I SA/Wa 3502/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Przemysław Żmich Sędziowie: Sędzia WSA Magdalena Durzyńska Sędzia WSA Emilia Lewandowska (spr.) Protokolant referent stażysta Beata Lewandowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 7 kwietnia 2015 r. sprawy ze skargi M. S. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] października 2014 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do złożenia odwołania oddala skargę. M.S., wnioskiem z dnia [...] czerwca 2014 r., zwrócił się do Ośrodka Pomocy Społecznej [...] o przyznanie pomocy materialnej na miesiąc czerwiec 2014 r. oraz wyrównania za wszystkie miesiące od lutego 2003 r. włącznie. Po rozpoznaniu powyższego wniosku Prezydent [...], decyzją z dnia [...] sierpnia 2014 r. nr [...], odmówił przyznania pomocy finansowej w czerwcu 2014 r. M. S. pismem z dnia 20 września 2014 r. złożył odwołanie od powyższej decyzji, wskazując na nieprawidłowości prowadzonego postępowania. Wskazał poza tym, że jest bez środków do życia, a mimo to nie otrzymuje należnej mu pomocy. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W., postanowieniem z dnia [...] października 2014 r. nr [...], stwierdziło uchybienie terminu do złożenia odwołania. W uzasadnieniu organ odwoławczy powołał przepis art. 134 kodeksu postępowania administracyjnego i wskazał, że na podstawie znajdującej się w aktach sprawy zwrotki ustalono, że M. S. odebrał zaskarżoną decyzję Prezydenta [...] w dniu [...] września 2014 r. Odwołanie złożył zaś w dniu 22 września 2014 r. osobiście w siedzibie organu. Kolegium wskazało, że czternastodniowy termin do złożenia odwołania, liczony zgodnie z przepisem art. 57 kodeksu postępowania administracyjnego, upłynął w dniu 17 września 2014 r. Ponadto odwołujący się nie przedłożył żadnego innego pisma będącego prośbą o przywrócenie terminu, wraz z wyjaśnieniem okoliczności, które miały wpływ na jego uchybienie. Nie zgadzając się ze stanowiskiem organu M. S. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. W skardze podniósł, że w jego ocenie postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. jest niezgodne z prawem. Wyjaśnił, że "wolno mu chorować a choroba jest podstawą do usprawiedliwienia uchybienia terminowi". Wskazał, że okoliczność, iż ewentualnie nie złożył wniosku o przywrócenie terminu, nie mając co do tego faktu pewności, nie ma jego zdaniem znaczenia, bowiem takie wnioski są ignorowane przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. Odpowiadając na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. wniosło o jej oddalenie podtrzymując stanowisko zaprezentowane w zaskarżonym postanowieniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości, przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Sąd w zakresie swojej właściwości ocenia zaskarżoną decyzję (postanowienie) z punktu widzenia jej zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie wydania tej decyzji (postanowienia). Ponadto sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.). W ocenie Sądu skarga nie jest zasadna, bowiem zaskarżone postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. nie narusza prawa. Na wstępie podkreślić należy, że warunkiem skuteczności czynności procesowej (tu wniesienia odwołania) jest zachowanie ustawowego terminu do jej dokonania. Uchybienie ustawowego terminu powoduje bezskuteczność odwołania, czego następstwem jest ostateczność decyzji. Zgodnie natomiast z art. 129 § 1 kodeksu postępowania administracyjnego, odwołanie wnosi się do właściwego organu odwoławczego za pośrednictwem organu, który wydał decyzję. Termin do wniesienia odwołania wynosi czternaście dni od dnia doręczenia decyzji stronie, a gdy decyzja została ogłoszona ustnie – od dnia jej ogłoszenia stronie (art. 129 § 2 kpa). Organ odwoławczy obowiązany jest w postępowaniu wstępnym zbadać, czy odwołanie wniesione zostało w terminie przewidzianym w art. 129 § 2 kpa. Jeżeli organ stwierdzi, że odwołanie wniesione zostało z uchybieniem terminu, wydaje wówczas postanowienie o stwierdzeniu uchybienia terminu do wniesienia odwołania, stosownie do treści art. 134 kpa. Postanowienie w tej sprawie jest ostateczne. Ze zgromadzonego w rozpoznawanej sprawie materiału dowodowego wynika, że decyzja Prezydenta [...] z dnia [...] sierpnia 2014 r. została doręczona M. S. w dniu [...] września 2014 r. Termin do wniesienia odwołania od powyższej decyzji upływał zatem – jak słusznie zauważył organ odwoławczy - w dniu [...] września 2014 r. Odwołanie wniesione zaś zostało dopiero w dniu 22 września 2014 r., a więc z przekroczeniem czternastodniowego terminu określonego w art. 129 § 2 kpa. Zasadnie zatem Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. przyjęło, że w przedmiotowej sprawie nastąpiło uchybienie terminu do wniesienia odwołania, co skutkowało z kolei wydaniem postanowienia na mocy art. 134 kpa o stwierdzeniu wniesienia odwołania z uchybieniem terminu. Podkreślić trzeba, że nawet nieznaczne przekroczenie obowiązującego terminu stanowi jego uchybienie i obliguje organ odwoławczy do wydania postanowienia na podstawie powołanego przepisu art. 134 kpa. Zauważyć także należy, co podnosiło również Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. w zaskarżonym postanowieniu, że wnosząc odwołanie skarżący nie wystąpił z wnioskiem o przywrócenie terminu wraz z uprawdopodobnieniem, że uchybienie nastąpiło bez jego winy (art. 58 § 1 kpa). Okoliczności tej zresztą nie kwestionuje sam skarżący. Biorąc powyższe pod uwagę, w ocenie Sądu zaskarżone postanowienie wydane zostało zgodnie z przepisami obowiązującego prawa, które organ prawidłowo zastosował. W tej sytuacji Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji.