I SA/Wa 366/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jolanta Dargas po rozpoznaniu w dniu 12 czerwca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J.Z., L.Z., M.M., I.F., A.J., B.O., R.O., E.K., R.M. i Z.B. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] listopada 2012 r. nr [...] w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania postanawia 1. przewrócić J.Z., L.Z., M.M., I.F., A.J., B.O., R.O., E.K. i R.M., termin do wniesienia skargi; 2. odrzucić Z.B. wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Pismem z dnia 2 stycznia 2013 r. J.Z., L.Z., M.M., Z.B., I.F., A.J., B.O., R.O., E.K., R.M. i Z.B. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] listopada 2012 r. nr [...] w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności orzeczenia administracyjnego Prezydium Rady Narodowej [...] z dnia [...] kwietnia 1967 nr [...]. Jak wynika z akt sprawy zaskarżone postanowienie zostało odebrane przez skarżących J.Z., L.Z., M.M., I.F., A.J., B.O., R.O., E.K., R.M. w dniu 7 grudnia 2012 r. W dniu 5 stycznia 2013 r. J.Z., L.Z., M.M., Z.B., I.F., A.J., B.O., R.O., E.K., R.M. i Z.B. złożyli za pośrednictwem poczty skargę na ww postanowienie, kierując ją zgodnie z pouczeniem organu, bezpośrednio na adres Naczelnego Sądu Administracyjnego, który w dniu 11 stycznia 2013 r. przekazał ją zgodnie z właściwością do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...]. Z kolei w dniu 13 lutego 2013 r. SKO w [...] przekazało skargę w raz z odpowiedzią na nią oraz aktami sprawy do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Postanowieniem z dnia 9 stycznia 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę J.Z., L.Z., M.M., Z.B., I.F., A.J., B.O., R.O., E.K. i R.M. z uwagi na złożenie skargi z uchybieniem 30-dniowego terminu. Skargę Z.B. odrzucono z uwagi na jej niepodpisanie. Pismem z dnia 10 lutego 2014 r. J.Z., L.Z., M.M., I.F., A.J., B.O., R.O., E.K., R.M. i Z.B. złożyli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. W uzasadnieniu wniosku strony podniosły, że do uchybienia terminu do wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie doszło bez ich winy, gdyż Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] błędnie pouczyło ich o sposobie wniesienia skargi, wskazując iż powinni to zrobić bezpośrednio do Naczelnego Sądu Administracyjnego, a nie prawidłowo do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Skarżący wskazali również, że zgodnie z art. 112 Kodeksu postępowania administracyjnego błędne pouczenie w decyzji co do prawa odwołania lub skargi do sądu, nie może szkodzić stronie, która zastosowała się do tego pouczenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do art. 86 § 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), powoływanej dalej jako "P.p.s.a.", jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Zgodnie zaś z art. 87 § 1 P.p.s.a. pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym (art. 87 § 2) należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. O braku winy można mówić jedynie wówczas, gdy strona nie mogła usunąć przeszkody, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Jeżeli od uchybionego terminu upłynął rok, przywrócenie terminu jest dopuszczalne tylko w przypadkach wyjątkowych (art. 87 § 5). Zgodnie zaś z art. 88 P.p.s.a spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. W pierwszej kolejności wskazać należy, że zgodnie art. 53 § 1 w związku z art. 54 § 1 P.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Zasada wnoszenia skargi za pośrednictwem organu administracji publicznej oznacza, że w przypadku wniesienia skargi bezpośrednio do sądu, sąd ten winien przekazać ją właściwemu organowi. W takim przypadku o zachowaniu terminu do wniesienia skargi decyduje data nadania skargi przez sąd na adres organu administracyjnego. W przedmiotowej sprawie bezspornym jest, że skarga J.Z., L.Z., M.M., I.F., A.J., B.O., R.O., E.K. i R.M. wniesiona została z uchybieniem trzydziestodniowego terminu do jej wniesienia. Jak wynika z akt sprawy zaskarżone postanowienie z dnia [...] listopada 2012 r. doręczone zostało ww skarżącym w dniu 7 grudnia 2012 r., co oznacza, że ustawowy 30 dniowy termin do wniesienia skargi upłynął dla ww stron w dniu 7 stycznia 2013 r. Wprawdzie skarga w przedmiotowej sprawie złożona została za pośrednictwem poczty w dniu 5 stycznia 2013 r., jednakże skarżący kierując błednym pouczeniem organu wysłali ją bezpośrednio na adres Naczelnego Sądu Administracyjnego, który w dniu 11 stycznia 2013 r. przekazał ją zgodnie z właściwością do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...]. Zdaniem Sądu powyższe oznacza, że skarżący J.Z., L.Z., M.M., Z.B., I.F., A.J., B.O., R.O., E.K. i R.M. wnieśli skargę z uchybieniem terminu do jej wniesienia nie z własnej winy. Jak słusznie bowiem zauważyli skarżący zgodnie z art. 112 Kpa (w zw z art. 126 Kpa), błędne pouczenie strony co do prawa odwołania (...) lub skargi do sądu administracyjnego nie może szkodzić stronie, która zastosowała się do tego pouczenia. W konsekwencji błędne pouczenie mogło stanowić przesłankę przemawiającą za zaistnieniem wyjątkowego wypadku z art. 87 § 5 P.p.s.a. Oceniając z kolei wniosek złożony przez Z.B. wskazać należy, że podlega on odrzuceniu jako niedopuszczalny, albowiem jego skarga jako jedyna została wniesiona w terminie i w dalszym ciągu jest rozpoznawana przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie pod sygn. akt I SA/Wa 366/13. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 86 § 1, art. 87 § 5 oraz art. 88 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.