I SA/Wa 364/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Lenart Sędziowie: Sędzia WSA Dariusz Chaciński Sędzia WSA Elżbieta Sobielarska (spr.) Protokolant starszy sekretarz sądowy Katarzyna Krynicka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 lutego 2012 r. sprawy ze skargi H. M., J. W., J. R., G. G., Z. S., H. C., F. S. i T. M. na postanowienie Ministra Infrastruktury z dnia [...] grudnia 2010 r. nr [...] w przedmiocie podjęcia zawieszonego postępowania uwłaszczeniowego oddala skargę. Minister Infrastruktury postanowieniem z dnia [...] grudnia 2010 r., nr [...] po rozpoznaniu zażalenia Z. S., F. S., H. C., J. W., J. R., G. G., T. M., K. M. i H. M. na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] sierpnia 2010 r., znak [...] podejmujące zawieszone z urzędu postępowanie administracyjne wszczęte na wniosek X "Y" SA w stosunku do nieruchomości położonej w R. w rejonie ul. [...] i ul. [...] Obr [...], zabudowanej boksami garażowymi, oznaczonej działkami nr [...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...] i [...] utrzymał powyższe postanowienie w mocy. W uzasadnieniu organ przedstawił następująco stan faktyczny: Wojewoda [...] postanowieniem z dnia [...] stycznia 2010 r., znak [...] zawiesił, na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 w związku z art. 123 kodeksu postępowania administracyjnego, z urzędu postępowanie administracyjne prowadzone w trybie art. 200 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. Nr 261, poz. 2603 ze zm.) w stosunku do nieruchomości położonej w R. w rejonie ul. [...] i ul. [...] obr. [...] do czasu ustalenia ostatecznego rozstrzygnięcia sprawy w przedmiocie wygaszenia trwałego zarządu przysługującego X "Y" tj. do czasu prawomocnego zakończenia sprawy przekazanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie ze skargą Z. S., F. S., H. C., J. W., J. R., G. B., T. M., K. M. i H. M. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] września 2009 r. utrzymującą w mocy decyzję Prezydenta Miasta R. orzekającą o odmowie uchylenia decyzji umarzającej postępowanie administracyjne w sprawie wygaszenia prawa trwałego zarządu X "Y". W uzasadnieniu organ wskazał, że powyższe rozstrzygnięcie Sądu stanowi zagadnienie wstępne, o którym mowa w przepisie art. 97 § 1 pkt 4 kodeksu postępowania administracyjnego. W związku z prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 9 kwietnia 2010 r., sygn. akt II SA/Rz 936/09, Wojewoda [...] postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2010 r., nr [...] podjął zawieszone postępowanie administracyjne wskazując, że ustąpiły przyczyny uzasadniające zawieszenie postępowania w niniejszej sprawie. Na powyższe postanowienie zażalenie do organu wyższego stopnia złożyli Z. S., F. S., H. C., J. W., J. R., G. G., T. M., K. M. i H. M. podnosząc, że poza postępowaniem zakończonym w/w wyrokiem WSA w Rzeszowie toczy się również postępowanie, w trybie art. 211 ustawy o gospodarce nieruchomościami, którego wynik może doprowadzić do realnego konfliktu pomiędzy końcowym rozstrzygnięciem w postępowaniu prowadzonym na podstawie art. 211 w/w ustawy, co spowoduje, zdaniem skarżących, że wykonanie orzeczeń wydanych w obu postępowaniach okaże się niemożliwe. Zdaniem skarżących przepis art.211 stanowi bowiem lex specjalis w stosunku do art. 200 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. Postanowieniem z dnia [...] grudnia 2010 r., nr [...] po rozpatrzeniu zażalenia Minister Infrastruktury, po rozpatrzeniu powyższego zażalenia, utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] sierpnia 2010 r. wskazując na zapadły w sprawie wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie. Odnosząc się natomiast do zarzutu skarżących organ stwierdził, że kwestie roszczeniowe wynikające z powołanego przez nich art. 211 nie są rozstrzygane w postępowaniu administracyjnym, lecz w postępowaniu cywilnym. Nie zgadzając się z takim rozstrzygnięciem