I SA/Wa 338/15

Starszy referendarz sądowy Justyna Wtulich – Gruszczyńska Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 13 grudnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku radcy prawnego M. S. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie ze skargi A. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] stycznia 2015 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania specjalnego zasiłku opiekuńczego postanawia przyznać ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz radcy prawnego M. S.o tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu kwotę w wysokości 221,40 (dwieście dwadzieścia jeden 40/100) złotych, w tym : tytułem opłaty kwotę 180 (sto osiemdziesiąt) złotych, tytułem 23 % podatku od towarów i usług kwotę 41,40 (czterdzieści jeden 40/100) złotych. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 14 maja 2015 r. oddalił skargę A. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] stycznia 2015 r. nr [...]. Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 30 czerwca 2016 r. sygn. akt I OSK 2414/15 oddalił skargę kasacyjną od powyższego wyroku. Postanowieniem z dnia 24 stycznia 2017 r. referendarz sądowy odmówił A. B. przyznania prawa pomocy. Na skutek wniesionego sprzeciwu od powyższego postanowienia Sąd postanowieniem z dnia 15 lutego 2017 r. zmienił zaskarżone postanowienie odmawiające przyznania prawa pomocy i przyznał prawo pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie radcy prawnego oraz umorzył postępowanie w zakresie wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych. W piśmie z dnia 23 sierpnia 2017 r. Okręgowa Izba Radców Prawnych w [...] poinformowała o wyznaczeniu radcy prawnego M. S. pełnomocnikiem z urzędu dla A. B.. W dniu 27 listopada 2017 r. (data stempla biura podawczego) do Sądu wpłynęło pismo pełnomocnika w którym oświadczył, że nie znalazł podstaw do sporządzenia i wniesienia skargi o wznowienie postępowania albo skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 14 maja 2015 r. Pełnomocnik dołączył odpis opinii prawnej. Jednocześnie wniósł o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej świadczonej z urzędu według norm prawem przepisanych. Oświadczył, że koszty te nie zostały uiszczone ani w całości, ani w części. W niniejszej sprawie zważono co następuje : Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2012 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 t.j.) zwanej dalej P.p.s.a. wyznaczony adwokat, radcy prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu reguluje obecnie rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (Dz. U. z 2016 r., poz. 1715), które weszło w życie z dniem 2 listopada 2016 r., powoływanego dalej jako "rozporządzenie". W niniejszej sprawie, opinia o braku podstaw do sporządzenia i wniesienia skargi o wznowienie postępowania albo skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia wpłynęła do Sądu w dniu 27 listopada 2017 r. (data stempla biura podawczego), a zatem zastosowanie w sprawie będą miały przepisy ww. rozporządzenia. Wskazać należy, że rozporządzenie nie formułuje listy numerus clausus czynności radcy prawnego, a jego przepisy powinny być interpretowane w sposób możliwie najpełniej zapewniający realizację zasad wyrażonych w ustawach na podstawie i w celu wykonania których zostały ustanowione. Podnieść należy, że pomoc prawna nie wyczerpuje się w spełnionym zastępstwie procesowym, ale również polega na udzielaniu porad prawnych i sporządzaniu opinii prawnych. Zgodnie z § 5 rozporządzenia wysokość opłat w sprawach nieokreślonych w rozporządzeniu ustala się, przyjmując za podstawę opłatę w sprawach najbardziej zbliżonego rodzaju. Powyższe rozporządzenie przewiduje w § 21 ust. 1 pkt 2 lit. b) przyznanie opłaty radcy prawnemu w sytuacji sporządzenia opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. Sporządzenie opinii prawnej o braku podstaw do sporządzenia i wniesienia skargi o wznowienie postępowania albo skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia należy uznać za czynność rodzajowo najbardziej zbliżoną do sporządzenia opinii o braku podstaw do wniesienie skargi kasacyjnej. Takie samo stanowisko zostało zaprezentowane w postanowieniu WSA w Krakowie z dnia 27 listopada 2008 r. sygn. akt II SA/Kr 199/04 z glosą aprobującą Grzegorza Karcz (publ. w systemie informacji prawnej LEX nr 504493), w postanowieniu WSA w Szczecinie z dnia 20 października 2015 r. sygn. akt I SAB/SZ 9/15 oraz postanowieniu WSA w Białymstoku z dnia 8 grudnia 2016 r. sygn. akt II SA/Bk 464/16 (www. orzeczenia.nsa.gov.pl). W związku z treścią § 5 rozporządzenia wniosek radcy prawnego o zasądzenie kosztów pomocy prawnej świadczonej z urzędu za sporządzenie opinii prawnej o braku podstaw do sporządzenia i wniesienia skargi o wznowienie postępowania albo skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia należy rozpoznać odpowiednio według zasad określonych w przepisach rozporządzenia dotyczących sporządzenia opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. Stosownie do treści § 21 ust. 1 pkt 1 lit c) opłata w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w innej sprawie wynosi – 240 zł. Stosownie do treści § 21 ust. 1 pkt 2 lit. b rozporządzenia w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w drugiej instancji opłata za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, wynosi 50 % opłaty określonej w pkt 1, a jeżeli w drugiej instancji nie prowadził sprawy ten sam radca prawny 75% tej opłaty, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł. W myśl § 4 ust. 3 opłatę, o której mowa w ust. 1 i 2, podwyższa się o kwotę podatku od towarów i usług wyliczoną według stawki podatku obowiązującej dla tego rodzaju czynności na podstawie przepisów o podatku od towarów i usług. Obecnie stawka ta wynosi 23 %. Ponadto, stosownie do treści § 3 rozporządzenia wniosek pełnomocnika o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej powinien zawierać oświadczenie, że opłata nie została opłacona w całości lub w części. W niniejszej sprawie mając na uwadze, niezbędny nakład pracy pełnomocnika i charakter sprawy uznano, że wynagrodzenie w wysokości 180 zł jest adekwatne do jego udziału w niniejszym postępowaniu. Stawkę tę zgodnie z § 4 ust. 3 rozporządzenia podwyższa się o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności (23 %), co w konsekwencji daje kwotę 221,40 zł. Mając na uwadze powyższe okoliczności, na podstawie art. 258 § 2 pkt 8 P.p.s.a. oraz w oparciu o powołane wyżej przepisy rozporządzenia orzeczono jak w sentencji postanowienia.