I SA/Wa 339/10
PostanowienieWSA w Warszawie2010-04-07
Skład orzekający: Dariusz Chaciński
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy czynność Prezesa Rady Ministrów polegająca na wydaniu polecenia lub wytycznych Wojewodzie, zmierzających do obstrukcji postępowania administracyjnego, podlega kontroli sądu administracyjnego na podstawie art. 3 § 2 PPSA?Ratio decidendi
Czynność Prezesa Rady Ministrów polegająca na wydaniu polecenia lub wytycznych Wojewodzie, wynikająca z jego kompetencji nadzorczych i dotycząca polityki Rządu, nie mieści się w katalogu aktów i czynności poddanych kognicji sądów administracyjnych określonym w art. 3 § 2 PPSA. Sprawy tego rodzaju, wynikające z nadrzędności i podległości organizacyjnej między organami, są wyłączone spod kognicji sądów administracyjnych na podstawie art. 5 pkt 1 PPSA.Stan faktyczny
J. W. i J. W. wnieśli skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na czynność Prezesa Rady Ministrów polegającą na wydaniu polecenia lub wytycznych Wojewodzie, które miały zmierzać do obstrukcji postępowania administracyjnego. Sąd rozpoznał sprawę na posiedzeniu niejawnym.Rozstrzygnięcie
Sąd postanowił odrzucić skargę jako niedopuszczalną.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Dariusz Chaciński po rozpoznaniu w dniu 7 kwietnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. W. i J. W. na czynności Prezesa Rady Ministrów polegające na wydaniu polecenia lub wytycznych postanawia: odrzucić skargę.
J. W. i J. W. wnieśli skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na "czynność Prezesa Rady Ministrów polegającą na wydaniu polecenia lub wytycznych Wojewodzie [...] zmierzających do obstrukcji postępowania administracyjnego w przedmiocie usunięcia naruszenia prawa lub jej akceptacji tworzącej domniemanie wydania polecenia lub wytycznych".
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Skargę jako niedopuszczalną należało odrzucić, gdyż nie podlega kognicji sądów administracyjnych.
Sąd administracyjny, rozpoznając skargę, w pierwszej kolejności bada, czy zaskarżony akt lub czynność organu administracji publicznej podlega kontroli tego sądu.
Zakres kontroli sprawowanej przez sądy administracyjne został określony w art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), zgodnie z którym sądy administracyjne w zakresie swojej właściwości sprawują kontrolę pod względem legalności, to jest zgodności z prawem, działań lub zaniechań organów administracji publicznej. Kontrola działalności administracji publicznej, sprawowana przez sądy administracyjne, ma charakter ograniczony, co oznacza, że objęte są nią jedynie działania administracyjne wskazane w ustawie.
Zgodnie bowiem z art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:
1) decyzje administracyjne;
2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;
4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;
4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych
sprawach;
5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4.
W ocenie Sądu niniejsza sprawa, w związku z którą wniesiono skargę na działanie bądź zaniechanie Prezesa Rady Ministrów polegające na wydaniu bądź zaniechaniu wydania Wojewodzie [...] poleceń czy wytycznych zmierzających do podjęcia przez Wojewodę stosownych działań, nie mieści się we wskazanym wyżej katalogu aktów i czynności poddanych kognicji sądu administracyjnego, o których mowa w art. 3 § 2 powołanej ustawy. Brak też jest przepisów szczególnych, które przewidywałyby w takiej sytuacji kontrolę sądowoadministracyjną. W szczególności czynności lub zaniechań Prezesa Rady Ministrów nie można zaliczyć do aktów lub czynności, o jakich mowa w art. 3 § 2 pkt 4 powołanej ustawy. O akcie lub czynności w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 4 tej ustawy, na który może być wniesiona skarga do sądu administracyjnego, można mówić wówczas, gdy akt (czynność) podjęty jest w sprawie indywidualnej, skierowany jest do oznaczonego podmiotu administracyjnego, dotyczy uprawnienia lub obowiązku tego podmiotu, a samo uprawnienie lub obowiązek, którego akt (czynność) dotyczy, są określone w przepisie prawa powszechnie obowiązującego (por. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 18 grudnia 2008 r., sygn. akt II SA/Wa 564/08, publ. LEX nr 491259).
Pełnomocnik Prezesa Rady Ministrów słusznie podniósł w odpowiedzi na niniejszą skargę, iż żądanie zawarte w skardze nie mieści się w kognicji sądu administracyjnego, bowiem przedmiotem skargi jest działanie bądź zaniechanie organu administracji polegające na wydaniu bądź zaniechaniu wydania Wojewodzie [...] (a nie skarżącym) poleceń czy wytycznych zmierzających do podjęcia przez Wojewodę stosownych działań zapewniających należyte współdziałanie na terenie województwa [...] stosownych organów administracji rządowej i samorządowej oraz odpowiednie kierowanie ich działalnością w zakresie zapobiegania zagrożeniu życia, zdrowia lub mienia. Wydawanie przez Prezesa Rady Ministrów poleceń i wytycznych w trybie art. 8 ust. 1 ustawy o wojewodzie i administracji rządowej w województwie wynika z jego kompetencji nadzorczych nad działalnością wojewody, jako organu administracji rządowej w województwie i jest częścią uprawnień wynikających z łączącego Prezesa Rady Ministrów i poszczególnych wojewodów stosunku wzajemnej nadrzędności i podrzędności. Wydawanie takich poleceń i wytycznych nie mieści się w sferze postępowania administracyjnego, lecz dotyczy polityki Rządu, a w świetle art. 5 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sprawy tego rodzaju wyłączone zostały spod kognicji sądów administracyjnych.
Stwierdzić zatem należy, że skoro zainicjowane postępowanie sądowoadministracyjne dotyczy podjęcia czynności przez Prezesa Rady Ministrów w sprawie wynikającej z nadrzędności i podległości organizacyjnej w stosunkach między organami administracji publicznej, a nie stanowi czynności z zakresu administracji publicznej i nie podlega jurysdykcji sądowoadministracyjnej, to nie może być przedmiotem oceny przez sąd administracyjny.
Ponadto, nawet gdyby przyjąć dopuszczalność drogi sądowoadministracyjnej, to skarga została wniesiona przed udzieleniem odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa.
Z powyższych względów, w oparciu o art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 28.07.2026. · Źródło