I SA/Wa 339/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Cezary Pryca Sędziowie WSA Elżbieta Lenart WSA Emilia Lewandowska (spr.) Protokolant Iwona Kosińska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 marca 2005 r. sprawy ze skargi M.R. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] stycznia 2004 r. nr [...] w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania 1) uchyla zaskarżone postanowienie; 2) stwierdza, że zaskarżone postanowienie nie podlega wykonaniu. I SA/Wa 339/04 UZASADNIENIE Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...], postanowieniem z dnia [...] stycznia 2004 r., stwierdziło, że odwołanie M.R. od decyzji Prezydenta Miasta P., wydanej dnia [...] sierpnia 2003 r., nr [...], w przedmiocie wstrzymania wypłaty dodatku mieszkaniowego zostało wniesione z uchybieniem terminu do jego złożenia. Z uzasadnienia postanowienia wynika, że powyższa decyzja Prezydenta Miasta P. została doręczona M.R. w dniu [...] sierpnia 2003 r. na co wskazuje pisemne pokwitowanie odbioru na zwrotnym potwierdzeniu odbioru znajdującym się w aktach sprawy. Zatem doręczenie stało się skuteczne. Odwołanie od tej decyzji, sporządzone dnia 6 stycznia 2004 r. zostało wniesione bezpośrednio do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] dnia 14 stycznia 2004 r. co potwierdza pieczątka zawierająca wpływ pisma wraz z datownikiem i liczbą dziennika. Z treści zaskarżonej decyzji wynika, że skarżący został prawidłowo pouczony o sposobie i terminie wniesień odwołania. Zgodnie z art. 129 § 2 kpa odwołanie wnosi się w terminie czternastu dni od daty doręczenia decyzji stronie, a zatem obliczając ten termin zgodnie z art. 57 § 1 kpa stwierdzić należy, iż upłynął on w dniu 4 września 2003 r. Ustawodawca przewidział możliwość przywrócenia terminu do wniesienia odwołania (art. 58 § 1 i 2 kpa), ale czynność tą uzależnił od złożenia stosownego wniosku oraz koniecznością uprawdopodobnienia braku winy zainteresowanego w uchybieniu. Kolegium stwierdziło, że M.R. nie dopełnił staranności w swych powinnościach: przekroczył ustawowy termin uprawniający do złożenia odwołania, nie wystąpił z wnioskiem o jego przywrócenie, nie podając przyczyn dla których opóźnienie nastąpiło. W skardze na postępowanie M.R. przedstawił swoją sytuację materialną i rodzinną oraz wniósł by Sąd polecił wpłacić na konto spółdzielni mieszkaniowej zaległe dodatki mieszkaniowe wraz z odsetkami przez Urząd Miasta. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w odpowiedzi na skargę wniosło o jej oddalenie i podtrzymało stanowisko zawarte w zaskarżonym postanowieniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga jest uzasadniona chociaż z innych względów niż podniesione w jej treści. Sąd administracyjny nie jest upoważniony do merytorycznego rozstrzygnięcia o żądaniu wypłaty dodatku mieszkaniowego i zobowiązywania stosownych organów do wypłaty takiego dodatku, czego domaga się skarżący. Sąd administracyjny jest powołany do badania zgodności zaskarżonego postanowienia z prawem. Dlatego wnioski skargi nie mogą być uwzględnione jednakże, zgodnie z art. 134 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc związanym zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. W rozpoznawanej sprawie Kolegium stwierdziło wniesienie odwołania od decyzji Prezydenta Miasta P. z dnia [...] sierpnia 2003 r. przez M.R. z uchybieniem terminu do jego złożenia, określonym w art. 129 § 2 kpa, z powołaniem się na datę odbioru decyzji widniejącą na zwrotnym potwierdzeniu odbioru, które jest w aktach sprawy. Z ustaleń organu ma wynikać, że decyzja została doręczona M.R. w dniu 21 sierpnia 2003 r. zaś odwołanie od niej zostało wniesione dnia 14 stycznia 2004 r. Przyjęta przez organ data wniesienia odwołania, tj. 14 stycznia 2004 r. nie budzi wątpliwości, gdyż potwierdzają tą datą stosowne adnotacje na oryginalne odwołanie, znajdującego się w aktach sprawy. Natomiast nie jest możliwe ustalenie, w oparciu o materiał dokumentacyjny, dostarczony przez organ do Sądu, kiedy skarżona decyzja Prezydenta Miasta P. z dnia [...] sierpnia 2003 r. została doręczona odwołującemu się M.R. Wbrew bowiem twierdzeniom Kolegium w aktach sprawy nie ma zwrotnego dowodu doręczenia tej decyzji M.R. W aktach tych znajduje się wprawdzie potwierdzenie odbioru przesyłki, wystosowanej przez Urząd Miasta P., na którym widnieje podpis adresata – M.R. oraz data odbioru tej przesyłki - 21 sierpnia 2003 r., ale w adnotacji na tym dowodzie widnieje numer decyzji, który w ogóle nie odpowiada numerowi decyzji, od której zostało wniesione odwołanie. Mianowicie na dowodzie doręczenia wpisany jest numer decyzji [...], zaś skarżona decyzja Prezydenta Miasta P. z dnia [...] sierpnia 2003 r. ma numer [...], zaś numer kancelaryjny tej decyzji to [...]. Innych dowodów doręczenia decyzji Prezydenta Miasta P. skarżącemu w aktach sprawy nie ma. Nie jest więc wiadome na podstawie jakiego dowodu organ przyjął, że kwestionowana przez M.R. decyzja została mu doręczona w dniu 21 sierpnia 2003 r. i czy w ogóle została doręczona. Dlatego należy uznać, stanowisko Kolegium, że odwołanie zostało wniesione po terminie za dowolne i nie znajdujące oparcie w materiale dowodowym. Tym samym kwestia czy odwołanie zostało wniesione w terminie nie została wyjaśniona w sposób dokładny czym zostały naruszone zasady postępowania administracyjnego sformułowane w art. 7 i 8 kpa oraz art. 129 § 2 kpa przez przyjęcie, że odwołanie zostało wniesione z uchybieniem terminu określonego w tym przepisie w sytuacji, gdy nie wynika to z materiału dokumentacyjnego. Uchybienia te mogły mieć istotny wpływ na wynik rozstrzygnięcia zawarty w zaskarżonym postanowieniu co skutkuje jego uchyleniem. Ponownie rozpoznając sprawę Kolegium rozważy, czy odwołanie zostało wniesione przez M.R. w terminie określonym w art. 129 § 2 kpa, czy też z uchybieniem tego terminu, przy czym ustalenia swoje w tym zakresie organ poczyni na podstawie niewątpliwych dowodów, które zostaną dołączone do materiału dokumentacyjnego. Z powyższych względów Sąd na zasadzie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c. i art. 152 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji wyroku.