I SA/Wa 362/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Sędzia WSA Elżbieta Lenart po rozpoznaniu w dniu 14 maja 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi [...] Spółka Jawna [...] w W. na decyzję Ministra Budownictwa z dnia [...] marca 2007 r. nr [...] w przedmiocie kary dyscyplinarnej postanawia: odrzucić skargę. Pismem z dnia 3 marca 2009 r. [...] Spółka Jawna [...] złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Ministra Budownictwa z dnia [...] marca 2007 r. nr [...], wydaną w przedmiocie zastosowania wobec zarządcy nieruchomości kary dyscyplinarnej. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm. - zwanej dalej "p.p.s.a.") Sąd odrzuca skargę, jeżeli wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Zgodnie zaś z art. 52 § 1 p.p.s.a. skargę do Sądu można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przepis art. 15 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2000 r., Nr 98, poz. 1071 ze zm. - zwanej dalej k.p.a.) wskazuje, że postępowanie administracyjne jest dwuinstancyjne, co oznacza, że w przypadku złożenia odwołania od decyzji pierwszej instancji, organ odwoławczy rozpatruje sprawę ponownie. Przepis art. 127 § 3 k.p.a. wskazuje, iż od decyzji wydanej w pierwszej instancji przez ministra lub samorządowe kolegium odwoławcze nie służy odwołanie, jednak strona niezadowolona z decyzji może zwrócić się do tego organu z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy, a do wniosku tego stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące odwołań od decyzji. Zgodnie z art. 50 § 1 i § 2 p.p.s.a. uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym, oraz inny podmiot, któremu ustawy przyznają prawo wniesienia skargi. W niniejszej sprawie decyzją z dnia [...] marca 2007 r. Minister Budownictwa zastosował wobec zarządcy nieruchomości M. H. karę dyscyplinarną, uznając tylko ww. osobę za stronę postępowania. Następnie, w wyniku rozpatrzenia wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy Minister Budownictwa decyzją z dnia [...] października 2007 r. nr [...] utrzymał w mocy własną decyzję. Zauważyć należy, że organ administracji rozpatrując niniejszą sprawę nie uznał [...] Spółka Jawna [...] za stronę postępowania i w związku z tym decyzja z dnia [...] marca 2007 r. nie została jej doręczona. Ponadto, składając skargę skarżąca spółka nie wykazała interesu prawnego w rozpoznawanej sprawie. Podkreślić należy, że Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 16 października 2008 r., sygn. akt II GSK 340/08 wskazał, że "niedopuszczenie do udziału w charakterze strony może podlegać zaskarżeniu w trybie administracyjnym i kontroli sądowej poprzez wniesienie odwołania od decyzji I instancji (...), a następnie przez wniesienie skargi na postanowienie II instancji o niedopuszczalności odwołania. To w tym postępowaniu podlega badaniu interes prawny skarżącego do uczestniczenia w "cudzej" sprawie w charakterze strony". Reasumując, należy stwierdzić, iż decyzja z dnia [...] marca 2007 r. została wydana przez organ w pierwszej instancji, skarżącej nie uznano za stronę tego postępowania administracyjnego, a ponadto nie wykazała ona, iż posiada interes prawny do występowania w niniejszej sprawie. Sąd zauważa, że aktualnie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym toczy się postępowanie w sprawie ze skargi M. H. na decyzję Ministra Budownictwa z dnia [...] października 2007 r., nr [...], wydaną przez organ działający w drugiej instancji. Wobec powyższego na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzeczono, jak w sentencji postanowienia.