organu H. M., S. M., J. W., J. R., G. G., Z. S., H. C., F. S. i T. M. wnieśli skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. W skardze zarzucili Ministrowi Infrastruktury naruszenie przepisu art. 97 § 2 kodeksu postępowania administracyjnego poprzez przyjęcie, że ustąpiły przyczyny zawieszenia postępowania w sprawie z wniosku X o odmowie wygaszenia trwałego zarządu i przeniesienia własności nieruchomości w trybie art. 200 ustawy o gospodarce nieruchomościami. Odpowiadając na skargę Minister Infrastruktury wniósł o jej oddalenie podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne wykonują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Sąd w zakresie swojej właściwości ocenia zaskarżoną decyzję z punktu widzenia jej zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie wydania tej decyzji. Ponadto sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skarga jest niezasadna, bowiem zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające je postanowienie organu pierwszej instancji nie naruszają prawa. Postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2010 r. Wojewoda [...] podjął z urzędu postępowanie, zawieszone postanowieniem z dnia [...] stycznia 2010 r. wskazując, iż ustąpiły przyczyny uzasadniające jego zawieszenie. Na mocy wspomnianego orzeczenia o zawieszeniu postępowania organ uzależnił rozpoznanie niniejszej sprawy od rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego. W tym miejscu wyjaśnić należy, że zagadnieniem wstępnym, w myśl przepisu art. 97 § 1 pkt 4 kpa, jest takie zagadnienie prawne o charakterze materialnym, które wyłoniło się w toku postępowania w sprawie administracyjnej i do którego rozstrzygnięcia nie jest właściwy organ prowadzący postępowanie, natomiast właściwy jest inny organ administracji państwowej lub sąd. W sprawie niniejszej zagadnieniem wstępnym była kwestia ostatecznego rozstrzygnięcia w przedmiocie wygaszenia prawa trwałego zarządu X "Y" w stosunku do nieruchomości stanowiącej własność Skarbu Państwa, położonej w R., obr. [...]. Jak wynika z akt administracyjnych oraz treści uzasadnienia orzeczenia organu pierwszej instancji, sprawa ta została ostatecznie rozstrzygnięta prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 9 kwietnia 2010 r., sygn. akt II SA/Rz 936/09, którym Sąd oddalił skargę Z. S., F. S., H. C., J. W., J. R., G. G., T. M., K. M. i H. M. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] września 2009 r. utrzymującą w mocy orzeczenie Prezydenta Miasta R. z dnia [...] maja 2009 r. orzekające o odmowie uchylenia decyzji umarzającej postępowanie w sprawie wygaszenia prawa trwałego zarządu X "Y". Bezspornym jest zatem okoliczność, że ustała przyczyna dla której zawieszono postępowania w przedmiotowej sprawie. Brak przyczyny zawieszenia postępowania jak również jej "ustanie", jest natomiast okolicznością obligującą organ administracji publicznej do podjęcia postępowania, zgodnie z art. 97 § 2 kpa. Odnosząc się natomiast do zarzutu skarżących, że nie ustąpiła przyczyna zawieszenia postępowania, gdyż toczy się postępowanie o przeniesienie własności nieruchomości w trybie przepisu art. 211 ustawy o gospodarce nieruchomościami, wskazać należy, że okoliczność ta nie ma wpływu na podjęcie przez organ postępowania w przedmiotowej sprawie zawieszonego z innej przyczyny. Postępowanie w sprawie zostało zawieszone do czasu rozstrzygnięcia kwestii trwałego zarządu, która to kwestia została rozstrzygnięta. Tym samym organ, jak wskazano powyżej, zobligowany był podjąć przedmiotowe postępowanie. Na marginesie wskazać należy, że jeśli w sprawie istnieją inne przyczyny zawieszenia przedmiotowego postępowania (np. postępowanie na podstawie art. 211 ugn przed sądem powszechnym) to należy rozważyć wydanie odrębnego postanowienia o jego zawieszeniu. Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie art. 151– Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzekł jak w sentencji.