I SA/Wa 338/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Lenart /spr./ Sędziowie Sędzia WSA Monika Nowicka Asesor WSA Joanna Skiba Protokolant Michał Samoraj po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 sierpnia 2007 r. sprawy ze skargi W. R. i E. R. na decyzję Ministra Skarbu Państwa z dnia [...] stycznia 2007 r. nr [...] w przedmiocie odmowy potwierdzenia prawa do rekompensaty z tytułu pozostawienia nieruchomości poza obecnymi granicami Rzeczypospolitej Polskiej oddala skargę. Zaskarżoną decyzją z dnia [...] stycznia 2007 r. nr [...] Minister Skarbu Państwa uchylił decyzję Wojewody [...] z dnia [...] sierpnia 2006 r. znak: [...] przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji. Z uzasadnienia decyzji organu wynika, że Wojewoda [...], działając na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 2 w związku z art. 2 i art. 3 ust. 3 ustawy z dnia 8 lipca 2005 r. o realizacji prawa do rekompensaty z tytułu pozostawienia nieruchomości poza obecnymi granicami Rzeczypospolitej Polskiej, decyzją z dnia [...] sierpnia 2006 r. znak: [...] odmówił potwierdzenia posiadania przez E. R. i W. R. prawa do rekompensaty z tytułu pozostawienia przez ich ojca B. R. nieruchomości poza obecnymi granicami Rzeczypospolitej Polskiej. Od tej decyzji odwołanie do Ministra Skarbu Państwa wniósł W. R. kwestionując decyzję organu wojewódzkiego i podnosząc, iż rozstrzygnięcie Wojewody [...] jest dla niego krzywdzące. Po rozpoznaniu odwołania Minister Skarbu Państwa decyzją z dnia [...] stycznia 2007 r. nr [...] uchylił powyższą decyzję Wojewody [...] z dnia [...] sierpnia 2006 r. i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji. Swoją decyzję Minister uzasadnił tym, że Wojewoda - wydając przedmiotową decyzję - nie umożliwił wnioskodawcom wypowiedzenia się, co do zebranych w sprawie dowodów i materiałów, przez co naruszył zasadę czynnego udziału stron w postępowaniu administracyjnym - wynikającą z art. 10 kpa w związku z art. 77 kpa. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie E. R. i W. R. wnosili o potwierdzenia posiadania przez nich prawa do rekompensaty z tytułu pozostawienia przez B. R. nieruchomości poza obecnymi granicami Rzeczypospolitej Polskiej. W odpowiedzi na skargę Minister Skarbu Państwa wniósł o jej oddalenie i podtrzymał argumenty zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zmianami) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości, przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Sąd w zakresie swojej właściwości ocenia zaskarżoną decyzję z punktu widzenia jej zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie wydania tej decyzji. Ponadto sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Dokonując kontroli zaskarżonej decyzji Sąd uznał, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie i podlega oddaleniu, gdyż decyzja ta nie narusza przepisów prawa. Sąd w pełni podzielił argumentację Ministra Skarbu Państwa odnośnie konieczności uchylenia zaskarżonej decyzji z powodu naruszenia art. 10 kpa. Z artykułu tego wynikają dla organu administracji państwowej określone obowiązki, a mianowicie zagwarantowanie stronie czynnego udziału w każdym stadium postępowania oraz zagwarantowanie stronie przed wydaniem decyzji możliwości wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań. Strona ma prawo do zajęcia stanowiska wobec całości dowodów i żądań zawartych w aktach sprawy, a obowiązkiem organu prowadzącego postępowanie jest pouczenie strony o prawie zapoznania się z aktami i złożenia końcowego oświadczenia, a także wstrzymania się od wydania decyzji do czasu złożenia powyższego oświadczenia. Ponieważ w aktach sprawy brak jest końcowego oświadczenia wnioskodawców oraz brak jest dowodu, że organ prowadzący postępowanie pouczył ich o przysługującym im prawie - dlatego też uzasadniony jest wniosek Ministra Skarbu Państwa, iż Wojewoda [...] naruszył obowiązek ustalony w art. 10 kpa. Prawidłowo zatem Minister Skarbu Państwa uchylił zaskarżoną decyzję Wojewody [...] i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia. Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zmianami) orzekł jak w sentencji.