego działanie lub bezczynność jest przedmiotem skargi. Przez stronę rozumie się również uczestnika postępowania (art. 12).
Z kolei w myśl art. 34 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi strony i ich organy lub przedstawiciele ustawowi mogą działać przed sądem osobiście lub przez pełnomocników. Stosownie zaś do art. 37 § 1 tej ustawy pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa.
Podkreślić należy, że niedołączenie stosownego pełnomocnictwa jest brakiem formalnym, który może być uzupełniony na wezwanie sądu, w wyznaczonym przez sąd terminie. Zgodnie natomiast z art. 58 § 1 pkt 3 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądem administracyjnym, jeżeli nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi, sąd skargę odrzuca.
W rozpoznawanej sprawie skarga wniesiona została przez pełnomocnika, który mimo wielokrotnych wezwań sądu i przedłużania terminu nie nadesłał stosownych pełnomocnictw procesowych upoważniających go do reprezentowania Z. F. i S. J. w postępowaniu przed sądem administracyjnym.
W tej sytuacji, wobec nieuzupełnienia w terminie braków formalny skargi, stwierdzić należy, że podlega ona odrzuceniu na mocy art. 58 § 1 pkt 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 27.07.2026. · Źródło