I SA/Wa 3571/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Boniecka-Płaczkowska (spr.) po rozpoznaniu w dniu 5 kwietnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku R.B. o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi w sprawie ze skargi H.B., H.B., J.B., W.S., D.R. i B.B. na postanowienie Ministra Skarbu Państwa z dnia [...] października 2014 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania zażaleniowego postanawia: odrzucić wniosek R.B. o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi. Pismem z dnia 1 grudnia 2014 r. H.B. wniosła w imieniu swoimi oraz w imieniu: H.B., J.B., W.S., D.R., B.B. i R.B. skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na postanowienie Ministra Skarbu Państwa [...] października 2014 r., nr [...] umarzające postępowanie zażaleniowe od postanowienia Wojewody [...] z dnia [...] sierpnia 2014 r., nr [...], w całości. Zarządzeniem z dnia 31 grudnia 2014 r. Przewodnicząca Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wezwała H.B. do usunięcia braków formalnych skargi przez złożenie oryginału bądź poświadczonego za zgodność kserokopii pełnomocnictwa do działania w imieniu H.B., J.B., W.S., D.R., B.B. i R.B. przed sądami administracyjnymi, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Wobec nadesłania kopii pełnomocnictwa, jak również z uwagi na to, że pełnomocnictwo udzielone H.B. przez R.B. nie obejmowało swym zakresem postępowania przed sądami administracyjnymi, zarządzeniem Sądu z dnia 30 marca 2015 r. ponownie wezwano H.B. do usunięcia braków formalnych skargi przez złożenie, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi, poświadczonego za zgodność z oryginałem lub własnoręcznie podpisanego pełnomocnictwa udzielonego przez R.B. przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub sądami administracyjnymi. Wobec bezskuteczności powyższego wezwania zarządzeniem Sądu z dnia 22 czerwca 2015 r. wezwano skarżącego R.B. do nadesłania własnoręcznie podpisanego egzemplarza skargi z dnia 1 grudnia 2014 r. lub złożenia pełnomocnictwa procesowego dla H.B. do działania w jego imieniu przed sądami administracyjnymi, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia jego skargi. Z akt sprawy wynika, że odpis wezwania z dnia 26 czerwca 2015 r. został doręczony skarżącemu R.B. w dniu 3 lipca 2015 r. i zakreślony w nim termin upłynął bezskutecznie, wobec czego postanowieniem z dnia 2 września 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę R.B. Niniejsze postanowienie uprawomocniło się z dniem 27 października 2015 r. Pismem z dnia 26 stycznia 2016 r., uzupełnionym pismem z dnia 16 lutego 2016 r., do którego dołączono pełnomocnictwo z dnia 4 lutego 2016 r. do reprezentowania R.B. przez H.B., oraz sprecyzowanym pismem z dnia 3 marca 2016 r., do którego dołączono podpisaną przez R.B. skargę z dnia 1 grudnia 2014 r. i pismem z dnia 10 marca 2016 r. – H.B. wniosła o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi wniesionej w imieniu R.B. W uzasadnieniu stwierdziła, że kluczowym w niniejszej sprawie jest, aby wszyscy, tj. H.B., J.B., W.S., D.R., B.B. i R.B., brali udział w niniejszej sprawie na równych prawach jako uczestnicy. Przedstawiając przebieg czynności, które dokonała na skutek wezwań Sądu do uzupełnienia braków formalnych przedmiotowej skargi, stwierdziła, że była przekonana o dopełnieniu wszystkich wymogów formalnych złożonej skargi, w następstwie pisma z dnia 28 kwietnia 2015 r., przy którym nadesłała brakujące pełnomocnictwa. Wskazała, że z uwagi na problemy osobiste nie przebywała w miejscu zamieszkania i niemożliwym w tym czasie był kontakt z R.B., zatem nie miała wiedzy o wezwaniu ww. do uzupełnienia braków formalnych skargi, przez jej podpisanie bądź nadesłanie stosownego pełnomocnictwa. Podniosła, że o powyższym dowiedziała się dopiero z postanowienia Sądu z dnia 2 września 2015 r., które otrzymała w dniu 24 września 2015 r. Jednocześnie stwierdziła, że z uwagi na trudną sytuację zdrowotną R.B. i nieporadność w zrozumieniu pism procesowych oraz załatwianiu spraw urzędowych nie wykonał wezwania Sądu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: Wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi wniesionej przez R.B. podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 267 ze zm.) powoływana dalej: "p.p.s.a.", jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Stosownie do treści art. 87 p.p.s.a. uchybiony termin należy przywrócić, jeżeli zostaną spełnione łącznie następujące przesłanki: strona wystąpi z wnioskiem o przywrócenie terminu w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu, dokonując jednocześnie czynności, dla której określony był termin, we wniosku zostaną uprawdopodobnione okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu, a uchybienie powoduje dla strony ujemne skutki w zakresie postępowania sądowego. Natomiast zgodnie z treścią art. 88 p.p.s.a. spóźniony wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. W niniejszej sprawie H.B. składając wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi wniesionej w imieniu R.B. nie zachowała ww. 7 dniowego terminu na złożenie przedmiotowego wniosku o przywrócenie terminu. W uzasadnieniu wniosku powołała się na okoliczność, braku wiedzy w przedmiocie brakującego pełnomocnictwa od ww. upoważniającego ją do wniesienia w jego imieniu skargi. Jak wynika z oświadczenia skarżącej oraz akt sprawy o powyższym dowiedziała się z treści postanowienia Sądu z dnia 4 września 2015 r., które odebrała 24 września 2015 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru, karta nr 326 akt sądowych), natomiast R.B. niniejsze postanowienie odebrał w dniu 8 września 2015 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru, karta nr 328 akt sądowych). Zatem od tej daty należy liczyć ewentualny 7 dniowy termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi, który upłynął w dniu 15 września 2015 r. Tym samym złożenie wniosku w niniejszej sprawie w dniu 28 stycznia 2016 r. (data stempla pocztowego, karta nr 361 akt sądowych), a zatem po prawie 3 miesiącach od daty powzięcia przez R.B. oraz H.B. wiedzy o odrzuceniu skargi R.B., należy uznać za złożony po upływie ustawowego terminu. Również wskazać należy, że nadesłanie brakującego pełnomocnictwa procesowego nastąpiło dopiero w dniu 16 lutego 2016 r. (data stempla pocztowego, karta nr 368 akt sądowych), a nadesłanie podpisanej przez R.B. skargi z dnia 1 grudnia 2014 r. nastąpiło w dniu 4 marca 2016 r. (data stempla pocztowego, karta nr 384 akt sądowych). Już tylko na marginesie podnieść należy, o czym skarżąca H.B. była informowana w piśmie z dnia 19 lutego 2016 r. (karta nr 373 akt sądowych), że mimo, iż skarga R.B. została odrzucona postanowieniem z dnia 4 września 2015 r., to będzie on występował w niniejszym postępowaniu jako strona – uczestnik postępowania. W tej sytuacji Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 88 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.