I SA/Wa 3540/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA – Anita Wielopolska – Fonfara po rozpoznaniu w dniu 21 stycznia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Skarbu Państwa – Państwowe Gospodarstwo Leśne Lasy Państwowe Nadleśnictwo [...] na decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] nr [...] w przedmiocie : odmowy stwierdzenia, że nieruchomość podpadała pod działanie dekretu o przeprowadzenie reformy rolnej postanawia : wstrzymać wykonania zaskarżonej decyzji. W dniu 22 grudnia 2014 r. (data stempla biura podawczego) do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynęła skarga Skarbu Państwa – Państwowe Gospodarstwo Leśne Lasy Państwowe Nadleśnictwo [...] na decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] nr [...] wraz z zawartym w niej wnioskiem o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Zaskarżoną decyzją organ utrzymał w mocy decyzję Wojewody [...] z dnia [...] znak : [...], w której organ orzekł, że nieruchomości leśne wchodzące w skład majątku [...], gmina [...] stanowiące dawne parcele katastralne nr : [...] o łącznej powierzchni [...] ha oraz nieruchomości leśne wchodzące w skład majątku [...], gmina [...] stanowiące dawne parcele katastralne nr : [...] o łącznej powierzchni [...] ha, nie podpadały pod działanie przepisu art. 2 ust. 1 lit. e dekretu PKWN z dnia 6 września 1944 r. o przeprowadzeniu reformy rolnej (Dz. U. z 1945 r., nr 3, poz. 13 ze zm.). W uzasadnieniu wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji skarżący wskazał, że istnieje możliwość wykorzystania zaskarżonej decyzji w postępowaniu wieczysto-księgowym lub w innym postępowaniu sądowym. Taki nieodwracalny skutek mogłoby wywołać np. ujawnienie w księdze wieczystej prawa własności wnioskodawcy i wykreślenie prawa własności Skarbu Państwa, a następnie przeniesienie własności nieruchomości na inną osobę. Skarżący podkreślił, że zawisłość sprawy sądowoadministracyjnej nie stanowi bowiem podstawy do wpisania ostrzeżenia do księgi wieczystej. W takiej sytuacji wystąpiłoby zatem niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znaczącej szkody, gdyż zbycie nieruchomości przez wnioskodawcę innej osobie mogłoby utrudnić lub wręcz uniemożliwić skarżącemu odzyskanie nieruchomości. Wszystko to mogłoby natomiast nastąpić zanim sąd administracyjny prawomocnym wyrokiem zbada legalność zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje : Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) powoływana dalej jako: "p.p.s.a.", sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z treści tego przepisu wynika więc, że podstawową przesłanką wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji jest istniejące realne niebezpieczeństwo zaistnienia takiej szkody (majątkowej, a także niemajątkowej), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Celem omawianej instytucji jest zatem ochrona strony przed wystąpieniem nieodwracalnych skutków lub znacznej szkody przed zbadaniem przez sąd administracyjny legalności zaskarżonego aktu lub czynności. Z konstrukcji ww. normy prawnej wynika także, iż to na stronie spoczywa obowiązek wykazania przesłanek uzasadniających uwzględnienie wniosku, tj. przedstawienia takich okoliczności, które mogłyby uprawdopodobnić, że wykonanie zaskarżonego rozstrzygnięcia faktycznie spowoduje znaczną szkodę lub powstanie trudnych do odwrócenia skutków. Zadaniem Sądu jest natomiast zbadanie, czy argumenty przedstawione przez stronę przemawiają za uwzględnieniem jej wniosku. Badając całokształt okoliczności sprawy uznać należało, że składając wniosek o wstrzymanie skarżący Skarb Państwa – Państwowe Gospodarstwo Leśne Lasy Państwowe Nadleśnictwo [...] w sposób wystarczający wykazało istnienie przesłanek, o których mowa w powołanym wyżej przepisie. Podniesione przez stronę okoliczności są zasadne. Stwierdzenie, że nieruchomości leśne wchodzące w skład majątku [...] oraz majątku [...], gmina [...] nie podpadały pod działanie przepisu art. 2 ust. 1 lit. e) dekretu PKWN, wywołuje skutek prawno-rzeczowy prowadzący do wykreślenia podmiotu publicznoprawnego z księgi wieczystej (o ile był on ujawniony). W konsekwencji powyższego spadkobiercy dawnych właścicieli będą mogli podjąć działania zmierzające do realizacji przysługujących im praw, np. działania zmierzające do zbycia nieruchomości czy jej obciążenia. To zaś oznacza, że istnieje realne zagrożenie możliwości zapewnienia prawidłowego funkcjonowania nieruchomości leśnej. Zatem powołane we wniosku okoliczności stanowią przesłankę pozytywną do uwzględnienia wniosku i wstrzymania wykonania decyzji Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...]. Podkreślić należy, że instytucja wstrzymania wykonania decyzji ma na celu tymczasową ochronę strony przed wystąpieniem nieodwracalnych skutków lub znacznej szkody przed zbadaniem prawidłowości kontrolowanego przez sąd administracyjny aktu. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a. orzekł, jak w postanowieniu.