I SA/Wa 349/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Agnieszka Jędrzejewska-Jaroszewicz (spr.) po rozpoznaniu w dniu 13 marca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym sprawy ze skargi G. L. w przedmiocie wymierzenia grzywny za niewykonanie wyroku 1. wymierza Prezydentowi W. grzywnę w wysokości 300 (trzysta) złotych płatną do kasy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w terminie jednego miesiąca od daty uprawomocnienia się niniejszego wyroku; 2. zasądza od Prezydenta W. na rzecz skarżącego G. L. kwotę 357 (trzysta pięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. G.L. reprezentowany przez r.pr. A.S., skargą z [...] stycznia 2013 r. wystąpił do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie o wymierzenie grzywny Prezydentowi W. w związku z niewykonaniem przez organ wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 26 września 2012 r., sygn. akt I SAB/Wa 287/12. Wyrokiem tym Sąd zobowiązał Prezydenta W. do rozpoznania wniosku ww. z dnia [...] lipca 2011 r. o odszkodowanie za nieruchomość położoną w W. przy ul. [...] (dawny Pl. [...]), ozn. nr hip. [...] w terminie dwóch miesięcy do daty zwrotu akt administracyjnych wraz z prawomocnym wyrokiem. W uzasadnieniu skargi pełnomocnik skarżących wskazał, że w dniu 3 grudnia 2012 r. wezwano Prezydenta W. do wykonania wyroku z dnia 26 września 2012 r. sygn. akt I SAB/Wa 287/12 oraz zapłaty kosztów sądowych w kwocie 340 zł. Skarżący wskazał, że Prezydent nie wydał jednak decyzji ani nie zapłacił kosztów postępowania. W odpowiedzi na skargę Prezydent W. wniósł o jej oddalenie i wskazał, że w toku postępowania dotyczącego przyznania odszkodowania za przedmiotową nieruchomość zgromadzono szereg materiałów mających na celu określenie czy nieruchomość spełnia przesłanki wyznaczone w art. 215 ust. 2 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. Nr 102, poz. 651 ze zm.). Wskazał poza tym, że ze względu na złożony charakter postępowania w chwili obecnej trwa analiza zgromadzonej dokumentacji. Ponadto w piśmie z dnia 7 lutego 2013 r. pełnomocnik strony został poinformowany o przyczynach niedotrzymania terminu wskazanego w ww. wyroku z dnia 26 września 2012 r. oraz o tym, że postępowanie w przedmiotowej sprawie zostanie zakończone do dnia 31 maja 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: skarga jest uzasadniona, co skutkować musi wymierzeniem Prezydentowi W. grzywny. Skarga ta została złożona w trybie art. 154 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej: p.p.s.a.). Przepis ten stanowi, że w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania oraz w razie bezczynności organu lub przewlekłego prowadzenia postępowania po wyroku uchylającym lub stwierdzającym nieważność aktu lub czynności strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie żądając wymierzenia temu organowi grzywny. Przy czym wymierzenie organowi administracji publicznej grzywny, o której mowa w tym przepisie, ma miejsce zarówno wówczas, gdy organ ten w ogóle nie wykonał orzeczenia sądowego, jak również wówczas, gdy wprawdzie orzeczenie to wykonał, ale uczynił to z przekroczeniem wyznaczonego terminu i po wniesieniu skargi - jak miało to miejsce w rozpoznawanej sprawie. Zgodnie bowiem z art. 154 § 3 ppsa wykonanie wyroku lub załatwienie sprawy po wniesieniu skargi, o której mowa w § 1, nie stanowi podstawy do umorzenia postępowania lub oddalenia skargi. W rozpoznawanej Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z 26 września 2012 r. sygn. akt I SAB/Wa 287/12 zobowiązał Prezydenta W. do rozpoznania wniosku G.L. o odszkodowanie za nieruchomość położoną w W. przy ul. [...] (dawny Pl. [...]). Bezsporne jest, że akta sprawy wraz z prawomocnym wyrokiem Sądu wpłynęły do organu w dniu 30 listopada 2012 r. Niekwestionowaną okolicznością jest również to, że do dnia wniesienia skargi z [...] stycznia 2013 r., mimo uprzedniego wezwania organu przez skarżącego do wykonania prawomocnego wyroku, Prezydent W. nie rozstrzygnął sprawy objętej wnioskiem skarżącego. Brak jest również informacji aby organ wydał rozstrzygnięcie w sprawie do dnia orzekania przez Sąd. W tym stanie rzeczy wniosek o wymierzenie Prezydentowi W. grzywny, jest niewątpliwie uzasadniony. Zważyć bowiem należy, że niewykonywanie wyroków sądów - niezależnie od tego czy są to wyroki sądów administracyjnych (jak w niniejszej sprawie), czy sądów powszechnych - w demokratycznym państwie prawnym nie może być w tolerowane. W szczególności nie można zaakceptować, czy też usprawiedliwiać sytuacji gdy wyroki sądów nie są respektowany przez organy władzy publicznej. Taka sytuacja wszak prowadzić musi nieuchronnie do podważania zaufania jednostek do tych organów, jak też szerzej do samej władzy publicznej. Świadczy przy tym o braku poszanowania prawa przez organy, które same zobowiązane są do jego stosowania. W realiach niniejszej sprawy skład orzekający ocenił, iż wystarczająco represyjną funkcję spełni grzywna w wysokości 300 złotych, która to kwota mieści się w wymiarze grzywny określonej w art. 154 § 6 ppsa i jest adekwatna z punktu widzenia wielkości przekroczenia terminu załatwienia sprawy wyznaczonego przez Sąd. Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 154 § 1 w zw. z art. 154 § 6 oraz art. 120 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji wyroku. W przedmiocie kosztów sądowych orzeczono na podstawie art. 200 tej ustawy.